วันนี้ เห็นข่าวเล็กๆ ในพื้นที่สื่อมวลชน ... คุณป้าท่านหนึ่งติดอยู่ในบ้านนานกว่า 3 ชั่วโมง ท่ามกลางพายุฝนที่ตกกระหน่ำทั้งคืน และน้ำป่าที่กำลังไหลหลากเข้าท่วมหมู่บ้าน ภายหลังได้รับการช่วยเหลือออกมาอย่างปลอดภัย คุณป้าร้องไห้โฮ... คงทั้งตื่นกลัว โล่งใจ และดีใจที่มีชีวิตรอดมาได้
เมื่อวานนี้ มีข่าวของกลุ่มชาวบ้านที่ประสบภัยน้ำท่วมอีกแห่งหนึ่ง ออกมาร้องเรียนเรื่องที่ได้รับแจกสิ่งของอุปโภคบริโภคที่ไม่มีคุณภาพ ข้าวสารที่ได้รับแจกขึ้นราจับตัวเป็นก้อน ปลากระป๋องก็เก่าหมดอายุ ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ ... แต่ตามรายงานข่าวบอกว่า ชาวบ้านบางคนที่เดือดร้อนขัดสนมากๆ ก็ต้องทนเอาข้าวสารขึ้นรานั้นไปล้างน้ำแล้วหุงกินเพื่อประคองให้ชีวิตรอดต่อไป
เมื่อวานนี้ ข่าวช่วงดึก ดึกมากๆ รายงานสถานการณ์ในพื้นที่ที่ประสบภัยจากพายุฝน น้ำท่วม น้ำป่าไหลหลาก ซึ่งยังมีอยู่ในหลายพื้นที่ .... ยังไม่รวมถึงพื้นที่ที่ 1-2 เดือนที่ผ่านมาประสบภัยน้ำท่วม เสียหายอย่างหนัก ป่านนี้ไม่รู้สภาพชีวิตเป็นอย่างไรกันบ้าง... ไม่ค่อยมีรายงานข่าวให้เห็น
ปีนี้ ไม่ค่อยเห็นภาพข่าว รายงานข่าว หรือรายการพิเศษ ที่พี่น้องชาวไทยรวมพลัง “ร่วมมือร่วมใจ” กับองค์กรต่างๆ เพื่อบริจาคเงิน สิ่งของ หรือส่งกำลังใจไปช่วยผู้ประสบภัยในพื้นที่ต่างๆ... เห็นมีแต่สิ่งของพระราชทานที่ส่งไปก่อน ถึงทุกพื้นที่อย่างรวดเร็ว เพื่อช่วยเหลือเยียวยา เป็นขวัญและกำลังใจให้กับผู้ประสบภัยในยามทุกข์ยากเช่นนี้ได้อย่างทันท่วงที
เห็นแต่ภาพของผู้คนในพื้นที่ ทั้งเจ้าหน้าที่รัฐ ตำรวจ ทหาร และชาวบ้าน “ร่วมมือร่วมใจกัน” แก้ปัญหาเฉพาะหน้า พยายามช่วยเหลือผู้ประสบภัย หาทางป้องกันแก้ไขในพื้นที่ของตนเองเท่าที่จะทำได้ท่ามกลางพายุฝนที่ตกต่อเนื่อง...ไม่ค่อยเห็นภาพ รมต. หรือ สส. ที่เกี่ยวข้องแสดงความย่วงใย ใส่ใจ ลงไปตรวจเยี่ยม ให้กำลังใจ ช่วยหาทางแก้ไขเยียวยา หรือว่าเรื่องนี้มันเล็กเกินไป หรือว่าเพราะเขามีงานสำคัญที่รอการแก้ไขมากมายอยู่แล้ว หรือว่าอาจไม่ใช่หน้าที่ของพวกเขา ... ?
วันนี้ เมื่อวานนี้ หลายวันมาแล้ว ... เห็นภาพข่าวในสื่อเกือบทุกช่อง ทุกช่วงเวลา รายงานข่าวอย่างครึกโครม ถึงความพยายามของคนกลุ่มหนึ่งในการระดมผู้คนมารวมตัวกันอย่างมากมายจากหลากหลายสารทิศเพื่อแสดงพลังความ "ร่วมมือร่วมใจ" กัน เพื่ออะไร หรือเพื่อใครนั้น ต่างคนต่างคงมีเหตุผลตอบตนเองได้ ... เพราะต่างบริบท ต่างประสบการณ์ ต่างมุมมองความคิด การปฏิบัติต่อเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคมจึงได้รับความสำคัญแตกต่างกันไป เรื่องของใครคนหนึ่งจึงอาจดูสำคัญมาก แต่เรื่องความทุกข์ยากของคนหลายๆ คน อาจไม่มีความสำคัญพอ ...
บันทึกไว้เพื่อตามดูความเปลี่ยนแปลงของตนเองและสังคมในอีกหลายๆ ปีข้างหน้า
ปลาทูแม่กลอง
1 พฤศจิกายน 2551
