“ผู้นำ” คือบุคคลที่จะต้องนำพาองค์กรให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้แม้ในยามคับขัน โดยการเป็นผู้นำที่ดีนั้นควรเริ่มต้นด้วยการมองปัญหาให้ตรงประเด็น....แก้ไขให้ตรงจุด เพื่อสร้างความเข้มแข็งให้เกิดขึ้นได้อย่างยั่งยืนตลอดไป (Sharon Daloz Parks : Leadership can be taught)
เป็นข้อความที่มีไม่กี่คำ แต่อ่านแล้วได้แนวคิดในการปฏิบัติงานที่ดีเป็นอย่างยิ่ง
“การมองปัญหาให้ตรงประเด็น”
“แก้ปัญหานั้น ๆ ให้ตรงจุด”
เราจะรู้ได้อย่างไรว่าปัญหานั้นตรงประเด็นแล้ว
เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราสามารถแก้ปัญหานั้น ๆ ได้ตรงจุดแล้ว
เป็นคำถามที่เกิดขึ้นหลังจากการข้อความนี้แล้ว
ลองอ่านเรื่องเล่าเรื่องถังน้ำสองใบแล้วจะพบว่าปัญหาต่าง ๆ ความรู้สึกต่าง ๆ ที่เราคิดอาจแก้ได้ด้วยคำตอบสั้น ๆ
ชายจีนคนหนึ่งแบกถังน้ำสองใบไว้บนบ่าเพื่อไปตักน้ำที่ริมลำธาร
ถังน้ำใบหนึ่งมีรอยแตก
ในขณะที่อีกใบหนึ่งไร้รอยตำหนิ และสามารถบรรจุน้ำกลับมาได้เต็มถัง...
แต่ด้วยระยะทางอันยาวไกล
จากลำธารกลับสู่บ้าน....
จึงทำให้น้ำที่อยู่ในถังใบที่มีรอยแตกเหลืออยู่เพียงครึ่งเดียว
เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดำเนินมาเป็นเวลา 2 ปีเต็มที่คนตักน้ำสามารถตักน้ำกลับมาบ้านได้หนึ่งถังครึ่ง....
ซึ่งแน่นอนว่าถังน้ำใบที่ไม่มีตำหนิจะรู้สึกภาคภูมิใจ ในผลงานเป็นอย่างยิ่ง ...
ขณะเดียวกันถังน้ำที่มีรอยแตกก็รู้สึก อับอายต่อความบกพร่องของตัวเอง มันรู้สึกโศกเศร้ากับการที่มันสามารถทำหน้าที่ได้เพียงครึ่งเดียวของจุดประสงค์ ที่มันถูกสร้างขึ้นมา
หลังจากเวลา 2 ปี… ที่ถังน้ำที่มีรอยแตกมองว่าเป็นความล้มเหลวอันขมขื่น
วันหนึ่งที่ข้างลำธาร มันได้พูดกับคนตักน้ำว่า
'ข้ารู้สึกอับอายตัวเองเป็นเพราะรอยแตกที่ด้านข้างของตัวข้าที่ทำให้น้ำที่อยู่ข้างในไหลออกมาตลอดเส้นทาง ที่กลับไปยังบ้านของท่าน'
คนตักน้ำตอบว่า
'เจ้าเคยสังเกตหรือไม่ว่ามีดอกไม้เบ่งบานอยู่ตลอดเส้นทางในด้านของเจ้า... แต่กลับไม่มีดอกไม้อยู่เลยในอีกด้านหนึ่งเพราะข้ารู้ว่าเจ้ามีรอยแตกอยู่....
ข้าจึงได้หว่านเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ลงข้างทางเดินด้านของเจ้าและทุกวันที่เราเดินกลับ...
เจ้าก็เป็นผู้รดน้ำให้กับเล็ดพันธุ์เหล่านั้น
เป็นเวลา 2 ปี ที่ข้าสามารถที่จะเก็บดอกไม้สวย ๆ เหล่านั้นกลับมาแต่งโต๊ะกินข้าว
ถ้าหากปราศจากเจ้าที่เป็นเจ้าแบบนี้แล้ว..เราก็คงไม่อาจได้รับความสวยงามแบบนี้ได้'
คนเราแต่ละคนย่อมมีข้อบกพร่องที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง...
แต่รอยตำหนิและข้อบกพร่องที่เราแต่ละคนมีนั้น
อาจช่วยทำให้การอยู่ร่วมกันของเราน่าสนใจ และกลายเป็นบำเหน็จรางวัลของชีวิตได้....
สิ่งที่ต้องทำก็เพียงแค่ยอมรับคนแต่ละคนในแบบที่เขาเป็น..
และมองหาสิ่งที่ดีที่สุดในตัวของพวกเขาเหล่านั้นเท่านั้นเอง
สวัสดีค่ะ ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมนานเลย สบายดีนะค่ะ
สวัสดีครับ ท่านรองนาย นิรุตต์ เข็มเงิน
สวัสดีครับ
จากประสบการณ์ของผมเอง หลายครั้งที่มาประชุมเพื่อพิจารณาแก้ปัญหา ที่ประชุมก็มักจะสรุปแก้ปัญหาไปกันเลย โดยข้ามขั้นตอนที่สำคัญ คือ การมองปัญหาให้ตรงประเด็น
เมื่อไม่มองปัญหาให้ตรงประเด็น ก็ต่างคนต่างแก้กันไป จึงเกิดทำให้ "หลงประเด็น" ได้ง่าย
ตรงนี้ก็ดีครับ
สิ่งที่ต้องทำก็เพียงแค่ยอมรับคนแต่ละคนในแบบที่เขาเป็น..
และมองหาสิ่งที่ดีที่สุดในตัวของพวกเขาเหล่านั้นเท่านั้นเอง
เป็นเคล็ดวิชาการบริหารเลยครับ
ขอบคุณครับ