ตื่นเช้ามามองออกไปทางหน้าต่างหิมะขาวโพลนไปหมด กินมื้อเช้าแล้วก็ทำความสะอาดที่พัก ขนขยะและอาหารที่เหลือแบ่งกันไปในเป้ของแต่ละคน เป็นการแชร์น้ำหนักที่ต้องแบก

เตรียมตัวว่าจะออกเดินทางเป็นกลุ่มแรกเพราะไม่อยากถึงเป็นคนสุดท้าย เดินช้ากว่าเพื่อนอยู่แล้ว แต่อาจารย์บอกว่าคราวนี้ให้เดินกันเป็นทีมไม่ทิ้งกัน และใช้ระบบ buddy ทุกคู่ให้ดูแลกัน น่าจะใช้เวลาเดินราว 3-4 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อยจาก big river ไปยัง Ghost town Waiuta

ทางช่วงแรกก็จะมีหิมะปกคลุมตลอด จากนั้นก็เริ่มเข้าป่าน้ำเจิ่งนอง ทางก็ค่อนข้างลำบาก ข้ามห้วยบ้าง เราลื่นล้มไปทีนึงผ้าพันคอเป็นสีโคลนเลย แต่ไม่เป็นไรมาก สักพักอาจารย์ก็เรียกให้ทุกคนหยุด เพราะเพื่อนคนที่เข่ามีปัญหาล้ม คราวนี้ต้องมีคนช่วยพยุงและช่วยแบกเป้ และทางก็เริ่มลำบากขึ้นเรื่อยๆ ฝนก็เริ่มตก ทางบางช่วงต้องไต่ต้นไม้ที่ล้มพาดลงไป ช่วงนี้เืพื่อนที่ขาเจ็บก็ลำบากน่าดู แต่เพื่อนๆ ก็ช่วยกันจนข้ามมาได้ กลุ่มผู้หญิงเริ่มขออนุญาตล่วงหน้าไปก่อนเพราะหยุดรอบ่อยๆ มันหนาว แต่ถ้าเดินไปเรื่อยๆ ก็จะไม่เป็นไรมาก คิดว่าไม่เป็นไรแล้วกลุ่มผู้หญิงเลยอาสาช่วยแบกเป้ของเพื่อนที่ขาเจ็บให้ โหโคตรอึดเลย ของตัวเองก็หนักแล้ว ยังต้องแบกของเพื่อนอีก ปรากฎว่าทางต่อไปต้องไต่เพื่อข้ามไป ไต่เสร็จขาสั่น ล้มไปอีกรอบ เริ่มมีเสียงบ่นว่าเมื่อไหร่จะึถึง อาจารย์บอกให้พักเที่ยงบนยอดเขา

บรรยากาศพักเที่ยงก็แฉะชื้น ฝนก็ยังตก เสร็จแล้วบางคนเริ่มออกเดินทางก่อนเพื่อไปเอารถตู้มารับตรงทางออก จะได้ไม่ต้องเิิดินไกลมาก เราคิดว่าคงอีกไม่นาน ยิ่งเดินก็ไม่เห็นทางออก เดินมาราวเกือบห้าชั่วโมงแล้ว ยังมีต้องปีนข้ามรั้วอีก ขาสั่น เข่าอ่อน ล้มไปอีกรอบ สรุปล้มไปสามรอบแล้ว เดินๆ เบื่อก็ร้องเพลงกัน ก็เพลงเมารีที่อาจารย์สอนนั่นแหละร้องเป็นทุกคน ดูต้นไม้ไปบ้าง จนถึงทางออก เดินไปได้สักพักก็มีรถมารับไปที่ัำพักสำหรับกลุ่มผู้หญิง กลุ่มผู้ชายยังอยู่เป็นทีมช่วยเพื่อนที่ขาเจ็บ น่าประทับใจจริงๆ ขอโทษคิดว่าจะได้พัก อาจารย์ยังพาไปดูเหมืองและเมืองร้างต่อ

บริเวณที่เคยเป็นอาคารและที่พัก                            ห้องเก็บไวน์ใต้ดิน

 

สรุปว่าเดินครั้งนี้ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง เกิดมาไม่เคยเดินนานแบบนี้มาก่อน แต่ก็สนุกดี มันดี เพราะทางค่อนข้างโหด ยังนึกไม่ออกว่าผ่านมาได้อย่างไร

โชคดีที่พักสบายกว้างขวาง มีน้ำอุ่นอาบ ห้องน้ำแบบชักโครก ทุกคนก็ลอกคราบ อาบน้ำกันอย่างสบายใจ มื้อเย็นเพื่อนชาวญี่ปุ่นทำแกงกะหรี่แบบมังสะวิรัติให้กินกับข้าว อร่อยสุดๆ ที่นี่อุปกรณ์ครบครันทั้งถ้วย ชามหม้อ เตา กะทะ 

เสร็จแล้วก็มานั่งคุยกัน ถามสารทุกข์สุกดิบ และก็ลองนึกไปถึงสมัยที่เขามาทำเหมืองกันว่าลำบากขนาดไหน แล้วก็นั่งเล่น ฟังเพลงบ้าง เล่นไพ่บ้าง พวกผู้ชายแรงยังเหลือเฟือมาแข่งงัดข้อกันอีก