เหตุผลโรคทำงาน...7 วันกำลังระบาด

            เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย...ได้ฟังแล้วใจหาย...หัวใจน้องนี้แทบขาด....เสียงเพลงคุณผ่องศรี วรนุช ที่ดังมาจากห้องทำงานข้างๆ ทำให้ได้ยินเสียงแซว...ถึงเรื่องที่รถไฟผ่านไปหลายขบวนแล้ว...จะขึ้นหรือยัง?...ระวังเหมือนเพลงนี้นะ...ก็แหม..โสดไม่ได้ตั้งใจ...ฉันไม่ได้ตั้งใจโสด...ก็ในโลกแห่งการแข่งขัน ยุคปัจจุบันทำให้จำนวนคนโสดหรือไม่แต่งงานเพิ่มขึ้นจนน่าตกใจ ในหลายประเทศเริ่มมีการหวั่นวิตก ถึงผลกระทบในอนาคตที่เกิดขึ้น เนื่องจากประชากรที่อยู่ในช่วงอายุวัยทำงานมีจำนวนมากและประชากรการเกิดลดลง ทำให้อนาคตที่เกิดขึ้นจะมีคนสูงอายุเพิ่มมากขึ้น แต่รุ่นที่จะมาแทนคนวัยทำงานลดลง จนทำให้ในหลายประเทศเริ่มวิตกกังวลและได้มีมาตรการทั้งแจกทั้งแถมสิทธิพิเศษมากมายเพื่อจะได้มีลูกเพิ่มขึ้น

          ประเทศทางเอเชียเองเช่น ญี่ปุ่น เกาหลี ใต้หวัน ฮ่องกง ไทยโดยเฉพาะในกรุงเทพฯก็ติดอันดับคนโสดสูงในวัยทำงานเช่นกัน อาจจะมีเหตุผลทั้งด้านเศรษฐกิจที่ต้องแข่งขันสูง ค่าครองชีพสูง ทำให้ต้องมีค่าใช้จ่ายสูงในการมีลูกต่อคน (เคยมีคนเปรียบเทียบว่า มีลูกหนึ่งคนจนไป7ปี ตอนนี้น่าจะเกิน) การทำงานแข่งกับเวลาและพบว่าการศึกษาสูงก็มีส่วน การ เป็นตัวของตัวเองหรือมีโลกส่วนตัวสูง รักชีวิตอิสระ ทำให้อัตราการแต่งงานลดลง

          โสด..ไม่ได้ตั้งใจ...ภัยเงียบของคนทำงาน...คงเป็นคำพูดที่ไม่เกินจริง ซึ่งไม่ต้องดูอื่นไกล แค่มองเพื่อนร่วมงานรอบๆตัวเรา คนในองค์กรเราคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ก็สูงทีเดียว จะเห็นว่าอายุเฉลี่ยที่แต่งงาน เริ่มขยับสูงขึ้นจากยี่สิบกว่าขึ้นไป(วัยเริ่มทำงาน) จนถึงสามสิบกว่าๆ(กำลังทำงานเพลิน) จนบางคนใกล้สี่สิบ(พึ่งนึกได้) ว่าอายุเริ่มเยอะควรมีครอบครัวได้แล้ว...หรือบางคนก็กำลังมัวแต่เลือกเพลิน...จนอายุเริ่มเลยวัยที่จะมีบุตรได้.. ยิ่งอาชีพที่ทำงานแนวรุกแบบ 7 วันที่กำลังระบาดด้วยแล้ว ยิ่งพบว่าเป็นโสดสูงมาก คนที่ทำงานในโรงพยาบาล เช่นบุคคลที่มีความรับผิดชอบสูง แพทย์ พยาบาล นักวิเคราะห์วิจัย ห้องLab เป็นต้น ซึ่งแซวกันว่า..ทำให้เกิดเป็นภัยเงียบของคนทำงาน การที่คนมียีนส์ทีมีคุณภาพ(เก่งและฉลาด)ไม่แต่งงาน ทำให้น่าเสียดายเด็กที่จะเกิดมาที่มีคุณภาพลดจำนวนลงไปด้วย

          พอได้ยินเสียงเพลง....รถด่วนขบวนสุดท้าย หรือ ทำไม?..น้องไม่แต่งงาน..จะอยู่อีกนานเท่าไหร่...หรือ โสดไม่ได้ตั้งใจ...ฉันไม่ได้ตั้งใจโสด.... ทำให้นึกได้ว่า มัวแต่ทำงานเพลินจนลืมนึกถึงเรื่องนี้ ตอนที่กำลังเรียนอยู่ผู้ใหญ่ก็คอยเตือนว่าอย่าพึ่งมีแฟนนะ...รอให้เรียนจบก่อน พอเรียนจบก็บอก...ขอให้ทำงานให้มั่นคงก่อนแล้ว...ค่อยมีครอบครัว พอทำไปทำมา...ได้ยินเสียงแว่วๆมาเข้าหูว่า...ลูกเอ๋ย...เมื่อไหร่จะแต่งงาน ยังไม่มีใครถูกใจหรือลูก.... พอมาถึงตอนนี้ ..มองซ้ายหรือขวาก็พบแต่ที่ไม่ใช่ชายจริง...หญิงแท้..จำนวนมาก ประเภทที่ทัศนคติตรงกันก็แทบจะหาไม่เจอะ  อาจจะเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง(แอบสำรวจความคิดเห็นเพื่อนๆ)ที่ทำให้ความโสดยังครองใจอยู่มาถึงวันนี้

          แต่พอถามว่า...ทุกวันนี้มีความสุขไหม?... มีคุณภาพชีวิตที่ดีหรือเปล่า?...ถ้าคุณได้คำตอบที่พอใจแล้วท่านทั้งหลาย(เฉพาะคนโสด)...กรุณาปล่อยให้รถไฟขบวนสุดท้าย....ผ่านไปเถอะ แต่ถ้าท่านใด ยังหวั่นวิตกในความมั่นคงในชีวิต ....ก็ยังไม่สายที่จะ...ขึ้นรถไฟที่จะมาถึง....ขออวยพรให้ทุกคนมีความสุขและคุณภาพชีวิตที่ดี ไม่ว่าคุณจะมีครอบครัวหรือเป็นโสด......แล้วภัยเงียบจะไม่เป็นภัยของคนทำงานอีกต่อไป....