ผมเฝ้าคิดอยู่ในใจตลอดมา คนไทยจำนวนมาก ที่บอกว่ารักในหลวง มีในหลวงอยู่ในใจตลอด แต่มีคนจำนวนมากเช่นกันที่ได้เพียงการพูด คนหนึ่งที่น่าชื่นใจ ผมจำชื่อไม่ได้ แต่ที่ทราบคือ เขาพลิกฟื้นแผ่นดินที่ใครๆบอกว่าปลูกอะไรไม่ขึ้น ให้กลายเป็นเรือกสวนไร่นาให้ชาวบ้านที่เคยสบประมาทว่าปลูกอะไรไม่ขึ้นนั้นได้ลิ้มชิมรสแบบได้เปล่า เขาทำตามแนวที่ในหลวงทรงเคยทำมาแล้ว คนบางคนบอกว่า ผมรักในหลวง คำนี้ๆ ใครๆ ก็พูดได้ บางครั้งผมเห็นว่า เขาพูดมาเพื่ออ้างอิงอะไรบางอย่าง ตราบใดที่เรายังไม่ทำตามที่ในหลวงปฏิบัติให้ดู การบอกว่ารัก ผมมองว่ามันช่างห่างไกลนัก ตราบใดที่ยังยืนดูอย่างชื่นชมต่องานของในหลวง ผมมองว่า เขายังห่างไกลนัก จากความคิดนี้ ทำให้ผมนึกถึงพุทธดำรัสที่ว่า "ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเรา" ต้นเรื่องก็คือ พระภิกษุวักกลิ เมื่อเข้ามาบวชในพุทธศาสนาก็เฝ้าดูแต่พระพุทธเจ้า ชื่นชม เปรมฤดีกับพระจริยาวัตรของพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าปล่อยให้พระวักกลิชื่มชมอยู่อย่างนั้น จวบจนเห็นว่า บารมีของพระวักกลิเต็มเปี่ยม พร้อมที่จะเข้าถึงธรรมแล้ว จึงตรัสแก่พระวักกลิว่า ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเรา.....

วันนี้มีนักศึกษาคนหนึ่งถามว่า จะให้ผมเลือกอะไรดี ระหว่างคำโฆษณาเพื่อเชิญชวนให้กู้ไปลงทุน การแปลงสินทรัพย์เป็นทุน กับการพออยู่พอกัน .....................คำตอบก็คือ ผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเรา