วันนี้เบื่อๆเลยเข้ามาเขียนเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมา คนเราจะมีการเปลี่ยนแปลงในชีวิตเกิดขึ้นไม่กี่เรื่องนัก(คิดว่านะ) การเปลี่ยนแปลงส่วนใหญ่ไม่ด้านครอบครัว ก้การงาน แต่ที่จะพูดถึงในวันนี้ก้คงจะเป็นในเรื่องของการทำงานมากกว่าเพราะด้านครอบครัวและตัวเองมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมาเป็นเวลานานแล้ว เมื่อวันที่ 14/10/51 ที่ผ่านมาเป็นวันนึงที่เกิดการเปลี่ยนแปลงในที่ทำงาน วันนี้ทุกคนวุ่นวายกับการจัดงานเลี้ยงส่ง ผู้อำนวยการขณะเดียวกันก้เลี้ยงรับผู้อำนวยการคนใหม่ ว่าแล้วก้ใจหายนะ ปกติการเลี้ยงส่งก้เป็นเรื่องปกติแหละเก่าไปใหม่มา บางที่อาจเกิดขึ้นบ่อยจนอาจจะคิดว่าไม่สำคัญ ที่นี่ก้ไม่ต่างกันสักเท่าไรหรอกถ้า คนๆนั้นไม่ใช่ผู้อำนวยการนี่ซิ สิ่งที่น่าใจหายคือท่านเป็นคนสร้างที่นี่เป็นคนบุกเบิกเริ่มจากที่ ที่ไม่มีอะไรเลยจนมาได้ทุกวันนี้ ทีแรกเคยคิดว่าท่านคงจะไม่ไปไหนน่าจะเกษียรอายุราชการที่นี่ แต่ที่ไหนได้ จากที่ท่านเลี้ยงส่งลูกน้องคนอื่นๆที่ผ่านมาแล้วก้ผ่านไปวันนี้กลายเป็นว่าพวกเราต้องมาเลี้ยงส่งท่าน (น่าเศร้าเนอะ)คนเราทำงานด้วยกันรู้ใจกัน แต่ก้นั่นแหละถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่กับสิ่งเดิมๆ มาตลอดบางทีสมองความคิดหรือวิสัยทัศน์อาจจะแคบก้ได้(ไม่รู้นะอันนี้คิดเอง) การที่ท่านได้ออกไปเจออะไรใหม่อย่างน้อยก้ทำให้ท่านได้จุดไฟในตัวให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะเดียวกันพวกเราที่อยู่ที่เก่าเมื่อมีคนใหม่เข้ามา ยิ่งเป็นหัวหน้าหรือผู้บังคับบัญชาแล้วด้วย ถ้าแนวคิดของหัวหน้าหรือผู้บังคับบัญชาที่มาใหม่เป็นไปในแนวเดียวกันกับคนเก่าที่ย้ายไป ผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างพวกเราก้คงไม่ต้องปรับอะไรมากมายนัก แต่ถ้าหากความคิดต่างๆมันสวนทางกัน ก้ไม่รู้ว่าใครจะต้องปรับหาใคร(อันนี้คงต้องคิดละ) แต่ก้ยังไม่รู้หรอกนะว่าข้างหน้าจะเป็นอย่างไร อย่างที่บอกคนเรากว่าจะรู้ใจกันมันต้องใช้เวลา ตอนนี้สิ่งที่พวกเราต้องยอมรับคือการได้เปลี่ยนผู้อำนวยการคนใหม่ และที่สำคัญคงต้องเปลี่ยนทัศนคติในการทำงานใหม่ด้วยเพราะอะไรนะหรือเพราะความคิดและแนวทางต่างๆ ที่รับมานั้นมันช่างแตกต่างกับผู้อำนวยการคนเก่าโดยสิ้นเชิง บางคนอาจไม่เคยชินกับการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วแบบนี้ บางคนต้องการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ แต่เชื่อเถอะว่าไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปในทางใด ถ้าการเปลี่ยนแปลงนั้นนำมาซึ่งประโยชน์ส่วนรวม มากกว่าประโยชน์ส่วนตนเชื่อว่าทุกคนก้คงยอมเปลี่ยนแปลงกันทั้งนั้น แต่ถ้าการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นนำมาซึ่งประโยชน์ส่วนตน เชื่อได้ว่าปัญหาจะตามมาในภายหลังแน่นอน ก้คงต้องดูกันไปเพราะนี่แค่การเริ่มต้นเท่านั้น "ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน" ประโยคนี้ยังใช้ได้เสมอ
ไม่ว่าท่านจะเป็นใครมาจากไหน ขอแค่ท่านมีความจริงใจ มีความรักในหน้าที่ มีความจริงจังจริงใจในการทำงานไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ไปในทางที่ดีที่ควรจะเป็น เชื่อว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านไม่มีใครที่ไม่สนับสนุนท่าน เหมือนกับการที่ได้อยู่และทำงานด้วยกันมากับผู้อำนวยการคนเก่า
เอ้อ วันนี้แค่นี้ก่อนดีกว่า หิวแล้วละ แล้วมาเขียนเรื่อยๆนะ
เอาเถอะนาไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลหรืออยู่กับที่ทุกคนก้ต้องทำหน้าที่ของตัวเองไม่ใช่เหรอ ว่าแต่คงไม่มีใครย่ำอยู่กับที่ตลอดหรอกนะ เค้าว่ากันว่า(เค้านี่ใครก้ไม่รู้)ไม่มีแน่อะไรแน่นอน ในความไม่แน่นอน (งงเองง่ะ) เอาน่า สู้สู้