บทกลอนของครูอ้อยน่าสนใจดีครับ

ธรรมะที่เปล่งออกมานั้น จะเป็นส่วนหนึ่งที่จะแสดงภูมิรู้ ภูมิธรรม ของบุคคลๆ นั้นได้ครับ

โดยความเป็นจริง การให้ที่จะได้ผลบุญมาก จำเป็นต้องประกอบไปด้วยปัจจัยหลายอย่างเช่้น

1. มีความตั้งใจที่จะให้
2. เมื่อให้แล้ว ไม่เสียดายในสิ่งที่ได้ให้ไป
3. ทรัพย์สมบัติที่ให้ไป หามาด้วยความบริสุึทธิ์
4. ผู้รับ เป็นผู้มีศีลธรรมและคุณธรรม

แม้โดยสรุปก็คือมีความยินดีทั้งในตอนก่อนและหลังให้ จึงจะนับว่าได้บุญมาก กอปรด้วยถ้าผู้รับมีธรรมสูง ก็ยิ่งได้บุญมากขึ้น

ในทางพุทธศาสนา มีกล่าวในพระไตรปิฎก ถึงการทำบุญให้ได้ผลบุญมาก เช่น การทำบุญกับพระโสดาบัน 1 ครั้ง มีอนิสงส์เท่ากับการทำบุญกับคนธรรมดา 100 ครั้ง ... เป็นต้น

แต่ถึงอย่างไร ในชีวิตประจำวัน การให้อาหารสุนัข แมว ให้อาหารลูก ให้ตังค์ลูกไปโรงเรียน ให้อาหารปลา ฯลฯ ล้วนเป็นบุญทั้งสิ้น

การอ่านมากและรู้มากในทางโลก ทางพระพุทธเจ้ากล่าวความรู้ในทางโลก ไม่อาจทำให้พ้นทุกข์ได้

เมตตาธรรมค้ำจุนโลกครับ