แค่สีเสื้อไม่เหมือน...

...แค่สีเสื้อไม่เหมือน  คำสอนจากปางไหน  โน้นสีใคร  นั่นสีมึง  นี่สีกู...

เคยได้ยินเพลงนี้ไหมคะ   สมัยนั้น  เด็กอาชีวะ ตีกัน  ฆ่ากันบ่อย    หากว่าใครสีเสื้อต่างจากตัวเอง

ก็โดนรุม  ...  จนต้องเอาเสื้อไปเปลี่ยนหลังเลิกเรียน  ไม่งั้นอาจโดนโรงเรียนคู่อริดักตีได้

พอมาสมัยนี้  ...ไม่น่าเชื่อ ว่าจะเกิดปรากฏการณ์กับคน ระดับมันสมองของประเทศ

แบ่งเป็นสีเหลือง  สีแดง   ดิฉันว่ามัน...  สุดบรรยายจริง ๆ

เดี๋ยวนี้ดิฉันจะใส่เสื้อสีอะไร ก็คิดแล้วคิดอีก  จริง ๆ  แต่ก่อนไปไหนมาไหน ใส่เสื้อเหลืองประจำ

เพราะด้วยหน้าที่ การงาน  ทำให้มีเสื้อเหลือง เป็นสิบ ๆ ตัว   เดี๋ยวนี้ไม่อยากใส่  เพราะกลัวใครจะเข้าใจว่า

เป็นพันธมิตร

และเสื้อสีแดง ก็ไม่กล้าใส่  กลัวคนเข้าใจว่าเป็น พวก นปก.     กลัวนักรบศรีวิชัยตีหัวแบะ  < ^_^ >

ตอนนี้อยากใส่เสื้อสีขาว  ที่เขารณรงค์ตอนนี้น่ะคะ  อยากเห็นสันติ  ไม่อยากเห็นความรุนแรงแล้ว

พอเหอะค่ะ  ทั้งสองฝ่าย  ดิฉันว่ามันมากเกินไปแล้ว   มันนานเกินไปแล้ว

จริง ๆ  ไม่อยากเขียนเรื่องการเมืองเลย     กลัวความขัดแย้งจะมากไปอีก  กลัวจะหาว่าฝ่ายใคร  ฝ่ายใคร

อีก   แต่มันเหลืออดจริงๆ   ดิฉันบอกไว้เลยนะคะ  ดิฉันไม่ใช่พันธม้ง พันธมิตร  ไม่ใช่นปก  นปช.  ไม่ใช่

กลุ่มคนรักเชียงใหม่   ไม่ใช่พวกมือตบ  ตีนตบอะไรทั้งสิ้น   แต่เป็นคนไทยที่ อยากเห็นบ้านเมืองสงบ

เมื่อเช้าดูข่าว ที่คุณสุเมธ   พูดสัมมนาเรื่องความสงบ  ก็เห็นจริงตามท่านว่า   แต่พอมาดูอีก 2 ฝ่ายพูด  

ลมแทบจับ  ... 

สุดท้าย   ขอความร่วมมือนะคะ  ดิฉันแค่อยากแสดงความคิดเห็น   ข้อความที่เขียนก็กรองแล้วกรองอีก 

เท่าที่สมองดิฉันจะพอมี   คุณ ๆ  ที่เข้ามาแสดงความคิดเห็น  ดิฉันขอบคุณล่วงหน้านะคะที่สนใจ   แต่

อย่าทะเลาะกันเลยนะคะ   อย่าใช้ถ้อยคำไม่สุภาพ  ดิฉันไม่อยากให้บันทึกโดนปิดอีกเป็นบันทึกที่สี่

นะคะ  ...ขอร้อง  *-*