เวลาอยู่คนเดียว ต้องอาศัยกำลังใจมาก เข้มแข็ง และมีสติ

     อีก ๗ วัน ผู้เขียนก็จะได้พบ ดร.อโลก ชาวอินเดียพุทธ ที่จะได้มาเชื่อมต่อ พระพุทธศาสนา ระหว่างในไทย และอินเดีย ได้เขียนไปแล้วว่า ตื่นเต้น

 แต่ผู้เขียนมานึกดู ป่านนี้ ดร.อโลก ก็คงตื่นเต้นไม่แพ้กัน

กับการจะต้องไปต่างแดน ที่ไม่รู้จักใครเลย ซึ่งผู้เขียนประสบมาแล้ว แม้แต่คนไปรอรับ ก็ไม่รู้หน้าตา เป็นอย่างไร ซ้ำที่หนักเข้าไปอีก ก็คือ ไม่รู้จักภาษาถิ่นเขาด้วย

 ในวันที่ผู้เขียน เดินทางไปถึง เมือง คยา อินเดีย แล้วโทรศัพท์ หาพระอาจารย์ที่จะมารับ แต่ปรากฏว่า ติดต่อไม่ได้ ใจหายวาบ เหมือนอยากจะร้องไห้ แต่พอได้สติ ก็มาทบทวนหมายเลขโทรศัพท์ อ้อ ที่แท้ลืมลบรหัสระหว่างประเทศออกนั่นเอง เวลาอยู่คนเดียว ต้องอาศัยกำลังใจมาก เข้มแข็ง และมีสติ

 ที่คยานั้น มีเที่ยวบิน เที่ยวเดียว คือลำที่ผู้เขียน โดยสารมา แต่สำหรับสุวรรณภูมิ อันศิวิไลซ์ ผู้เขียนนึกไม่ออกเหมือนกัน ว่า ดร.อโลกจะเป็นงง กับการพบผู้มารอรับหรือไม่

  และ เขาจะลืม เอารหัสประเทศออก เวลาโทรหาาคนมารับหรือเปล่า

ถึงตอนนั้น ยิ่งกว่าความตื่นเต้นอีก

แต่ทุกอย่างคงผ่านพ้นไปด้วยดี กับนักประสานงาน ระดับประเทศ ที่มีประสบการณ์มากแล้ว

  ก็แปลก เวลาผู้เขียนเล่าเรื่องการมาของ ดร.อโลกให้ใครฟัง ดูเขาสนใจ อยากต้อนรับจังเลย

เลยแอบๆคิดว่า ตอนนั้น ที่อินเดีย ก็คงมีคนอยากต้อนรับผู้เขียนเหมือนกัน

  วันนี้ เลยมาบันทึกเรื่องที่อาจเป็นประโยชน์ต่อการเดินทาง ของ ดร.อโลกบ้าง ตามประสา หัวอกเดียวกัน

  ขอให้โชคดีนะ ดร. อโลก

%e0%b8%aa%e0%b8%a7%e0%b8%a2

ดอกไม้สักช่อนะคะ ดร.อโลก