วันที่ 8 พ.ย.51 ที่ผ่านมา กลับจากงานประชุมที่สุโขทัยกันแล้ว ใจก็จดจ่ออยู่กับงานพบปะญาติมิตรGotoKnow พอสมควร แต่จากตารางการเดินทางและสภาพดินฟ้าอากาศระหว่างทาง ก็พอจะประมาณได้ว่าคงจะมาไม่ทันได้ลงเรือกับกัลยาณมิตรทั้งหลายแน่ๆเลย ได้รับโทรศัพท์ไถ่ถามจากน้องอึ่งอ๊อบและหนูมะปรางกัน 2-3 รอบ จนกระทั่งคณะพรรคลงเรือกันไป เรายังคงเพิ่งเข้าเขตกรุงเทพแถวๆ รังสิตอยู่เลย หลังจากเก็บข้าวของเช็คอินโรงแรมเรียบร้อยและเติมพลังเต็มท้องแล้ว ก็เริ่มเสาะหาลู่ทางที่จะเดินทางไปยังท่าน้ำเกียกกาย เพื่อรอพบคณะพรรคในยามขึ้นเรือ ปรากฎว่าสอบถามพนักงานต้อนรับของโรงแรม และเพื่อนๆทั้งหลาย ก็ไม่มีใครแน่ใจสักคนว่า เจ้าสถานที่นี้อยู่ตรงไหนกันแน่ มีแต่คนคลับคล้ายคลับคลากันทั้งนั้น เลยต้องโทรถามน้องอึ่งอ๊อบในเรือกันอีกรอบ ด้วยความที่เป็นเวลาทุ่มกว่าแล้ว ก็เลยไม่อยากนั่งรถแท้กซี่คนเดียว อยากไปให้ใกล้ที่สุดด้วยรถขนส่งมวลชนแบบไหนก็ได้ (ที่มีมวลชนรอบตัวเยอะๆหน่อย) แล้วค่อยไปขึ้นแท้กซี่เอาช่วงใกล้ๆ แต่สุดท้ายก็ได้ความว่าจากม.เกษตรที่ตัวเองอยู่นั้น ไปถึงโรงเรียนขนส่งทหารบก ไปโดยแท้กซี่จะใกล้และเร็วที่สุด ก็เลยตัดสินใจยืนเล็งหน้าตาแท้กซี่ที่มาส่งคนที่โรงแรมอยู่ 3-4 คัน จนได้คนที่รู้สึกว่าเราสบายใจที่จะนั่งไปด้วยที่สุด ชื่อว่าคุณบุญแทน เป็นคนนครสวรรค์ คุยกันถูกคอเลยนัดแนะคุณพี่ท่านเรียบร้อยว่า ถ้ายังอยู่แถวๆนี้ขากลับอาจจะโทรเรียกให้มารับด้วย

เดินเข้าไปในเขตทหาร ซึ่งกำลังมีงานรื่นเริงอยู่พอดี ทำให้ทางเดินไปท่าน้ำไม่น่ากลัวนัก แต่พอเข้าไปด้านในจริงๆก็แสนจะมืด แถมยังมีน้ำเจิ่งนองเป็นระยะๆ ถามทหารที่มีผ่านไปมา ก็ไปจนถึงท่าจนได้ รู้ว่าคงต้องไปนั่งรออยู่แล้ว ก็เลยพกงานอดิเรกติดกระเป๋าไปด้วย รออยู่ 20 กว่านาที ทหารก็มาเตรียมเปิดไฟที่ท่าเรือ รอรับเรือที่กำลังมาเข้าท่า

 

ตอนที่รออยู่ยังไม่รู้ว่ามีใครมากันบ้าง แต่รู้ว่าขอมากอดน้องอึ่งอ๊อบสักทีก็คุ้มแล้ว เพราะเราไม่ได้พบกันมานานพอควรแล้ว แต่ปรากฎว่า ได้พบกับอีกหลายๆท่าน ที่อยากกอดทักทายมากมายทีเดียว อิ่มอกอิ่มใจไปเต็มๆเลยค่ะ ทุกท่านส่วนใหญ่จะเหมือนที่เคยคิดและเคยดูภาพรวมมิตรทั้งหลายมาหลายครั้งแล้ว แต่มี 2 ท่านที่ต้องถอยออกมายืนมอง แล้วค่อยขอเข้าไปกอดอีกหลายรอบ เพราะทั้ง 2 ท่านดูต่างจากที่เห็นในรูปและต่างจากภาพที่ตัวเราคิดเอาไว้ค่อนข้างมาก ก็คือ คุณบุญรุ่งและพี่หมอเจ๊  อย่างแรกคือทั้ง 2 ท่านดูอ่อนเยาว์กว่าที่เราคิดไว้ คุณบุญรุ่งนั้นดูเป็นคนเข้าสมัย กระฉับกระเฉง พูดเร็วๆ (เราวาดภาพไว้ออกไปทางแม่ชีหน่อยๆนั่นเองค่ะ) ส่วนพี่หมอเจ๊ นั้นดูสวยคม ออกแนวหวานกว่าที่เราคาดไว้มากทีเดียว ทำเอาสำนวนเข้มๆที่พี่ท่านเคยฝังไว้ในหัวเรานั้น ลดความเข้มลงเยอะเลยค่ะ รุ่นเดอะท่านอื่นๆนั้นไม่ต้องแนะนำเลยเพราะท่านเหมือนที่เคยเห็นในรูปกันทุกคน อ้อ...มีคุณพี่อัยการชาวเกาะที่ท่านตัวโตกว่าที่คาดเยอะมากๆ ส่วนคุณน้องๆทั้งหลายนั้น เธอต่างก็เหมือนในรูปกันทุกคนเลย เสียดายที่ได้คุยด้วยน้อยไปหน่อย แต่ก็ดีใจ อิ่มอกอิ่มใจมากๆ ได้กอดทุกท่านที่อยากกอดเหมือนได้พบญาติพี่น้องกันจริงๆเลยค่ะ

รักครอบครัวใหญ่ที่สุดในเมืองไทย – ครอบครัว GotoKNow ของเรามากมายจริงๆค่ะ