ข้อคิดในการพัฒนาตนเอง

กาลครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้ ยังมีเศรษฐีคนหนึ่งร่ำรวยมากจนยากจะหาใครเทียบได้ ท่านเศรษฐีได้ป่วยเป็นโรคประหลาด รักษาเท่าไรก็ไม่หาย หมอเก่งๆที่ใด ท่านเศรษฐีก็ไปรักษา วันแล้ววันเล่าอาการของท่านเศรษฐีก็ไม่ดีขึ้นเลย จนท่านเศรษฐีเกิดอาการท้อแท้และหมดหวัง วันหนึ่งมีนักพรตท่านหนึ่งเก่งมากเดินทางมายังหมู่บ้านของท่านเศรษฐี  เศรษฐีจึงให้คนใช้ไปเชิญท่านนักพรตมารักษาอาการของตน เมื่อได้ยินอาการของท่านเศรษฐี นักพรตก็หัวเราะด้วยความชอบใจ และกล่าวว่า "โรคของท่านรักษาง่ายนิดเดียว เพียงแค่ท่านเศรษฐี มองทุกอย่างที่เป็นสีเขียว เพียงเท่านี้อาการของท่านก็จะหายเป็นปลิดทิ้ง" ท่านเศรษฐีได้ยินดังนั้นก็ดีใจมาก สั่งคนให้คนรับใช้ทาสีบ้านและข้าวของให้เป็นสีเขียวรวมถึงการแต่งกายของคนในบ้านด้วย นอกจากนั้นท่านเศรษฐียังสั่งให้คนรับใช้ทาสีบ้านและให้คนในหมู่บ้านทั้งหมดแต่งตัวด้วยสีเขียวเช่นกัน  อาการของท่านเศรษฐีดีวันดีคืน จนหายเป็นปกติ ท่านเศรษฐีดีใจมาก ตั้งใจว่าถ้านักพรตท่านนั้นกลับมาจะตอบแทนด้วยทรัพย์สมบัติกึ่งหนึ่ง  วันหนึ่งนักพรตผ่านมาทางหมู่บ้านของท่านเศรษฐี จึงแวะเข้ามาดูว่าอาการของท่านเศรษฐีเป็นอย่างไรบ้าง แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นคนในหมู่บ้านแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีเขียวรวมถึงบ้านเรือนที่ถูกทาด้วยสีเขียวทั้งหมดจึงเก็บความสงสัยไว้ในใจ เมื่อมาถึงจึงถามท่านเศรษฐี เศรษฐีตอบว่า"เพราะท่านนักพรตสั่งให้ข้ามองทุกอย่างที่เป็นสีเขียว ข้าจึงให้บริวารของข้าทำเช่นนี้และบัดนี้อาการของข้าก็หายเป็นปกติแล้ว" นักพรตได้ยินดังนั้นก็หัวเราะชอบใจและกล่าวว่า " เหตุใดท่านจึงไม่ใส่แว่นตาที่เป็นสีเขียวเล่า เพียงเท่านี้ท่านก็สามารถมองทุกอย่างเป็นสีเขียวได้แล้ว ไม่จำเป็นที่ท่านจะต้องเสียเงินเสียทองมากมายเพื่อเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวท่านให้เป็นสีเขียว"

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เราเปลี่ยนตัวเองดีกว่าที่จะไปเปลี่ยนคนอื่นให้เป็นอย่างที่เราต้องการ

 

เพื่อนๆ คิดอย่างไรคะกับนิทานเรื่องนี้