ในการประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ ๑๕ ต.ค. ๕๑ มีการนำเรื่องข้อบังคับด้านการบริหารงานบุคคลที่มีการยกร่าง เพื่อให้มหาวิทยาลัยมีระบบบริหารงานบุคคลที่ก้าวหน้า เป็นประโยชน์ต่อความเป็นมหาวิทยาลัย มากกว่าการใช้ระเบียบราชการ
ประเด็นสำคัญอย่างหนึ่งคือการย้ายพนักงานตำแหน่งนักวิจัย ไปไว้ในสายวิชาการ ไม่ให้อยู่ในสายสนับสนุนอีกต่อไป
โดยมีการแยกระหว่าง “นักวิจัย” กับตำแหน่ง “ผู้ช่วยวิจัย” ไว้อย่างชัดเจน
ผมได้เตือนว่า ให้ระวังความสับสนในทางปฏิบัติ เพราะราชการได้สร้างความสับสนไว้ โดยได้เรียกตำแหน่งราชการที่เรียกว่า นักวิจัย โดยที่ตัวบุคคลจริงๆ ทำได้แค่งานผู้ช่วยนักวิจัย คือเป็นลูกมือ
นักวิจัยต้องมีความสามารถทำงานวิจัยได้ด้วยตนเอง ภาษาวิชาการเรียกว่าเป็น independent researcher ที่คนยอมรับนับถือ คือสามารถตั้งโจทย์วิจัยเองได้ ออกแบบกระบวนวิธีวิจัยได้ วิเคราะห์ข้อมูล และสังเคราะห์องค์ความรู้ พร้อมทั้งเขียนรายงานออกตีพิมพ์เผยแพร่ได้ นำเสนอต่อที่ประชุมวิจัยได้ ตอบคำถามได้อย่างมีภาคภูมิ ทำได้ด้วยตนเอง
วิจารณ์ พานิช
๑๗ ต.ค. ๕๑
