ขอย้อนไปค่ำคืนของวันที่ 31ตุลาคมที่ผ่านมานะคะเป็นที่ทราบกันดีว่าวันที่ 31ตุลาคมของทุกปีคือวันฮาโลวีนมาลปรรคราวนี้ดิฉันได้รับประสบการณ์ตรงหลายอย่างล้วนแต่มีความหมายกับ“ชีวิต“ทั้งสิ้นสำหรับวันฮาโลวีนนั้นเด็กๆจะตั้งตารอเลยค่ะเพราะจะได้แต่งตัวตามจินตนาการใครชอบอะไรอยากเป็นอะไรเต็มที่เลยกิจกรรมเริ่มตั้งแต่ตอนเย็นๆค่ำๆผู้ปกครองก็แต่งตัวตามจินตนาการเช่นกันอุปกรณ์สำคัญคือกระป๋องสำหรับใส่ลูกกวาดบางคนให้ผู้ปกครองสะพายย่ามมาเลย คิดถึงลูกจังถ้ามาด้วยคงสนุกมาก
บ้านนี้ก็เตรียมแขวนย่ามไว้ให้สำหรับคนที่เตรียมมาไม่พอ(แขวนแบบนี้ถ้าเป็นบ้านเราจะเหลือไม๊หนอ!)
แต่ละบ้านจะตบแต่งต้อนรับเทศกาลอย่างเต็มที่ฟักทองลูกใหญ่ๆจะควักเอาเนื้อออกเพื่อเอาไว้ใส่เทียนข้างในแล้วเอาไปตั้งหน้าบ้านเมื่อเด็กๆมาถึงจะเคาะประตูบ้านเลือกเคาะเฉพาะบ้านที่เปิดไฟหรือมีฟักทอง (เทียน) ส่องสว่างแล้วถามว่า Trick or Treat ส่วนใหญ่ก็จะ Treat ด้วยอมยิ้ม ลูกกวาดทอฟฟี่ค่ะดิฉันก็เตรียมชอคโกแลตไว้ Treatเช่นกัน
บ้านที่ดิฉันอยู่นี้เจ้าของบ้านจำลองเป็นคุกค่ะ (สำหรับ Theme หรือหัวข้อคิดกันเองในแต่ละบ้าน จะเปลี่ยนไปในแต่ละปี วันนี้ทางบ้านอยากย้อนยุคคุกเมื่ออดีต) คุณป้่ากับลูกสาวแต่งตัวคล้ายนักโทษที่หนีคุกมาร่วมงานฮาโลวีนคุณลุงกับลูกสาวอีกสองคนรวมคุณยายและดิฉันก็เป็นตำรวจคอยจับอ้อมีหมาตำรวจด้วย ดิฉันชอบเสื้อนักโทษค่ะใช้เทปพันสายไฟสีดำมาพันรอบๆ(แจ่ม)ส่วนกำแพงเหล็กนี้เลาะมาจากรั้วหลังบ้าน
เมื่อเด็กๆมาถึงจะต้องช่วยตำรวจไล่จับก่อนแล้วถึงไปรับของ Treatจากตำรวจคุณยายกิจกรรมนี้ดีนะคะเพราะคุณยายจะคอยถามว่าลูกบ้านไหนละนี่ตัวอย่างเช่นขจิตเหรอนี่โอ้โหจะเป็นหนุ่มแล้วหล่อเชียวคุณพ่อคุณแม่เป็นอย่างไรบ้างคนนั้นคนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ทุกคนสนุกสนานมากมีความสุขกับการปฎิสัมพันธ์แก่กันและกันแสดงความระลึกถึงแก่กันและกันแสดงความห่วงใยแก่กันและกันเอื้ออาทรต่อกันถนนหนทางสว่างสะดวกสะอาดปลอดภัยต่อการเดินแสวงความสุขในค่ำคืนฮาโลวีนอ้อมกอดที่เด็กๆได้รับจากทุกบ้านมันคืออ้อมกอดของชุมชนที่แท้หาได้รอคอยวันฮาโลวีนเพื่อดื่มฉลองอย่างเมามายไร้ความหมายดังที่บ้านเรามักนำหรือปรุงแต่งเทศกาลต่างๆอย่างผิดๆแล้วไปสร้างกระแสเห่อนิยมใส่เข้าไปในสมองของเด็กและเยาวชนอยากถามคนที่ทำว่าคุณทำไปทำไม
บ้านนี้ลงทุนทำเป็นสุสานค่ะเจ้าของบ้านเป็นพ่อมดใจดีรอต้อนรับ treat เด็กๆ
น้องคนนี้อยากเป็นผีปลาคนนี้อยากเป็นผีทีวีเดินได้คนนี้อยากเป็นหมีเดินทั่วหมู่บ้าน
พองานเลิก สังเกตจากไม่มีเด็กมาเคาะประตูแล้ว (ห้าทุ่ม 23.00น) คุณยายซึ่งเป็นคุณแม่ของเจ้าของบ้านก็ขับรถกลับบ้านเองค่ะอายุ89 ปีแล้วขับรถเองสายตาดีมากคุณยายไม่ได้พักที่่นี่ (Cambridge)ค่ะคุณยายอยู่ฝั่งBostonค่ะอยู่บ้านตามลำพังกับหมาที่มาเป็นหมาตำรวจนั่นละค่ะ จึงถามว่าคุณยายอยู่อย่างไรคุณยายเล่าว่าทำเองทุกอย่างทำกับข้าวล้างจาน (ใช้เครื่องล้างจาน) ตัดหญ้า (ใช้เครื่องตัดหญ้า) ดูดฝุ่น (ใช้เครื่องดูดฝุ่น) การดูแลสุขภาพคุณหมอประจำจะมาตรวจที่บ้านให้คำแนะนำสุขภาพอย่างสม่ำเสมออาหารข้าวของเครื่องใช้ถ้าหมดก็จะสั่งทางInternet onlineเดี๋ยวก็เอามาส่งถึงบ้านไม่เห็นมีอะไรลำบาก
อืมห์…จริงของคุณยาย ใครทำงานด้านผู้สูงอายุเรียนรู้เรื่องนี้ไว้คงดี
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย เทศกาลดี ๆ ความเป็นจริงดี ๆ ต้องนำมาแบ่งปันกันค่ะ ว่าแต่ตอนนี้ที่เมืองไทยยังเช้ามาก ครูอ้อยตื่นเช้าจัง
-ขอบคุณมากนะคะอาจารย์เหม่ง
-ได้ฟังประสบการณ์ ฮาโลวีน (Halloween) ของอ.เหม่ง
-เป็นกรณีศึกษาได้ดีมากค่ะ
-ขอนำไปให้เด็กๆได้เรียนรู้นะคะ
-ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะครูต้อย ด้วยความยินดีเลยค่ะที่จะนำด้านที่ดีไปแบ่งปันสู่กันไป
บ้านเราก็มีเทศกาลดี ๆ เพื่อเพิ่มความรัก สามัคคี รักกัน รักชาติ ตอบแทนคุณแผ่นดิน
ตอนนี้ รอเทศกาลลอยกระทงแล้วหละ
นาถไม่อยู่หลายวัน กลับมาอ่านของอาจารย์เหม่ง ติดต่อกันหลายตอนเลยนะเนี่ย
รู้สึกโชคดีจริงๆ ได้อ่านบันทึกประสบการณ์ในต่างประเทศจากคนที่รู้จัก
เหมือนได้ร่วมเหตุการณ์ด้วยจริงๆ
คิดถึงจารย์เหม่งนะคะ
Dear Nart,
Is the retreat&reflective time of all the AL coming soon, isn't it? Oh dear! I miss it again. Hopefully you will be happy with all of them.
Cheers,
P'meng