ได้รับจดหมาย...บอกเล่าเรื่องดีดี จากคนหน้างาน ในเครือข่าย...เล่าถึงเรื่องราวการทำงาน การขับเคลื่อนพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย...สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้เห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นสำหรับคนหน้างาน คือ เกิดการพัฒนาทางจิตใจเกิดขึ้น...มองและทุ่มเทในการทำงาน คาดหวังน้อยลงแต่ตั้งใจมากขึ้น.. การแปรเปลี่ยนความคาดหวังมาเป็นความตั้งใจนี่ก่อให้เกิดพลังบางอย่างด้านบวกต่อการทำงานได้ดียิ่ง

 

จดหมายนี้...จากพี่แป้ ผู้พยายามผลักดัน สิ่งต่างๆ แปลกใหม่เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ในองค์กรของตนเอง คือ โรงพยาบาลเสลภูมิ ข้าพเจ้าได้มองเห็นถึงความตั้งใจและความพยายามที่ให้ประชาชนในพื้นที่ได้รับสิ่งดีดี เป็นความตั้งใจที่เลยเกินออกไปจากที่ว่าทำงานตามนโยบาย หรือสถานการณ์ หากแต่เป็นการทำงานที่ตั้งใจให้เกิดประโยชน์ลงไปสู่พื้นที่หน้างานมากที่สุด...

 

 

สวัสดีค่ะ
 
วันนี้มีคุณอำนวยมาคุยกันเรียกน้ำย่อยก่อน แต่งง เหมือนกันว่าจะเริ่มอย่างไรดี
มีน้องขวัญ อ๋อย พี่แป้ สามคน ลองคุยกันเล่นๆว่าคุณอำนวยจะทำอะไรบ้างที่จะเชื่อมโยงงาน(งงกับหน้าที่คุณอำนวยไง)

แป้เล่าถึงที่ไปที่มาให้น้องขวัญฟังเกี่ยวกับเบาหวาน  น้องขวัญปิ้งไอเดียขึ้นมาว่า เคยพบผู้ป่วยเบาหวานhypo hyper ในรายเดียวกันบ่อยๆ และเจอ 2 รายแล้ว สอบถามดูว่าญาติและผู้ป่วยปรับยาด้วยการเรียนรู้จากพยาบาลเล่า สังเกต สุดท้ายปรับยาไป มา ทำให้เกิด อาการดังกล่าว   บ่อย ๆๆๆ พี่แป้ฟังแล้วเลยบอกน้องขวัญเลยว่า เป็นโอกาสแล้วขวัญ ตัวเองมีข้อมูลแล้ว ทำการศึกษาต่อ และช่วยเหลือให้ผู้ป่วยดังกล่าว ได้มีความรู้ที่ถ่องแท้ โดยขบวนการยกระดับงานประจำ นี่แหละ   น้องดีใจและเต็มใจ และบอกว่า ทีมต้องช่วยหนูนะ   พี่อ๋อย พี่แป้ ทีมยินดีค่ะ  และจะสานต่อให้เป็นจริง ต่อไป สักพักหัวหน้าน้องขวัญเดินลงมา ถามว่า แป้เรามีปัญหาระบบrefer เราจะทำไงดี
 
แป้ได้โอกาส ขายไอเดีย  ไม่ยาก เลยเล่าที่ได้ประสบการณ์มาจาก นาข่ารีสอร์ท และให้ความอบอุ่นใจ ช่วยเต็มที่ถ้านายเปิดใจน้อมรับ อิอิอิอิอิ  และวันจันทร์ที่จะถึงจะเรียนป้าแอ๋ว คุณกิจ เกี่ยวกับแผนการพัฒนา ให้ เป็น R2R  เรียนเชิญอ.กะปุ๋มไว้ก่อนนะ  อย่าลืม  ที่ปรึกษา และนำพาสู่กระบวนการดังกล่าว
 
วันพุธ จะเริ่มเรื่องการดูสภาพการณ์ที่เป็นจริงของระบบrefer และแป้บอกเพื่อนว่า ใจเย็นๆ อย่าใจร้อนนะ วันพุธเราอาจจะได้แค่ สภาพการณ์ที่เกิดขึ้นจริงของระบบrefer
 
ยาวๆ อย่าเบื่อนะคะ

 

ตอบพี่แป้...

 

(^__________^)

 

ยิ้มกว้างอย่างดีใจค่ะ พี่แป้...เป็นก้าวย่างที่น่าชื่นชม

อย่ากังวนถึงบทบาทคุณอำนวย ... เพราะสิ่งที่พี่ทำนั่นแหละคือคุณอำนวย

อำนวยให้เกิดการเรียนรู้ แบ่งปันความรู้ ให้กำลังใจ ให้แรงจูงใจ...สิ่งดีดีต่างๆ เหล่านี้แหละค่ะที่คุณอำนวยทำ และทำอย่างเป็นธรรมชาติ พี่น่ะ born to be ค่ะ....

 

เขียนมาเยอะนะคะ...ชอบอ่านค่ะ

 

กะปุ๋ม