วันนี้ เพื่อนมาหา 2 คน มาคุยวางแผนการจัดทำผลงานทางวิชาการ ที่เหลือเวลากระชั้นชิดเข้ามาแล้ว ข้อจำกัดของแต่ละท่านคือ มีเวลาว่างน้อยมาก เลยหาเวลามาพบครูอ้อยได้ยาก... ทั้งๆที่..เข้าทำนอง...ใกล้เกลือกินด่าง ครูอ้อย ก็ปลอบใจ ให้ทุกท่าน ให้สงบจิต สงบใจ ไม่คล้อยไปกับสภาพต่างๆ โดยได้เล่าเรื่องต่างๆ เพื่อ brain washing เสียก่อน ซึ่งครูอ้อยได้ใช้วิธีการนี้ กับ พี่สมบุญ ที่ครูอ้อย เคยรับเป็นที่ปรึกษา และขณะนี้ ก็ได้เป็น ครูชำนาญการพิเศษ ไปเรียบร้อยแล้ว ***** ขณะที่คุยไปนั้น ครูอ้อย ก็ใช้เครื่องมือ คือ น้องเอเซอร์นี่ล่ะ อธิบาย ในสิ่งที่ทำมาแล้ว ก่อน แล้วจึงเบนมาหาปัจจุบัน จะทำอะไรก็ตาม ต้องมีใจให้กันก่อน มีความศรัทธา เชื่อมั่น เชื่อใจ เดินทางไปพร้อมๆกัน แล้ว จะหลงทางอย่างไร ก็ยังมีเพื่อนที่เดินทางไปด้วยกัน ในขณะที่คุย ครูอ้อยก็ต้องค้นหาสิ่งของในกระเป๋าที่แน่นหนาเสียเหลือเกิน..... นี่ไง ภาพ ***** ***** ในกระเป๋าใส่ของ...ของครูอ้อย มีสิ่งของมากมาย เบียดเสียดยัดเยียด เสียจน ค้นหาอะไรไม่ค่อยจะพบ จะพบสักที ก็ใช้เวลานานเหลือเกิน ครูอ้อยจึงเทกระเป๋าออกมาเลย เมื่อเทกระเป๋าแล้ว ครูอ้อย ก็ต้องร้อง โอ้โฮ! เพราะได้พบกับสิ่ง หลายสิ่ง สิ่งที่ หายไป ก็ได้พบ สิ่งที ต้องการ ก็ได้แล้ว ครูอ้อย จึงยกตัวอย่างนี้ ให้เพื่อนได้เข้าใจว่า.....คนเรานะเพื่อน มีความรู้ ความสามารถ มีกระบวนการต่างๆ จากการเล่าเรียน จากการได้ศึกษา จากประสบการณ์การเรียนรู้ ประสบการณ์ในการสอน การทำงาน มาตั้งหลายปี ทั้งหมดที่ ครูอ้อยพูดมานี้ ก็คือ สิ่งของที่ยัดเยียดในกระป๋าของครูอ้อยนี่ล่ะ พอจะค้นอะไร ก็ค้นหายากเหลือเกิน เมื่อ เทกระเป๋าออกมา เราก็รู้ว่า....สิ่งเหล่านี้ล่ะ คือ สิ่งที่เราต้องการ ไม่ต้องไปหาจากที่อื่นเลย การที่เราไปพบ ไปเห็น ข้อมูลอะไรมา ถ่ายเอกสาร อัดสำเนามาแล้ว เราก็ยัดใส่กระเป๋าของเราอย่างนี้ แบบไม่เคย รู้เลยว่า...เรามีทุกอย่างสมบูรณ์แล้ว ลองทบทวนเปิดกระเป๋าของแต่ละคนดู และทบทวนว่า สิ่งที่มีอยู่นั้นมีประโยชน์แก่เรา อย่างไร แบบครูอ้อยนี่ไง..... ดูสิ มียาดมแก้เป็นลมด้วย ยาแก้ปวดศีรษะก็มี ยาแก้ปวดท้อง ยาแก้ท้องเสียยังมีเลย ลูกอมที่นักเรียนให้ไว้ ก็ยังมีตั้งหลายเม็ด.....ท่านล่ะ เปิดกระเป๋า ค้นกระเป๋า..สมองของท่านแล้วหรือยัง...อิอิ ***** ด้วยความรัก และ ปรารถนาดี จาก ครูอ้อย แซ่เฮ
ฮิฮิ อ่านแล้วตรงกับตัวเองเมื่อเช้าครับ ต้องรื้อของทั้งหมดที่อยู่ในกระเป๋าโน้ตบุ๊คออก เพราะลูกชายไปยืนฉี่ใส่ ฮาฮาฮา
หุหุ อาจารย์ ... จารุวัจน์
ต้องใช้ ยาดม ด้วยหรอครับ แม่อ้อย
อิอิ
สวัสดีค่ะ ลูกชาย....•—>xaJ-xา๑<—•
เคยหาของไม่เจอบ่อยค่ะ ครูอ้อย
อาจเป็นเพราะเปลี่ยนกระเป๋าถือบ่อย
เลยลืมไปเลยว่าแอบซุกอะไรไว้ตรงไหน อิอิอิ
กว่าจะหาเจอ ก็ตอนกลับมาใช้กระเป๋าใบเดิม!
เห็นของในกระเป๋าพี่ครูอ้อย แล้ว ไม่แพ้ตะกร้าหมากคุณยายผมเลย เพราะเวลาลูกหลานหาอะไรไม่เจอก็จะถามกับคุณยาย เหมือนกระเป๋าโดเรม่อนเลยครับ อิอิ
สวัสดียามเย็นครับ พี่ครูอ้อย
พี่ครูอ้อยคะ
มีของเยอะมากเป็นโดเรมอน
สวัสดีค่ะ น้อง .... Oh_hO
ขำตัวเอง ขอบคุณมากนะคะ
สวัสดียามเช้าค่ะ น้องไก่ .... ประกาย
ขอบคุณค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ
สวัสดีค่ะน้องชาย .... คนพลัดถิ่น
เพราะครูอ้อย ไม่ทาปาก ไง
ขอบคุณค่ะ
กระเป๋าผมไม่มีอะไรเท่าไหร่ครับ เพราะส่วนใหญ่ ยืมเค้าเอา อิอิอิ
สวัสดีค่ะ น้อง ....suksom
ขอบคุณค่ะ รักษาสุขภาพค่ะ
ยาอม แจกต่อ คนรอบๆ นะคะ
รัก คนอื่น และ รักษา สุขภาพ ฟันเราก่อน
สวัสดีค่ะ คุณหมอหน่อย .... พญ รวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ น้องแดง .... pa_daeng