ทุกข์ ปัญหา ปัญญา แสงสว่าง บ้านดิน

คนเรา....บางครั้งเกิดมามีแต่สุข ดูช่างเป็นบุญแท้ๆในชีวิต  ความทุกข์เป็นอย่างไรไม่เคยเห็นท่านผู้ใดได้ผ่านเข้ามาในอาณาเขตของคุณป้าดวงสมร ราษฎร์เหนือซึ่งเจ็บป่วยด้วยโรครูมาตอยด์มาร่วม30ปีจนเกิดความพิการ ข้ออักเสบ ปวด บวม หงิกงอผิดรูปจนแทบทำอะไรไม่ได้เลย  ฟังเรื่องเล่านี้ผ่านมาทางน้องพยาบาล(น้องซิว)ที่ไปเฝ้าลูกสาวที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์...ได้พบปะกับคุณป้าในฐานะญาติ ผู้เฝ้าไข้ธรรมดาโดยไม่ได้บอกคุณป้าว่าเป็นพยาบาล...เธอไปเฝ้าลูกที่ป่วยเป็นโรคกระดูกสันหลังคดแพทย์ผ่าตัดจัดเรียงกระดูกให้ลูกสาวใหม่..ลูกสาวนอนอยู่ข้างเตียงคุณป้าน้องซิวช่วยเหลือดูแลคุณป้าจนได้รับความไว้วางใจ...คุณป้าเล่าให้ฟังว่าเดิมมีอาชีพเป็นครูและมีโรคที่ทุกข์ทรมาน..จนต้องแสวงหาทางเลือกที่จะอยู่กับความเจ็บปวดให้ได้ คุณป้าได้มาอาศัยอยู่ในบ้านดิน  ซึ่งเชื่อว่าจะทำให้อาการปวดทุเลาลง...ช่วยได้หรือไม่ลองฟังคุณป้าเล่าให้ฟังนะคะ

        

                                บ้านดินอารมณ์ดี

บ้านดินของฉันนั้นน่าอยู่                   มีเพื่อนผู้ไม่ได้เชิญมากหนักหนา

มียุงมดปลวกหนูอยู่กันมา                 ต้องพึ่งพาอาศัยเป็นเพื่อนกัน

เพื่อนของฉันทุกตัวในบ้านดิน             ใครได้ยินต้องคิดว่าช่างน่าขัน

คนติดดินพอใจอยู่เป็นเพื่อนกัน            แต่ละวันถูกใจในบ้านดิน

.......เมื่อมีความเจ็บปวดรุมเร้า.....ทำให้เกิด...

                               บ้านดินอารมณ์ไม่ดี

บ้านดินของฉันนั้นน่าเบื่อ                     ไม่น่าเชื่อมียายบ้ามาอาศัย

มีทั้งยุงมดปลวกหนูอยู่ได้อย่างไร          รำคาญใจเป็นทุกข์ไม่สุขเลย

พื้นภายในขรุขระและแตกร้าว                รู้รึเปล่าผู้สร้างยังวางเฉย

รึว่ายัง"ป่วง"อยู่จึงละเลย                       คงไม่เคยเข้าใจความพิการ

 ........"  "  คำประชดชีวิตของคุณป้า.

                คุณป้าเล่าต่อในอีกมุมหนึ่งว่า...

ตัวฉันนั้นโชคดี                      เกิดมามีความเจ็บป่วย

ทุกข์มากจนเกือบม้วย            ได้ตัวช่วยคือปัญญา

ความทุกข์ช่วยให้คิด               เรื่องชีวิตที่เกิดมา

สาเหตุของปัญหา                    พิจารณาจึงได้รู้

ความเศร้าแลความโศก             เหตุของโรคน่าอดสู

อัตตาเรื่องของกู                        ในกลุ่มหมู่เอาแต่ใจ

อารมณ์ก็เป็นเหตุ                       น่าสมเพชไม่แก้ไข

จะเอาได้ดังใจ                           เพราะโง่ไงคิดไม่เป็น

ใจร้ายและใจร้อน                      ไม่รู้ผ่อนไม่รู้เย็น

แดดร้อนมีให้เห็น                       จึงรำเค็ญด้วยโรคภัย

รู้เหตุของความป่วย                    จึงได้ช่วยให้สนใจ

ธรรมะมาแก้ไข                          เรียนรู้ไปเกิดปัญญา

เข้าใจเรื่องชีวิต                           รู้จักคิดแสวงหา

ใช้ธรรมะ ให้เป็นยา                      ช่วยรักษาทั้งกายใจ

โชคดีในความป่วย                      ที่มาช่วยคิดแก้ไข

อีกทั้งปัญหาใจ                             ไม่สงสัยยามทุกข์มา

ฝากบอกเพื่อนร่วมทุกข์                  อยากมีสุขต้องศึกษา

ธรรมะคู่ชีวา                                  แก้ปัญหาทุกเรื่องเอย......

          นี่แหละชีวิต......

ชีวิตนี้ที่แท้มีแต่ทุกข์

วิ่งหาสุขเท่าไรก็ไม่เห็น

ที่แท้สุขมีในทุกข์คิดให้เป็น

จิตที่เย็นจะเห็นสุขเมื่อทุกข์คลาย

ความทุกข์คือปกติของชีวิต

ถ้าพิชิตทุกข์ได้ดังใจหมาย

เมื่อเห็นทุกข์ไม่เป็นทุกข์สุขสบาย

ทุกข์มลายหายทุกข์ก็สุขใจ

ทุกข์คือโจทย์ของชีวิตเพื่อเรียนรู้

ทุกข์คือครูสร้างปัญญาอย่าสงสัย

ทุกข์คือเพื่อนคู่คิดทุกอย่างไป

ทุกข์ทำไมเพราะทุกข์มาเพื่อท้าทาย.......

.........คุณป้าที่มีหัวใจงดงามเข้มแข็ง............

ขอให้คุณป้าข้ามผ่านสภาวะทุกข์ที่คุณป้ามองเห็นได้ด้วยตัวเองและเป็นแนวทางให้คนอื่นๆต่อไปเชื่อว่าคุณป้าคงพบสุขที่แท้จริง......แล้วคุณล่ะเคยมีความทุกข์ที่มีหัวใจเข้มแข็งเหมือนคุณป้ารึเปล่าคะ......