สวัสดีครับนำโคลงกลอนเรื่อง  ให้-ห้าม มาฝากนะครับ

ให้

"ให้ท่านท่านจักให้ตอบสนอง
นบท่านท่านจักปองนอบไหว้"
จริงจะเป็นเช่นว่า หรือว่าไร
โอ้ไฉนเช่นนี้ ไม่มีจริง

ที่ให้ตอบแทนกัน นั้นเรียกแลก
ควรแยะแยกการให้ในทุกสิ่ง
จะให้เลยให้เล่นเป็นประวิง
ทำนองทิ้งหรือจะทวงเพราะหวงยัง

แลกหรือขาย ก็คือให้ใช่ไม่ให้
แต่ว่าได้แทนทด ไม่หมดหวัง
เสน่หา ให้กันอนันตัง
ใครจะคลั่ง คืนให้ ไม่เห็นมี

อันไหว้กัน นั้นเรียกว่าแลกไหว้
ไหว้พระให้มือหัก เป็นสักขี
พระที่ไหน ไหว้เราเข้าสักที
เราคงตี ตนตายเพราะอายเอย

(อัศนี พลจันทร : นายผี)

ห้าม

ห้าม เพลิงไว้อย่าให้     มีควัน
ห้าม สุริยะแสงจันทร์    ส่องไซร้
ห้าม อายุให้หัน           คืนเล่า
ห้าม ดั่งนี้ไว้ได้            จึ่งห้ามนินทาฯ

(โคลงโลกนิติ)