อาการกลัวที่ว่านี้ ก็ช่างไร้ขอบเขต ไร้เหตุผลเอาซะมากๆด้วย ซึ่งบางคนอาจมองว่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่กับอีกคนความกลัวนั้นมันกลับมามีผลกระทบในชีวิตประจำวันของคนนั้นๆ และพยายามทุกวิถีทางที่จะหลีกเลี่ยงสิ่งที่เขากลัว อย่างไม่มีเหตุผล แบบขอไปให้ไกลๆก่อนแล้วกัน ความกลัวที่ว่านี้ เรียกว่า Phobia

           สืบเนื่องมาจากบันทึกของน้อง  ดาวลูกไก่ชื่นชมยินดี    เกี่ยวกับบันทึก....

“สนุกคิด สนุกเขียน เป็นเซียนพับกระดาษ”

3 เรื่อง 3 รส พบกันบ่ายวันศุกร์ที่ 28 พฤศจิกายน 2551 

เวลา 13.00-16.00 น. ที่ ห้องประชุม ชั้น 3  อาคารเดิม  สำนักหอสมุด  มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 

 รู้ไหม ว่า (นัก)วิทยาศาสตร์ศึกษาปรากฏการณ์พิศวงทางจิตอย่างไร?

เคยสงสัยบ้างไหม?

         ปรากฏการณ์แปลกๆ ทางจิตที่ (อาจจะ) เคยเกิดกับคุณ เช่น ความฝันรู้ตัว (Lucid Dreaming) : กำลังฝันอยู่ แต่ก็รู้ตัวว่าฝัน บังคับฝันได้บ้างไม่ได้บ้าง อุปาทานหมู่ (Mass Hysteria) คืออะไร เกิดขึ้นได้อย่างไร

       โฟเบีย (Phobia) ทำไมจึงกลัวแบบแปลกๆ ไม่มีเหตุผล เช่น กลัวที่แคบ กลัวแมงมุม หรือแม้กระทั่งกลัวโดนัทแบบโรยถั่ว! จิตแพทย์รักษาความกลัวนี้อย่างไร  

               เรื่อง Phobia  เป็นหัวข้อหนึ่งที่ผู้เขียนสนใจมากๆ  เพราะเป็นเรื่องที่ผู้เขียน คิดว่าพบได้ในเกือบทุกคน   และอาการกลัวที่ว่านี้  ก็ช่างไร้ขอบเขต   ไร้เหตุผลเอาซะมากๆด้วย  ซึ่งบางคนอาจมองว่าเป็นเรื่องธรรมดา  แต่กับอีกคนความกลัวนั้นมันกลับมามีผลกระทบในชีวิตประจำวันของคนนั้นๆ  และพยายามทุกวิถีทางที่จะหลีกเลี่ยงสิ่งที่เขากลัว อย่างไม่มีเหตุผล   แบบขอไปให้ไกลๆก่อนแล้วกัน   ความกลัวที่ว่านี้ เรียกว่า Phobia   นับเป็นโรคเล็กๆที่เกี่ยวกับจิตเวช   ถือว่าเป็นโรคที่จัดกลุ่มอยู่ในพวกโรควิตกกังวล  แต่เป็นคนละความหมาย กับ Fear      นายแพทย์ไมเคิลคาฮานจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาโรคโฟเบียโรงพยาบาลฮิลล์ไซด์นิวยอร์คชี้แจงไว้ว่าphobia    นี้สามารถแบ่งออกได้ 2 ประเภท  คือ

           Social Phobia     คือโฟเบียทางสังคมความกลัวในสถานการณ์เช่นกลัวเวทีกลัวการปรากฏตัวในที่สาธารณะกลัวที่จะต้องทำความรู้จักกับคนแปลกหน้าผู้ที่เกิดความกลัวในประเภทนี้มักจะหลีกเลี่ยงการเข้าสังคมเพราะกลัวว่าตนเองอาจแสดงอะไรไม่เข้าท่าให้เป็นที่ขายหน้าได้พูดง่ายๆก็คือคล้ายกับคนขี้อายแต่เป็นการอายแบบสุดขั้วชนิดที่แทบจะไม่สามารถไปไหนมาไหนโดยลำพังได้ผู้ที่ตกอยู่ในภาวะเช่นนี้ไม่คิดหาทางแก้ไขก็อาจส่งผลร้ายถึงขั้นที่ทำให้เกิดอาการเก็บกดหรือซึมเศร้าเสี่ยงต่อการเป็นโรคประสาทถาวรกู่ไม่กลับมาก 

         Specific Phobia  คือโฟเบียแบบจำเพาะความกลัวอย่างรุนแรงต่อวัตถุสัตว์หรืออะไรบางอย่างเปนการเฉพาะเจาะจง  เช่นกลัวหนูกลัวงูหลัวลิฟต์กลัวเลือดกลัวความมืดกลัวหมอฟันหรือกลัวลูกเจี๊ยบ

        สาเหตุของความกลัว    ไม่มีใครทราบแน่ชัด  อาจเกี่ยวพันกับอดีต เช่น  กลุ่มกลัวสุนัข  Cynophobia  ในกลุ่มนี้อาจจะมีประวัติเกี่ยวกับสุนัขในอดีตไม่ดี เช่น อาจถูกกัด       กลุ่มอาการ Atelophonia คือ กลัวความไม่สมบูรณ์แบบ  พวกที่คลุ้มคลั่งใกล้บ้าต่อความผิดพลาดแม้จะเพียงเล็กน้อยและมักจะเป็นคนช่างเก็บความรู้สึกซึ่งหากมองย้อนกลับไปคนประเภทนี้มักจะได้รับการเลี้ยงดูในครอบครัวที่ประคบประหงมบุตรหลานเป็นพิเศษพวกเขามักจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุดเสมอตั้งแต่ในวัยเด็กเมื่อโตขึ้นจึงกลายเป็นผู้ที่มีภูมิต้านทานต่อความผิดพลาดต่ำเกินไปสักหน่อย   

                          

               คุณหมอบาร์บารา มาร์คเวย์จิตแพทย์ผู้เขียนหนังสือชื่อ
Painfully Shy: How to Overcome Socisl Anxiety and Reclaim Your Life. ชี้แนะว่าก่อนที่จะรักษา phobiaนั้นคุณควรตั้งคำถามเหล่านี้กับตัวเองเสียก่อนว่า  phobia ที่คุณกำลังเผชิญหน้าอยู่ทำให้คุณรู้สึกป่วยขึ้นมาจริงๆบ้างหรือไม่คุณเริ่มมีอาการครั้งแรกเมื่อไหร่  อาการดังกล่าวส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันของคุณมากเพียงใดคุณเกิดอาการข้างเคียงอันเป็นผลสืบเนื่องจาก phobia นั้นๆหรือไม่เช่นซึมเศร้าหรือกังวลใกล้บ้าหรือเปล่าเมื่อรู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่คุณกลัว

            ก่อนอื่นคุณต้องหันหน้ามาเผชิญกับความจริงยอมรับซะว่าตัวเองมีอาการทางประสาทอย่างที่ว่าจริงๆและไม่ต้องไปใส่ใจมากกว่าคนอื่นจะคิดกับคุณอย่างไร

              ขั้นต่อมา ก็คือให้ปล่อยตัวเองไปตามสถานการณ์นั่นก็คือ
ถ้าคุณพบว่ากำลังตื่นเต้นขนาดหนักหายใจไม่ค่อยจะออกหัวใจก็ทำท่าคล้ายกับจะหยุดเต้นจงบอกกับตัวเองว่าไม่มีอะไรมากหรอก
ฉันแค่กำลังกังวลมากไปหน่อยเท่านั้นท่องเข้าไว้ค่ะว่าถึงเหตุการณ์จะไปได้ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่แต่แค่นี้...ไมตายหรอก 

บันทึกลงไม่หมดโปรดอ่านต่อในช่องความเห็นที่ 4 ด้วยค่ะ