ใครๆ.....ก็เรียกหา...ความรับผิดชอบ
เสียงพร่ำเพรียกเรียกหา เปล่งวาจาหาคำตอบ
หาความรับผิดชอบ ตามระบอบสังคมไทย
สังคมปัจจุบัน แตกแยกกันไม่ฟังใคร
ฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหน สิ้นเยื่อใยหมดไมตรี
บ้านเมืองเกิดวิกฤติ วิปริตมิคสัญญี
เข่นฆ่ามิปรานี มุ่งต่อตีเป็นศัตรู
สำเนียงเสียงฝ่ายค้าน รัฐบาลรีบมาดู
เหตุการณ์อันหดหู่ รับผิดชอบม็อบเจ็บตาย
เสียงกลุ่มนปก. ต่างร้องขอมีความหมาย
พันธมิตรคิดวุ่นวาย คนเจ็บตายมีต้นตอ
ขัดขวางเข้าสภา สร้างปัญหาแกล้งกุก่อ
รับผิดชอบบ้างหนอ เพราะพาชาติพินาศพัง
เสียงจากรัฐบาล ว่าฝ่ายค้านควรหยุดยั้ง
รับผิดชอบเสียมั่ง หน้าที่หนอ สส.ไทย
พันธมิตรส่งเสียงบอก นายกออกไปออกไป
รับผิดชอบเร็วไว ช้าอยู่ไยไม่ชอบธรรม
เสียงหนึ่งส่งเสียงเย้ย พวกท่านเอ๋ยพวกแกนนำ
รับผิดชอบสามคำ อยากขอย้ำจำใส่ใจ
เรียกร้องคนอื่นเขา มองดูเงาตัวบ้างไหม
รับผิดชอบเมืองไทย วิบัติภัยใครร่วมทำ
ร่วมกันรับผิดชอบ ชาติเกรียมกรอบใครเหยียบย่ำ
อย่ากล่าวขาวเป็นดำ ชาติตกต่ำเพราะต่อตี
พ่อหลวงทรงห่วงนัก ให้รู้รักสามัคคี
ต่างชาติย้ำย่ำยี เพราะไทยนี้ตีกันเอง
สวัสดีค่ะ
***ติดตามอ่าน ได้แนวคิดและความงามของภาษา
***ขอบคุณค่ะ
สวัสดี พ่อพิสูจน์ พูดคำกล่าว
เป็นเรื่องราว น่าคิด จิตสับสน
การเมืองไทย ยิ่งคิดไป ยิ่งกังวล
ประชาชน คนรากหญ้า น่าเศร้าใจ
ทุกปัญหา แก้ได้ ใยไม่แก้
เห็นแก่ตัว กันแท้แท้ ไม่แก้ไข
ผลประโยชน์ ของตน คนอะไร
นี่ชาติไทย มีไตรรงค์ จงยืนยัน
พ่อจ๋าพ่อ รักษา สุขภาพด้วย
ลูกคนสวย(อิอิ)เห็นพ่อนี้ ที่ขยัน
ทำแต่งาน เพื่อลูกศิษย์ นิตนิรันดร์
พ่อสร้างสรรค์ ทั้งคน และผลงาน
พ่ออย่ามอง การเมือง เรื่องปวดหัว
มองใกล้ตัว บทอีแซว ที่สืบสาน
ลูกคนนี้ ส่งแรงใจ ให้ชื่นบาน
ขอบางลี่ ชื่อกังวาล ตลอดไป
เรื่องอีแซว ไม่มีใคร ได้เทียมพ่อ
ลูกจะรอ ฟังข่าว ดีครั้งใหม่
ว่าบางลี่ รักษาแชมป์ ประเทศไทย
เป็นที่หนึ่ง ต่อไป ได้ดั่งเดิม
* อิอิ คิดถึงพ่อ ขอเป็นกลอนมั่ง รักพ่อนะจ๊ะ กอดๆๆ...หนูจิ
ขอบคุณ คุณกิติยา เตชะวรรณวุฒิ มากครับที่ให้เกียรติ และมีไมตรีจิต..แวะมาเยี่ยมเยือนครับ ขอให้โชคดีมีสุขนะครับ
ขอบใจน้องจิ...เดี๋ยวนี้แต่งกลอน..สด..เก่งขึ้นเยอะ
ขอบคุณ ท่านรองนิรุตต์ ที่มาร่วมกันแสดงความรู้สึกนึกคิด และมาเยี่ยมเยือนกันครับ
สวัสดีค่ะ
เป็นบทลิเกรึเปล่าค่ะ
เสียดายจัง อยากฟังเป็นเสียงลิเกค่ะ
มาเยี่ยมค่ะ ครูพิสูจน์
มีความสุขสุขภาพแข็งแรงน่ะค่ะ
ขอให้พระบารมีพ่อหลวง คุ้มครองชนชาวไทย ให้แคล้วคลาดปลอดภัย น่ะค่ะ
.......ใยมด
ขอบคุณ คุณมนัสนันท์ เป็นกาพย์ยานี ๑๑ ครับ จะร้องเป็นแหล่ก็ได้ครับ ตอนนี้เสียงไม่ค่อยดีครับ..ว่างๆจะร้องให้ฟังครับ
พ่อหลวงทรงห่วงนัก ให้รู้รักสามัคคี
ทำร้าย กันเนืองนิจ
เรื่องผิดๆ ไร้คนรับ
จนกว่า ชาติย่อยยับ
ค่อยมานับ เรียงร้อยความ
กลัวมันจะสายไปนะครับครู
ด้วยความระลึกถึงครับ
รพี
อ่านแล้วสะท้อนใจนะคะ (แต่งกลอนไม่เก่งถ้าเป็นนะคะ จะเม้นให้เป็นกลอนโลดค่ะครู)
ตรงกับความรู้สึกตอนนี้เลยค่ะ...ดูข่าวแล้วก็เครียดมากๆ ทำไมคนไทยต้องมาเข่นฆ่ากันเองจนไม่เหลือมิตรภาพดีๆ ของคนหลายคนที่ขึ้นชื่อว่า เกิดมาเป็นคนไท...ด้วยกันแท้ๆ
เคยได้รับฟอร์เวิดเมลล์จากเพื่อนที่ว่าด้วยเรื่องของในหลวง...พระองค์ทรงเป็นห่วงบ้านเมืองและเราคนไทยกันมาก
แล้วทำไมคนไทยถึงทำอะไรโดยไม่คิดถึงจิตใจพ่อหลวงของเราสักนิด
เศร้าค่ะครู...ญ. ปุ้ย
ขอบคุณ หัวหน้าศน.ลำดวน...พวกเราคงต้องร้องเพลง..คงมีสักวันๆๆ..ครับ
ขอบคุณ คนพลัดถิ่น...เรามีความรู้สึกเดียวกันครับ
ขอบคุณ รพี กวีข้างถนน...แต่เป็นคนมีคุณภาพ...พวกเราต่างห่วงใยประเทศชาติครับ
ขอบคุณ ญ.ปุ้ย จริงๆแล้วคนที่มีความคิดเหมือนพวกเรา...มีมากมายทั่วแผ่นดินไทย...แต่เขาไม่มี...เวลา..และโอกาสที่จะได้แสดงออกครับ...และสื่อมวลชน..ก็ไปเผยแพร่แต่ความรู้สึกของคน..บางกลุ่ม...บางครั้ง...ผมสังเกตเห็น...สื่อมวลชน...เสนอข่าวด้วยความหวาดผวา...หวาดกลัว....ครับ....เพราะคนที่ยืนอยู่...หลังกล้องถ่าย....คอยจ้อง...อยู่...พูดอะไรผิดหู...อาจโดนยึด..อุปกรณ์..ทำกินครับ
แย่นะคะถ้าเป็นอย่างนั้น...สงสัยคนกลุ่มที่ว่าคงกินน้ำตาลมากไปเลยดุ
ดูแลสุขภาพด้วยนะคะครู
ขอบคุณน้องศิริวรรณ...คนบ้านเดียว..กับภรรยาผม(แต่นครชัยศรีครับ)
สวัสดีค่ะอาจารย์
มาทักทายและได้อ่านบทกลอน
ทั้งของอาจารย์และของน้องจิด้วยค่ะ
ขอขอบคุณนะคะอาจารย์ ขอให้มีความสุขค่ะ
ณ เพลานี้ คงต้องใช้เวลา เป็นผู้รับผิดชอบไปก่อนนะครับ
กาลเวลา จะให้คำตอบ ว่า ใครเป็นอย่างไร
ต้องใจเย็นๆครับ