ลิปอง หนุ่มน้อยแห่งเรือนมยุรา อีกหนึ่งมนต์เสน่ห์นครพนม

................ อ้อมกอดพลิ้วจากลมหนาว

เย็นลมพราวริมฝั่งโขง

เย็นย่ำ ณ นครพนม 

เสน่ห์โขง เสน่ห์ลาว ................

...............  ณ วันหยุด ใกล้วันสิ้นเดือน ณ วันที่ไปนั่งทอดอารมณ์ ณ ร้านอาหารนอกบ้าน การทานข้าวนอกบ้านต้องมีปัจจัยหลายอย่างประกอบกันนะ ไม่ว่าจะเป็นปัจจัยหลักที่สำคัญ คือ “เงิน” เพื่อน  และอารมณ์ ตลอดจนบรรยากาศของร้านนั้นๆ

วันอาทิตย์ ที่ผ่านมา ไปทานข้าวที่ร้าน “เรือนมยุรา” แค่ชื่อร้านอาหาร ก็สะดุดตา สะดุดใจเป็นอย่างมาก แต่ถ้าทุกท่านมาเจอหนุ่มน้อยคนนี้ ลืมเรื่องชื่อร้านอาหารไปเลย เพราะหนุ่มน้อยคนนี้โปรยเสน่ห์มาอย่างแรง

ลิปองคือชื่อของหนุ่มน้อยคนนี้ ลิปอง แปลว่าอะไรน่ะหรือ พ่อเค้าบอกว่า หมายถึง ความมุ่งมั่น ความตั้งใจ อะไรประมาณนี้แหล่ะ  คุณพ่อของลิปอง พูดน้อยมากค่ะ  แต่ทำอาหารอร่อยมากเช่นเดียวกัน (เกี่ยวพันกันมั้ยเนี้ยะ)

อาหารขึ้นชื่อร้านนี้ คือ ไก่คั่วเกลือ ค่ะ อร่อยจริงๆไปสองคน สั่ง 2 จาน ค่ะ แต่อาหารเมนูปลาๆ ทุกอย่างก็ใช้ได้ ที่สำคัญราคามิตรภาพมากๆ และบรรยากาศร้านโรแมนติคมากๆ ค่ะ บ้านเค้าเป็นไม้ตกแต่งพองาม เปิดเพลงคลอเบา เบา เหมือนเสียงเพลงลอยมาจากที่ไหนสักแห่ง

ถ้าไปที่เรือนมยุรา ตอนประมาณ ห้า - หกโมงเย็น ทุกท่านจะได้เห็นฟ้าเปลี่ยนสีริมฝั่งโขง จากสีฟ้าสวยๆ เป็นสีม่วงพราวแล้วกลายเป็นสีแดงก่อนที่ย่ำสนธยา ไม่รู่จะเล่าอย่างไรจึงจะสื่อภาพริมฝั่งโขงที่สวยงามนี้ บอกไปหลายครั้งแล้วว่า กล้องยี่ห้อไหนๆ ก็ไม่สู้ สองดวงตาและหนึ่งดวงใจในการบันทึกภาพงามเหล่านั้น

กลับมาที่  ลิปอง หนุ่มน้อย แห่งเรือนมยุรา เค้า อายุ 2 ขวบกว่าๆ ค่ะ น่ารักมาก สื่อสารรู้เรื่อง เข้าใจด้วยนะ ถามอะไรก็ตอบรู้เรื่อง ถามลิปอง ว่า

“เคยข้ามไปฝั่งลาวมั้ย”

“เคย”

“ใครพาข้ามไปหรอ”

“ปื้ด พาข้าม”

งง แล้วสิ ปื้ด คือใครอ่ะ   แต่ก็หยุดนะ ไม่ถามต่อแล้ว ถ่ายรูปดีกว่า

......................................................//.......................................................

แต่สุดท้าย หลังจากที่เราทานข้าวจนเสร็จ อิ่มหนำสำราญ อิ่มอาหาร อิ่มบรรยากาศ อิ่มอรรถรสรอบๆ  ก็มีเหตุบังเอิญได้ทราบว่า ปื้ด ที่ลิปอง พูดถึง ก็คือ คุณพ่อที่แสนจะพูดน้อยของลิปองนั่นเองล่ะค่ะ

อ้อมกอดพลิ้วจากลมหนาว เย็นลมพราวริมฝั่งโขง เย็นย่ำ ณ นครพนม  เสน่ห์โขง เสน่ห์ลาว
บันทึก ณ เรือนมยุรา นครพนม
26 ตุลาคม 2551