สวัสดีค่ะ
Je veux rentrer chez moi. (ฉันอยากกลับบ้าน)
เป็นประโยคที่ได้ยินจากน้องผู้หญิง สืบเนื่องมาจากวันนี้ได้ออกไปซื้อของที่ marche u กับน้องผู้หญิง
น้องเขาก็บ่นว่าเขาอยากกลับบ้าน (น้องเขามาได้สี่เดือนแล้ว)
เขาบอกว่า เขานอนร้องไห้มาหลายคืนแล้ว
เราในฐานะพี่ก็ปลอบใจไปว่า ถ้าคิดถึงบ้านก็ให้โทรไปหาคนที่เมืองไทยซิ เผื่อว่าจะทำให้หายคิดถึง
น้องเขาก็บอกว่าโทรไปแล้วแต่ก็ยังไม่หาย
เราก็เลยบอกว่าให้หาอะไรทำ น้องเขาก็บอกว่าอ่านหนังสือก็แล้ว แต่ก็เบื่อ เราก็เลยเริ่มจนปัญญาว่าจะปลอบน้องเขายังไง
น้องเขาคิดถึงบ้านขนาดข้าวปลาไม่กิน (แต่คุณเธอก็ขี้เกียจทำกับข้าวด้วย -*-)
น้องเขาก็บ่นต่อไปว่า รู้ยังงี้เขาเรียนหมอที่เมืองไทยดีกว่า
แต่น้องเขาก็ไม่ชอบเรียนหมอ ก็เลยเลือกที่จะมาเรียนต่อทางด้านฟิสิกส์ที่นี่ เพื่อกลับไปเป็นอาจารย์
เราก็เลยมานั่งนึกถึงตัวเองว่า เราเองก็มีสิทธิเลือกเหมือนกัน
คือ เลือกที่จะสอบผู้พิพากษาหรืออัยการ ทำงานเสร็จก็กลับมานั่งอ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวสอบ
สบายจะตาย
แต่เราก็ไม่เลือก เพราะเราเลือกแล้วที่จะเดินสายวิชาการ ไม่มีใครบังคับ
เราเลือกของเราเอง ดังนั้น เมื่อเราเลือกเส้นทางเดินแล้ว เราก็ต้องเดินต่อไปจนสุดทาง จะเหลียวหลังกลับไม่ได้
(Quand je choisis le chemin, je dois marcher sur ce chemin.)
7 พฤศจิกายน 2551 16:40:28
