ฤดูนี้เป็นฤดูอะไรครับเนี่ย ฉะนั้นขอหนึ่งภาพจากความห่วงใยผู้ป่วยนะครับ ภาพอะไรได้ครับ ลงท้ายขอให้หายป่วยครับ
แปลกนะครับ ฤดูนี้ ทำไมมีคนป่วยเยอะแยะไปหมดเลย คนที่ผมรักที่สุด คุณแม่ก็ไม่ค่อยสบาย คุณพ่อก็มีอาการป่วยนินิ คนที่ผมห่วงใยนี่ก็ป่วยอยู่ที่อุดรธานี พี่สาวลูกของลุงก็ป่วย เพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นรองผอ.อนุบาลบ่อทอง ก็ป่วย พ่อของพี่ครูต้อยก็ป่วย แม่ของพี่ครูอ้อยก็ป่วย น้าชายผมก็เป็นมะเร็งที่ปอด จากการตกไปในบ่อปัสสาวะ น้องก็ป่วยเป็นหวัด และหลวงพ่อที่ผมนับถือก็อาพาธอยู่ อือม์ จากการวิเคราะห์แล้วนะครับ การเปลี่ยนแปลงที่ไม่คงที่ของอุณหภูมิ อาจจะมีส่วนทำให้คนป่วยนั้นป่วยขึ้นไปอีก ขนาดผมไม่ได้ป่วยแต่ตอนนี้ เริ่มจะป่วยใจแล้วครับ คนเราเมื่อมีสิ่งใดมากระทบจิตใจมากๆอาจจะทำให้ใจที่เคยเข้มแข็งอ่อนไหวได้ ความห่วงใยก็คงเป็นตัวเจาะเกราะหัวใจ คิดดูสิครับ ถ้าเรามีความรักเป็นเกราะ แต่ความห่างไกลจากคนที่เรารักทำให้เกิดความห่วงใยมากๆเข้า จะไม่ให้คิดถึงได้ยังไงครับ ลองมาวิเคราะห์ความห่วงใยกันหน่อยดีกว่าครับ วันนี้ อิอิ(ว่างเหลือเกิน)(พอดีไม่มีสอนน่ะครับ)
ความใส่ใจ ไม่ใช่
ความเอาใจ
หากคนรักของคุณจำได้ขึ้นใจว่า
คุณเคยพูดว่าอยากได้อะไร แล้วเค้าหาซื้อของชิ้นนั้นให้
ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อซื้อซื้อของเยอะแยะมากมาย
เพื่อเอาใจ...
นั่นแหละถึงเรียกว่า
ความใส่ใจ ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง หากคนรักของคุณโทรหาคุณทุกคืน
ถามว่ากลับถึงบ้านหรือยัง เพียงเพราะเค้าเป็นห่วง
ไม่ต้องการให้คุณได้รับอันตรายในยามดึก
ไม่ใช่กลัวว่าคุณจะไปกับคนอื่น...
นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ
หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง
เอาไว้ทีหลัง เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ...นั่นแหละเรียกว่า
ความใส่ใจ
คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครซักคนคอยใส่ใจเราบ้าง
<<<หัวใจนานาชาติครับ
หากคุณต้องเดินทางไกล
มันจะรู้สึกดีเอามากๆถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า “ถึงหรือยัง”
“ปลอดภัยดีไหม” “เหนื่อยไหม”
หากคุณต้องปฏิบัติภาระกิจสำคัญ
ไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือเรื่องเรียน มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณจำได้ และโทรมาบอกว่า “โชคดีนะ”
“ชั้นจะคอยเป็นกำลังใจให้ “
หากคุณต้องขับรถคนเดียว
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า “ขับรถดีๆนะ”
หากคุณป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนให้คุณกินยา และพักผ่อนมากๆ
ความใส่ใจ กับ ความเกรงใจ
คล้ายกันในหลายๆด้าน
คุณอาจคิดว่า ยิ่งคบกันสนิทสนมกันมากเท่าไหร่
ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจกันให้มากเหมือนคนที่เพิ่งเริ่ม

ในเรื่องความห่วงใยนี้ ผมแว๊บไป กูเกิน มา(คือแบบว่าคุณจะหาอะไรเนี่ยผมมีมากกว่าที่คุณต้องการเสมอน่ะครับ บัญญัติโดยธีรัชภัทร~คนพลัดถิ่น หน้าตาเฉยครับ )ได้มาจาก สาระแนดอทคอม ดีเหมือนกัน เขาเล่าว่า
เวลาที่เราได้รับรู้มาว่า…ใครคนนึงไม่สบายใจ
ความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นมามีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น
“เป็นห่วง” ซึ่งมันจะเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัวเลย
อยู่ๆมันก็วิ่งขึ้นมา ณ วินาทีที่เราได้รู้ว่า
จิตใจเค้าได้รับการกระทบกระเทือน
อยากทำอะไรก็ได้ แค่ให้เค้ารู้สึกดี
อยากทำอะไรก็ได้ แค่ให้รู้ว่าเค้ายิ้มแล้ว
อยากทำอะไรก็ได้ ที่จะสามารถแบ่งเบาส่วนนั้นออกมาได้บ้าง
อะไรก็ตามที่เพื่อนคนนี้ จะสามารถทำเพื่อเธอได้
รับรองเลยว่าจะไม่ลังเลที่จะทำ จะปฏิบัติ
- - -

ฉันยินดีจะรับฟัง เพราะอย่างน้อยการที่เธอได้ระบายให้ฉันฟัง
ฉันก็ภูมิใจที่ได้เป็นผู้รับรู้ปัญหา
แต่ไม่รู้หรอกว่าจะช่วยอะไรได้มั้ย
อาจไม่มีคำปรึกษา อาจไม่มีความช่วยเหลือ
แต่สิ่งที่มีให้คือกำลังใจ และรอยยิ้ม
เพราะฉันจะเป็นที่ว่างให้เธอได้นั่งลงพักผ่อน
ก่อนที่เธอจะไปสู้กับปัญหานั้นอีกครั้ง ด้วยกำลังใจที่เข้มแข็ง
จะกุมมือเธอไว้เสมอ
....คุณเคยรู้สึกอย่างนี้ กับใครบ้างไหม ??
เป็นไงครับ ดีไหม ก็รู้สึกดีนะครับ ยังไม่หมดครับ เรื่องนี้อีกเรื่องหนึ่งที่แทนความห่วงใยได้ดี ถ้าใครไม่ห่อเหี่ยวผมให้เต…แมวผมเลย
ในคืนวันหนึ่ง มีคู่รักคู่หนึ่ง
กำลังนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซด์
ที่แล่นไปด้วยความเร็วสูง
โดยที่ฝ่ายชายเป็นผู้ขับขี่และฝ่ายหญิงเป็นผู้นั่งท้าย
ทั้งคู่ต่างรักซึ่งกันและกันมาก
ญ: ชะลอรถได้มั้ย ฉันกลัว
ช: ไม่เอาอ่ะ กำลังสนุกเลย ลดความเร็วทำไม ???
ญ: ได้โปรดเถอะ ฉันกลัว
ช: งั้น บอกรักผมก่อน
ญ ได้ "ฉันรักคุณค่ะ " พูดแล้วน่ะ ลดความเร็วได้ยัง??
ช อืมม....... กอดผมแน่นๆ ซักครั้งสิ
ญ ได้ ( ฝ่ายหญิงโอบกอดจากด้านหลังอย่างแน่น )
ญ กอดแล้วน๊ะ ลดความเร็วได้ยัง
ช อืมม งั้นคุณช่วยผมถอดหมวกกันน๊อกให้ผมที และคุณก้อใส
มันเอาไว้น๊ะ ที่ผมไม่อยากใส่เพราะผมขับไม่ถนัดน่ะจ่ะ
ญ ( ฝ่าย ญ ถอดหมวกให้ฝ่ายชายและสวมใส )
รุ่งขึ้น มีข่าวหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ว่า
มีมอเตอร์ไซด์คว่ำหน้าตึกแห่งหนึ่ง
เพราะเบรกแตก ทำให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งคน และรอดชีวิตหนึ่งคน
ฝ่ายชายนั้นรู้อยู่ตลอดว่าเบรกรถของตนเองนั้นเสียในขณะที่ขับขี่กันอยู่
แต่ไม่ได้บอกกับฝ่ายหญิง ในขณะนั้น เพราะว่าเขารู้ดีว่า
คนรักของตัวเองจะต้องตกใจอย่างมากทีไม่สามารถหยุดรถได้ ดังนั้น
ฝ่ายชายจึงได้ขอให้ฝ่าย ญ บอกรัก และ กอด
(เป็นครั้งสุดท้ายโดยที่ฝ่าย ญ ไม่รู้ตัว )
และให้หมวกกับฝ่าย ญ และตายแทน................
ดูละกันครับ พี่น้อง ความห่วงใยมันมีอานุภาพขนาดนี้เลยนะครับ
แล้วจะให้ผมสบายใจได้มากแค่ไหนครับ ที่คนที่รักหลายๆคน และคนที่รักของคนที่รักของพี่น้องชาวGotoknow ต้องเจ็บไข้ได้ป่วยกัน คงจะไม่เขียนเรื่องนี้ไม่ได้หรอกครับ เพราะเรื่องความห่วงใยอยากให้เผื่อแผ่กันครับ (แต่เพลงนี้อาจจะสื่อเป็นตัวเองไปหน่อยนะครับ ) เพลงนี้สื่อดีครับ ไว้ให้คนที่กำลังห่างกัน

ขอให้ความสุขสวัสดีจงมีแด่ ผู้ป่วยทุกคนในทุกๆวันครับ

สวัสดีค่ะ..บล็อคมีสีสัน.ดีนะคะ
ความห่วงใย.มีให้กันดีจริงๆ..เพลงห้ามฟังเหรอคะ..แอบฟังแล้วนะนี่
ขอให้หายป่วยเร็วๆนะ
ขอให้ผู้ป่วยทุกคนในโลกนี้ หายป่วยและแข็งแรงดีขึ้นๆๆๆทุกวันๆๆๆนะคะ
สวัสดีค่ะคนพลัดถิ่น
แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ
อยากเก็บฝันเรียงรายไว้ปลายฟ้า
อยากไขว่คว้าดารามาฝากฝัง
นุชน้องเจ้าอยู่แห่งไหนขอจงฟัง
ความคิดถึงแว่วดัง..ทุกค่ำคืน
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
เธอก็อยู่ใกล้ ๆ ฉัน
อยู่ในความคิด คิดถึงทุกวัน
ไม่ว่าฝันหรือความจริง
ไม่ว่าเธอจะอยู่ส่วนไหนของโลกใบนี้
ให้เชื่อเถอะว่าความรู้สึกดี ๆจะไปถามหา
จะมองเห็นได้หรือไม่ด้วยสายตา
ภาพของเธอจะชัดเจนทุกเวลาในหัวใจ
เด็กนักเรียนแต่งให้ เอิ๊กๆๆ สัมผัสผิดเพียบ แต่ตั้งใจแต่งครับ
เข้าท่าไหม
สวัสดีค่ะ คุณ
คนพลัดถิ่น
ขอคิดเอาว่าคุณเป็นห่วงพี่นะ เพราะตอนนี้ตัวเองป่วยค่ะ แต่กายเท่านั้นนะคะ จิตใจเริ่มเข้มแข็งมากขึ้นๆ เพราะมีคนดูแลที่ดีค่ะ คือ ตัวเอง
ไม่มีใครดูแลตัวเองได้ดีเท่าตัวเองหรอกค่ะ ถ้าใฝ่คว้าหาความห่วงใยจากที่อื่นๆ เราก็จะเจ็บป่วยจากโรคคาดหวังจากสถานที่นั้นอีก ตอนนี้พี่ได้คำตอบแล้วว่า ถ้าเราดูแลตัวเองให้ดี อาการป่วยทางกายไม่ได้ทำให้จิตใจเราป่วยได้เลยค่ะ
ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความดีๆ ที่ทำให้น้ำตารื้อขึ้นมา
(อีกนิด......เรื่องนามแฝงของพี่ เพราะมีการเข้าใจผิดคิดว่างานเขียน ณ จันทร์ ของ blog อื่น เป็นงานเขียนของพี่ ก็เลยใช้ชื่อเล่นจริงๆ ของตัวเองดีกว่า...ต้องขอโทษกับความสับสนที่เกิดขึ้น...แตงไทย....ก็มี blog อื่นนะ ... แต่เป็นเพราะชื่อจริงของตัวเองก็เลยสะดวกใจในการใช้ค่ะ)
สวัสดีค่ะ คนพลัดถิ่น
ขอให้คนที่รักหายป่วยเร็ว ๆ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ชอบเพลงนี้มากๆๆค่ะ
เป็นบันทึกที่ละเอียดอ่อนและให้ความรู้สึกที่ดีมาก
อ่านแล้วรู้สึกว่าจะต้องห่วงใยคนที่อยู่ด้วยกันให้มากกว่านี้
ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ดีมากครับ
หัวอกเดียวกันเลยค่ะ..ช่วงนี้พ่อกะแม่ท่านไม่ค่อยสบายบ่อยๆ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วแม่ก็เป็นลมที่ตลาด ส่วนเมื่อวานพ่อก็ไปนอนโรงพยาบาลให้คุณหมอทดลองยาค่ะ แต่ตอนนี้แม่ดีขึ้นแล้วค่ะ
มาชม หัวใจดวงเดียวกันเลยนะนี่ อิ อิ อิ
พี่เอ๊ะจ๋า
จุ๊บๆๆๆ กอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แหะๆๆๆ เป็นอย่าไรบ้างค่ะพี่ชาย คิดฮอด หลายๆเด้ออ้าย หน้าตาเฉยไปไหนแล้วน้อ อิอิ
จาก เพื่อนใหม่ค่ะ ขอบคุณค่ะที่ได้รู้จักและเข้ามาอ่านเรื่องราวดีดี
ตัวจริง ทำไมออกจะตลกมากกว่าจะซึ้งล่ะค่ะ
เพลงนี้เพราะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขอให้เอ๊ะรักคนที่รักให้มากๆนะคะ