เช้านี้ตื่นขึ้นมา  เปิดโทรทัศน์  รายการธรรมะ  ฟังแล้วเก็บมาได้ 2 คำ....คือ   ห้าม  และ  ให้.....

แต่ครูอ้อยมา  สลับ  เป็น  ให้ ก่อน ห้าม  ด้วยเหตุผล  คือ  คิดเป็นบวกก่อน...คือให้   แล้ว  จึง  ห้าม

*****

กว่าจะถึงสภาพที่ให้ได้  ก็ต้องใช้เวลา  ที่เกิดมาก่อน  สร้างขึ้นมาได้  มีความพอเพียง  จึง...ให้ 

ให้...ได้อย่างไม่รู้จบ  พึงได้รับมากกว่า...ที่ได้ให้

*****

ระดับของการให้  อะไรที่ให้ได้  ขึ้นอยู่กับ...บริบท 

รูปธรรม..ภูมิรู้  และเจตนาที่ให้ได้ และได้ให้  

ให้เป็นสิ่งของ  ให้กับผู้ที่ต้องการ  ให้แล้วเกิดประโยชน์  ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน 

คิดว่า  การให้  เป็นคำสั้นๆ  แต่อานุภาพใหญ่ยิ่งเหมือนกับ...การห้าม

ห้าม.....ที่ตนเอง  ห้ามใจ  ห้ามคิด  ห้ามวาจา  ห้ามการกระทำ  เป็นคำที่ติดฝังแน่น  ห้ามทั้ง 4 นี้  มีไว้  เพื่อเตือนสติ  ตนเอง  คนรอบข้าง  กัลยาณมิตรที่ศรัทธา.....

ใจ .....ห้าม...กิเลส  ตัณหา  รัก  โลภ  โกรธ  หลง  ..ห้ามได้  สมควรแก่การห้าม ....ก็จะไม่เกิด  ให้คิด 

คิด.....ให้...วิเคราะห์  สังเคราะห์  วิจารณญาณ  และสร้างสรรค์  กับการงาน  หน้าที่  ทักษะการดำเนินชีวิต..คิดให้ดีก่อนจะมี...วาจา 

วาจา....ให้...สุภาพ  อ่อนน้อม  กาลเทศะ  เกิดประโยชน์  ภาษาดอกไม้....วาจาดี  นำพาไปสู่..การกระทำ 

การกระทำ....ห้าม...ทุจริต  ผิดศีลธรรม  ให้...สุจริต  มีคุณธรรม จริยธรรม  ค่านิยมที่พึงประสงค์

*****

ด้วยความรัก และ ปรารถนาดี 

จาก 

ครูอ้อย แซ่เฮ