คุณยายบุญมี อายุ 80 ปี ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่อำเภอแก่งคอย มีลูก 5 คน เกิดที่จังหวัดนครพนม มาอยู่กรุงเทพตั้งแต่อายุ 13 ปี เดิมอยู่สี่เสาเทเวศร์ และย้ายมาอยู่สามเสน พอย้ายจากสามเสนไปอยู่นนทบุรี ย้ายจากนนทบุรีไปอยู่บางโพ และไปอยู่สระบุรี ตอนนั้นลูกยังเล็ก ก็ต้องทำมาหากินเลี้ยงลูก หอบไปตรงโน้นที ตรงนี้ที เช่าบ้านอยู่ แต่ว่าลูกเยอะเขาก็ไม่ค่อยให้อยู่นาน แต่ก่อนก็ทำอาชีพค้าขาย ลูกเยอะไปเช่าบ้านไหน เขาถาม ลูกกี่คน เขาก็บอกว่า บ้านไม่ว่าง ก็ต้องไป เวลาเช่าบ้านก็ต้องเอาลูกไปหลบก่อน และก็ไปเช่าก่อน เวลามาก็ขนเขาเข้ามา คุณยายไม่ได้เรียนหนังสือ แต่เขียนชื่อ นามสกุลได้ แต่รู้ข่าวสารหมดทุกอย่าง
เมื่อวันที่คุณป้าพาคุณลุงไปตรวจโรค ประมาณอาทิตย์ที่แล้ว และแวะไปถามคุณหมอเรื่องจะมาขัดฟัน จิตอาสาที่โรงพยาบาล ก็ได้ไปถามหมอให้ ได้นัดคุณหมอขัดฟัน คุณหมอก็ได้ตรวจช่องปาก และนัดถามที่ติดต่อคุณยาย และหมอโทรมาบอกว่า วันจันทร์ให้มาหา คุณตาก็มาส่ง ตอนนี้หมอบอกว่าจะส่งชื่อคุณยายไปจังหวัด ส่งไปเรื่องฟัน และวันอังคาร ก็พาไปที่โรงพยาบาลศูนย์สระบุรี หมอบอกว่า ฟันดีมากๆ ไม่มีผุเลย จะพาเข้าประกวด
เรื่องของสุขภาพร่างกาย คุณยายไม่มีโรคประจำตัว ซึ่งคุณยายคิดว่า เกิดจากคุณยายพยายามรักษาสุขภาพ จะไม่กินอะไรที่หวาน ไม่ชอบ ชอบกินผลไม้ และจะออกกำลังกาย เต้นแอโรบิคทางเทศบาล ทุกวันตอน 5 โมงเย็น และ 6 โมง ก็ไปเต้นไทเก้ก แต่ก่อนก็ขี่รถจักรยานไปเรื่อยๆ แต่ตอนนี้ลูกไม่ให้ขี่แล้ว แต่เรื่องออกกำลังกายนี้ก็หยุดไปประมาณ 2 ปีแล้ว
เรื่องของสุขนิสัยในการรับประทานอาหาร ตอนนี้ควบคุมอาหาร ชอบรับประทานทานน้ำพริกผัก ทานบ่อยที่สุด รองลงเป็นต้ม หมูไม่กิน เนื้อไม่กิน กินแต่อาหารปลา ทำต้มยำกิน ซดน้ำสักถ้วย หรือแกงจืดสักถ้วยหนึ่ง ไม่ค่อยมีอย่างอื่น แต่ว่า จะกินผักเยอะ และส่วนมากเป็นผักชาวบ้านที่เขามาขาย 5 บาท 10 บาท เป็นผักดิบ ผักติ้ว ผักกระดุม ผักป่า ผักตลาดไม่กิน วันหนึ่งรับประทานอาหาร 2 มื้อ เช้า 3 โมง เย็นประมาณ 3-4 โมง มื้อกลางคืน ทานแต่ผลไม้
เรื่องของสุขภาพช่องปาก คุณยายมีฟัน 32 ซี่ ไม่มีเสียสักซี่ ตอนอายุ 60 ปี ยังไม่มีโรงพยาบาล ไม่มีหมอ ไม่มีแปรงสีฟัน ไม่มียาสีฟัน คุณยายใช้เกลือกับนิ้วมือถูฟัน ถ้าอยากฟันขาว ก็ใช้ถ่านขัด และที่บ้าน แม่กินหมาก ก็เอาเปลือกหมากของแม่มาถูฟัน เพื่อให้ฟันขาว เพราะว่าเห็นแม่กินหมาก และทำความสะอาดฟันด้วยเปลือกหมาก ก็ทำตาม พอทำแล้วก็รู้สึกว่า ฟันขาว สะอาดดี
ถ้าเกลือไม่มีก็ใช้ขี้เถ้า เอามาใส่มือ แล้วถู และเวลาจะขัดฟัน เพราะเห็นฟันมีคราบ ก็เอาด้ายที่ใช้เย็บผ้า เอามาขัดฟัน ดึงไปดึงมา ถูขึ้น ลง ทำตามแม่ ตอนนั้นก็ทำไปเรื่อยๆ เพราะยังไม่มีแปรงสีฟัน
พออายุ 30 ปี มาอยู่กรุงเทพฯ ถึงจะเห็นแปรงสีฟัน ยังทำไม่เป็น ก็ยังใช้มือ และสังเกตเห็นเขาทำก็ทำตาม ตอนนั้นก็ราคา 5 สตางค์ เริ่มใช้แปรงสีฟัน แต่ยังไม่รู้จักยาสีฟัน ก็เอาแปรงใส่เกลือ แปรงฟันทั้งในและนอก แปรงขึ้นแปรงลง ให้เข้าไปถึงด้านใน เพราะว่าจะปวดฟันเวลาฟันมัน ต้องใช้แปรงสีฟันแปรงเข้าไปให้ถึงข้างใน
ตอนนี้แปรงฟันวันละ 2 ครั้ง ตอนเช้า และก่อนนอน และใช้ไม้จิ้มไปเรื่อยๆ และใช้เครื่องมือขูดลิ้นที่เป็นแผ่นอะลูมิเนียมเล็กๆ บางๆ แต่ตอนนี้จะใช้แปรงสีฟันขูดลิ้นด้วย หลังจากแปรงฟัน
คุณยายมีหลักการดูแลฟันก็คือ ให้แปรงฟันทั้งข้างใน ข้างนอก ข้างบนปัดลง ข้างล่างปัดขึ้น ก็ทำประจำ ตอนนี้ก็แปรงฟันวันละ 2-3 ครั้ง ตื่นขึ้นมาแปรงฟัน แปรงฟันทุกมื้ออาหาร และก่อนนอนก็แปรงฟัน เพราะว่ากินอะไรเข้าไปแล้ว ลิ้นดุนแล้วรู้สึกว่าฟันไม่สะอาด
หลักอย่างอื่นก็คือ ในอาทิตย์หนึ่ง ต้องแปรงฟันด้วยการใช้เกลืออาทิตย์ละ 2 ครั้ง เพื่อให้ฟันอยู่ทน เพราะการใช้ยาสีฟันก็ไม่เหมือนเกลือ
รวมเรื่องคนไทยฟันดี สดุดีสมเด็จย่า
ตามมาอ่านเคล็ดลับอีกคน...คุณยายบุญมี
การแปรงฟันด้วยเกลือ เป็นเคล็ดลับที่คุณแม่ทำเป็นประจำค่ะ แต่ลูก ๆ ไม่ค่อยทำตาม เพราะรักสะดวก ติดความสบาย ฟันคุณแม่ดีมากค่ะ แต่เท่าที่สังเกตแปรงฟันด้วยเกลือฟันจะไม่ค่อยขาวนะคะ
(^___^)
คุณพี่ค่ะ