การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ (Human Resource Development) หรือ HRD นี้ มีพัฒนาการ กะประมาณได้ เป็น ๔ ยุค ยุคแรกจะเป็นช่วงก่อน ค.ศ. ๑๙๖๐ เป็นยุคของ In- House Training  และCoaching เป็นสิ่งที่ต่อเนื่องมาสู่ยุคที่ ๒ ในปลาย ค.ศ. ๑๙๖๐ เป็นช่วงของการให้การศึกษา (Education) การพัฒนาอาชีพ(Career Development) การหมุนเวียนเปลี่ยนงาน(Job Rotation) พอผ่านมาถึงต้น ค.ศ. ๑๙๘๐ อันจัดว่าเป็นยุคที่ ๓ จะตามมาเน้นในเรื่อง การพัฒนาการจัดการ(Management Development) คุณภาพชีวิตในการทำงาน (Quality of Work Life) และ การพัฒนาองค์การ (Organizational Development)  และในช่วงเปลี่ยนผ่านยุคที่สี่นี้เริ่มต้นในปี ค.ศ. ๑๙๙๐ ในการเพิ่มพูนพัฒนาทรัพยากรมนุษย์มาจุดสุดท้ายที่องค์การแห่งการเรียนรู้ (Learning Organization)  จึงเขียนบทกวีที่เป็นกลอน แสดงพัฒนาการแนวคิด HRD สี่ยุค ไว้ดังนี้

                   พัฒนาHRD สี่ยุคเดิม สู่ยุคใหม่

                 ยุคแรกใช้ การอบรม และ Coaching

                 ยุคสองหมุนเวียนงาน ให้การศึกษา พัฒนาอาชีพจริง

                 ยุคสามอิง การบริหารเพื่อ พัฒนาองค์การ

                 ยุคสี่นี้ สู่องค์การแห่ง การเรียนรู้

                 LO สู่ ความยั่งยืน สร้างพื้นฐาน

                 ที่แข็งแกร่ง ด้วย KM เติมเต็มงาน

                เสริมงานด้าน HRD ที่สมบูรณ์

 

                        (ดิศกุล เกษมสวัสดิ์ เสาร์ที่ ๑๑ ต.ค. ๕๑ ณ บ้านพัก จ.อยุธยา)