ให้
ของที่บุคคลให้ แล้วชื่อว่านำออกดีแล้ว มีความสุขเป็นผล ส่วนของที่ยังไม่ได้ให้ หาเป็นเช่นนั้นไม่ เมื่อความตายมาถึงเข้าบุคคลย่อมต้องละทรัพย์สมบัติและแม้สรีระของตนไว้ นำไปไม่ได้เลย
ทำบุญ
การทำบุญ ขอให้ทำเพื่อลดความเห็นแก่ตัว ไม่ว่าทำบุญอะไร ก็ขอให้ทำเพื่อลดความเห็นแก่ตัว ทำใจให้เป็นบุญ ดีที่สุดคือ ทำใจให้เย็น ใจสงบ
ใจว่าง อย่ามัวแต่ทำบุญ ทำทาน ด้วยสิ่งของต่างๆ ภายนอกอยู่เลย
ได้ตามที่ให้
ผู้ให้ของดีย่อมได้ของดีตอบฉันใด ผู้ให้ของไม่ดี ย่อมได้ของไม่ดีตอบฉันนั้น ได้ตามที่ให้
บุญมหาศาล
ทำบุญด้วยการทำให้ผู้อื่น ลดความเห็นแก่ตัว บุญนั้นจะเป็นบุญมหาศาล
จงเป็นเช่น แม่น้ำที่ใสสะอาด
สาธุชนทั้งหลายเมื่อมีทรัพย์มากแล้วพึงบำเพ็ญตน เสมือนแม่น้ำซึ่งไหลใสสะอาด ให้ผู้คน สัตว์ พืช ได้อาศัยดื่มกิน ใช้สอย ไม่พึงเป็นเช่นแม่น้ำตาย เน่าเหม็น หาประโยชน์ไม่
ผลของทาน
ข้าวเปลือกที่หว่านลงแล้วหนึ่งเมล็ด ย่อมให้ผลหนึ่งรวงฉันใด ทานที่บุคคลทำแล้วก็ฉันนั้น ย่อมมีผลมากผลไพศาล การรวบรวมทรัพย์ไว้โดยมิได้ใช้สอยให้เป็นประโยชน์ ทรัพย์นั้นจะมีคุณแก่ตนได้อย่างไร
