ภาษา ศาสนา วัฒนาธรรม

              ไปเที่ยวลาวกันต่อครับชื่อเต็มๆของลาวคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว(สปปล)ครั้งก่อนเล่าถึงพีธีการ ตม.(ครวจคนเข้าเมือง)ไม่ใช่ศุลกากรนะครับ ผมเคยอยู่อำเภอชายแดนมาเหมือนกัน คือที่อำเภอเบตง ชายแดนไทย-มาเลเซีย  ก่อนอื่นขอเล่าว่าที่ทำการด่านชายแดนนั้นมีส่วนราชการที่สำคัญประจำอยู่ 5 หน่วยงายหลักคือ 1) ด่านตรวจคนเข้าเมือง (ตม.) ดูแลเรื่องคนเข้า-คนออก ประเทศ 2) ด่านศุลกากร  ดูแลเรื่องสินค้าส่งออกนำเข้า ภาษีศุลกากรทุกชนิด  3) ด่านตรวจพืช ดูแลการนำเข้า-ออกพืชตาม พรบ  4)ด่านกักกันสัตว์ ตามพรบ.5) ด่านแรงงาน แจ้งขึ้นทะเบียนแรงงานที่จะออกไปทำงานต่างประเทศ  นี่เป็นหน้าที่ประจำของเจ้าหน้าที่ประจำด่านต่างๆ

ถนนจากด่านชายแดนมุ่งสู่นครเวียง

             ลาวเป็นประเทศเล็กๆที่เจริญแบบช้าๆ ไม่ก้าวกระโดดเหมือนบางประเทศ สภาพตวามเป็นอยู่ เงียบ เรียบง่าย เวียงจันทน์ เขาบอกว่าเป็นเมืองหลวง ย้ายมาจากหลวงพระบาง  ห่างจากชายแดนไทย 20 กว่าโล เนเมืองเล็กๆ รถที่เช่าเหมาพาวนแล้วก็บอกว่านี้กระทรวงเกษตร นี่กระทรวงมหาดไทย นี่กระทรววัฒนธรรม นี่สถานฑุตไทย  สถานฑูตจีน  นี่มหาวิทยาลัย  เทคนิค  แต่ละที่ไม่ใหญ่โตอะไร  รถยนต์ที่จอดเต็มพรืดเหมือนบ้านเราก็ไม่มี  ผมยังไม่เชื่อว่าเที่เวียงจันทน์นั้นเป็นเมืองหลวงของลาวจริงๆ  แต่ที่น่าแปลกเขาไม่ค่อยค้าขายกัน ร้านค้าก็ไม่ค่อยมี ตลาดนัดแบบบ้านเราก็ไม่เห็น มันไปพ้องกับที่เขาเล่าว่าเศรษฐกิจไม่ดี ข้าวของแพงประชาชนไม่มีรายได้  น่าจะจริง มีตลาดไปก็ไม่มาคนซื้อ ชาวบ้านไม่มีเงินจับจ่ายใช้สอย ราคาข้าวที่คณะเราไปกินกันตกจานละ 60-80 บาท ก็แพงน่าดู  ที่ทราบมาเขาบอกว่าลาวยากจนแต่ฉลาด ให้ต่างชาติมาลงทุนในประเทศแลกกับทรัพยากรธรรมชาติ เช่นสร้างเขื่อนแลกกับไม้  สร้างถนนแลกกับแร่ อะไรทำนองนี้

   

               วัดศรีเมือง มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องขอให้สมหวัง..ในตวามรัก

             กลับมาที่เที่ยวดีกว่าจุดแรกที่ไปคือวัดศรีเมืองเป็นวัดเก่าแก่ของเวียงจันทน์ เขาเล่าว่านางศรีเมืองสาวสวยผู้ทรงศักดิ์ อกหักจากผู้ชายเลยฆ่าตัวตาย จึงมีคนคิดสร้างวัดขึ้นมาเพื่อรำลึกถึงเธอในบริเวณที่เธอฆ่าตัวตาย เล่าว่าวัดนี้ศักดิ์สิทธิ์  โดยเฉพาะเรื่องความรัก ใครไปบนบานขอ จะสมหวังทุกคนไป  สภาพก็ไม่ใหญ่โตกว้างขวางเหมือนบ้านเรามีอารามหนึ่งหลังและบริเวณไม่กว้างด้านหน้ามียักษ์ 2 ตน คอยคุ้มกันดูแลรักษาอยู่

                             อารามหรือโบสถ็ที่ประดิษฐาน องค์พระแก้ว

                                  ศิลาจารึกเก่าๆ เล่าเรื่องราวในอคีต

                    จุดที่2 คือวัดพระแก้ว เดิมทีเดียวเขาว่าพระแก้วมรกตอยู่ที่นี่  ไม่แน่ใจว่าองค์เดียวกับที่อยู่เมืองไทยหรือเปล่า ก็ไมใหญ่โตอะไร มีอารามคล้ายโบสถ์สวยงามแบบโบราณ มีฝาประตูหน้าต่างแกะสลักสวยงามและมีศิลาจารึก เก็บเอาไว้เป็นจำนวนมาก จัดตกแต่งบริเวณสวยงาม คณะเราไม่มีไก๊ค์ จึงไม่ทราบรายละเอียดมากนักเพียงเดินดูๆๆๆแล้วก็เดาๆๆๆและดมๆๆ(แบบว่าคิดเอาเองนะครับ)หลังขากนั้นคนขับรถจึงพามารับประทานอาหารกลางวัน ที่ร้านลินดาสถาพอน ตามป้าย บันทึกแรกนั่นแหละ  ขอรับ

                      ร้านอาหารในลาวชาวบ้านที่นั่นหมดสิทธิ์..เข้าร้าน(แพงมากๆ)

                     เขาเรียก"ตลาดจีน"จำหน่ายสินค้าจากประเทศจีน โดยเฉพาะกระเป๋า

              จุดที่ 3 ตลาดจีน  เป็นตลาดจำหน่ายสินค้าจากประเทศจีน ตามข้อมูลผมได้มาจากเชียงแสน  ลาวมักจะให้จีนเช่าพื้นที่เพื่อทำศูนย์การค้าและนำสินค้าก๊อปปี้(แบรนด์เนม)จากจีนมาขาย ที่นี่เนื้อทีประมาณ 10 ไร่ จำหน่ายสินค้าประเภทกระเป๋า  เสื้อผ้า เครื่องประดับ  ไม่มีคนมาจับจ่ายเช่นเดียวกันส่วนใหญ่ก็เป็นคนไทยที่มาเที่ยวกันแล้วเลือกซื้อสินค้าตามที่ต้องการ

                            วัดธาตุหลวง  มีอนุสาวรัย์ท่านท้าว เจ้าผู้สร้างเมือง(กู้เมือง)

                                                                พระอารามหวง

                 จุดที่ 4 วัดธาตุหลวง(พระธาตุ)เป็นวัดใหญ่โตเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองในปัจจุบัน ฝนตกหนักเลยไม่ได้เข้าไปด้านในแอบๆถ่ายรูปจากร้านค้าหน้าวัด เวลาผ่านไปเร็วมากสำหรับพวกสาวๆเดินดูโน่นดูนี่แป๊บเดียว สี๋โมงกว่าแล้ว ยังเหลืออีกจุด คือร้านจำหน่ายสินค้าปลอดภาษี ที่บริเวณด่านชายแดนลาว

                        บริเวณร้านจำหน่ายสินค้าปลอดภาษี ชายแดนด่านตรวจคนเข้าเมือง

         จุดที่ 5 ร้านจำหน่าสินค้าปลอดภาษี ที่นี่ต่างจากที่อื่น มาเลย์ ดำเนินการโดยรัฐให้เอกชนสัมปทานดำเนินการมีการจัดการที่ดีมาก เป็นสัดส่วน ตรงไหนขายอะไร  ส่วนที่ท่าขี้เหล็ก ใหญ่โตจำหน่ายสินค้ามากมายเช่นกันโดยเฉพาะเหล้าบุหรี่ สินค้าแบรนด์เนม จัดเป็นสัดส่วนเป็นโซนๆไป ส่วนที่นี้ น่ากลัวว่าเปิดให้พ่อค้าเช่าพื้นที่แล้วใครจะขายอะไรก็เชิญตามสบาย เลยดูมั่วไปหมด....พอๆไว้แค่นี้ก็ก็แล้ว..ลาว.....สวัสดีครับ