ระยะนี้ผมอยู่ระหว่างการสัมมนาทางวิชาการเรื่อง "รัฐศาสตร์ท้องถิ่น การเมืองภาคประชาชน : ฝ่าวิกฤติสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน"  จัดโดยวิทยาลัยบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้  เพื่อให้นักวิชาการ นักศึกษา และผู้สนใจทั่วไปได้มาร่วมแลกเปลี่ยนแนวความคิดท่ามกลางสถานการณ์การเมืองที่วุ่นวายไร้ทางออกเช่นนี้

เช้าวานนี้ (๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๑) ศ.ดร.ลิขิต  ธีรเวคิน ได้ให้เกียรติมาปาฐกถานำ เพื่อเปิดประเด็นทางความคิดแก่ผู้เข้าร่วมสัมมนาให้สร้างมุมมองใหม่ ๆ ในการมองปรากฎการณ์ทางสังคม ซึ่งมีหลายประเด็นที่น่าสนใจ  วลีหนึ่งที่อยากจะนำมาเล่าในที่นี้คือคำว่า "ความดีที่เปลี่ยนไปตามกาลเทศะ"

ความน่าสนใจของวลีดังกล่าวนั้นพอมองเห็นภาพชุดของความดีของคนที่แตกต่างกัน  ซึ่งต่างก็ยึดมั่นถือมั่นในความดีของตน  และพลอยมองความดีของคนอื่นเป็นเรื่องไม่ดีตามไปด้วย...สุดท้ายก็นำมาซึ่งความขัดแย้งในสังคมเพราะความดีนี่เอง....

สงครามที่เกิดขึ้นในโลกนี้ก็เพราะคนมีความดีคนละเรื่อง  ปัญหาระหว่างภูมิภาค ระหว่างประเทศก็เพราะมีความดีบนความจริงคนละอย่าง  รวมถึงปัญหาในบ้านเมืองเราก็เพราะแต่ละกลุ่มมีความดีต่างกัน...

มีวิธีการไหมที่จะทำให้ความดีของเราเป็นความดีของคนอื่น  และในทางตรงข้ามความดีของคนอื่นก็เป็นความดีของเรา...แล้วเช็คแฮนด์ความดีซึ่งกันและกัน