เรือน้อย ล่องลอยตามสายน้ำไหล

     เรือน้อย ล่องลอยตามสายน้ำไหล 
         ลำเรือทำด้วยไม้ไผ่..และใบทำด้วยใบตอง
           เป็นความเรียบง่าย..รื่นไหลไปตามครรลอง
             ใบตองตึงตามสายลมต้อง  เรือน้อยล่องตามสายธารา

                   บทเพลง เรือน้อย ที่ดิฉันกำลังคิดถึงอยู่นี้ เป็นบทเพลงที่ดิฉันได้ร้องคู่กับผู้ประพันธ์เพลงก่อนที่จะขายลิขสิทธิ์ให้กับวงมาลีฮอนน่า   และบทเพลงนี้อีกนั่นแหละที่ทำให้หวลคิดถึง พี่ชายอีกคนหนึ่ง  ที่ไม่ได้พบหน้ากันเลยนับ 10 ปีมีเพียงเสียงห่วงใยเอื้ออาทรจากโทรศัพท์ที่ใช้ติดต่อกันอยู่เสมอ  เพลงเรือน้อยเป็นบทเพลงที่สื่อความหมายให้ทุกคนไม่ย่อท้ออย่างในท่อนนี้ 

                                                 
                        
                   เรือน้อยล่องลอยอยู่หนแห่งใด  ขอจงอย่าหวั่นผองภัย
                     จงฝ่าไปอย่าได้อาวร   เส้นทางสู่ฝัน คืนวันมั่นนิรันดร 
                         สายลมรักจะเอื้ออาทร  ให้เจ้าจรถึงฝากฝั่งฝัน

                    พี่ชวาลาเป็นผู้ประพันธ์เพลงนี้   เป็นชายรูปร่างเล็ก ผอมเกร็งไว้หนวดยาวและที่สำคัญขาทั้งสองข้างพิการทำให้เดินเหินไม่สะดวก   ดิฉันพบพี่ชวาลาเพราะ พี่ชวาลาเป็นเพื่อนสนิทกับสามีของดิฉัน  เมื่อปี 2542 ดิฉันและสามีทำร้านอาหารสไตส์คันทรีที่จังหวัดสุโขทัย  สามีจึงชวนพี่ชวาลาเข้ามาช่วยเล่นในร้านซึ่งตอนนั้นพี่ชวาลาก็มีผลงานเพลงและงานเขียนออกมาบ้างแล้ว   

                 พี่ชวาลาเป็นคนที่ชอบดื่มเหล้ามากซึ่งไม่น่าเชื่อว่าจะสนิทกับสามีของดิฉันเนื่องเพราะสามีของดิฉันไม่ดื่มเหล้าเลย   พี่ชวาลาร้องเพลงที่แต่งไว้มากมายและสอนให้ดิฉันร้องเพลง "เรือน้อย" โดยดิฉันร้องและพี่ชวาลาดีดกีตาร์ให้ ดิฉันสนิทกับพี่ชวาลาและชอบที่จะพูดคุยเรื่องต่างๆ กับพี่ชวาลามากทำให้รู้ถึงแง่มุมชีวิต  ความโศรกเศร้า  ความรันทด  ความผิดหวัง  และความไฝ่ฝันของพี่ชวาลา   

                  พี่ชวาลาเคยเล่าถึง เพลงที่แต่งออกไปเมื่อทำเทปแล้วไม่ได้ดังใจหวังอาจเป็นเพราะความบกพร่องของร่างกายทำให้ผู้ชายคนนี้ไม่ไปถึงฝั่งฝันเหมือนบทเพลง   แต่ถึงอย่างไงก็ตาม ครั้งสุดท้ายที่ติดต่อกันพี่ชวาลาส่งเทปเพลงชุดใหม่มาให้และยังบอกว่า เธอได้พบ นางฟ้า และมีชีวิตคู่ที่มีความสุขตามอัตภาพ   สองคนผัวเมียค้าขายอยู่จังหวัดหนึ่งในภาคอีสาน  พี่ชวาลาเลิกเหล้า ซึ่งเป็นข่าวดีมากสำหรับน้องสาวคนนี้  อีกทั้งพี่ชวาลายังเขียนหนังสือเล่าเรื่อง "นางฟ้าตัวจริง"ของพี่ชวาลาในหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งดิฉันอ่านแล้วอดน้ำตาคลอไม่ได้...

                     วันนี้ แม้พี่ชวาลายังไม่ละทิ้งความฝัน  ยังคงประพันธ์เพลง  ออกเทปโดยใช้ทุนของตนและมีครอบครัวเล็ก ๆ ที่น่ารักกับ "นางฟ้า" ตัวจริง  และวันนี้หลังจากคิดว่าจะเขียนเรื่องราวของพี่ก็ลองค้นหาชื่อพี่ดู  และสิ่งที่ค้นหาก็ทำให้ยิ้มออก  ใน Learner  : http://learners.in.th/profile/chawala นี้พี่ชวาลาก็เปิด blog ไว้แต่ไม่มีบันทึกแต่อย่างใด สักวัน ชาว g2k คงได้อ่านบทความดี ๆ ผ่านการกลั่นกรองอย่างสุนทรียของผู้ชายคนนี้...