เรื่องที่ ๑๙ ท้องฟ้า แผ่นดินและผืนน้ำ
รู้มั๊ย..ว่าทำไม เวลาที่ฝนตกเรามักจะนึกถึงคนที่เรารักผูกพัน และบางครั้งรู้สึกเหงาด้วย
เมื่อก่อนนี้...ท้องฟ้า..แผ่นดินและผืนน้ำเป็นเพื่อรักกัน ทั้งสามอยู่ใกล้ชิดกัน จนกระทั่ง โลกได้กำเนิดพืชและสัตว์
แผ่นดินและผืนน้ำก็มัวแต่จะดูแลเอาใจใส่พืชและสัตว์ จนละเลยไม่สนใจท้องฟ้า
ท้องฟ้าก็เริ่มรู้สึกน้อยใจ และถอยตัวห่างออกไป..ห่างออกไปทุกที จนถึงวันที่ที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน
แผ่นดินและผืนน้ำจงได้รู้ว่า ท้องฟ้าได้จากไปไกลแสนไกล แผ่นดินและผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้า แต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมากเลยไม่ได้ยิน นกตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า นกก็บินสูงขึ้นสูงขึ้นและส่งเสียงเรียก แต่เสียงนกนั้นเบาเกินไป ไปไม่ถึงท้องฟ้า แต่นกก็สัญญาว่า ต่อไปนี้ นกทุกตัวจะบินสู่ท้องฟ้า เพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอก
ผืนน้ำและแผ่นดิน รู้สึกเศร้าใจที่เพื่อนได้ไกลห่าง ออกไปไกลและคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน ผืนน้ำพยายามม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นครั้งแล้วครั้งเล่า แผ่นดินก็พยายามยกตัวสูงขึ้น จนตั้งตระหง่าน แต่นั้นก็ยังไม่สูงพอ ยังไม่ใกล้ท้องฟ้า
พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์มาโดยตลอด ก็บอกกับทั้งสองว่า เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้ พระอาทิตย์จึงอาสาช่วย โดยการส่องแสงลงมายังพื้นน้ำและแผ่นดิน ทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ลอยไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้า เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เป็นรูปตามที่แผ่นดินและผืนน้ำได้พบเจอ และบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมาก อยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนก่อน
ท้องฟ้า ได้รับรู้เรื่องราวก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็กลับลงไปไม่ได้ ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอก เพราะฉันเติบโตขึ้นและอยู่สูงเกินไป ลงไปไม่ได้แล้ว ฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวาง ที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกล ๆ และโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำอย่างอ่อนโยนเท่านั้น และถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าว แต่ฉันก็ยังคิดถึง แผ่นดินและผืนน้ำ และอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองก็คิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด
ก้อนเมฆก็ตอบว่า อยู่บนนี้นาน ๆ ก็เหงาเหมือนกัน อยากลงไปข้างล่างบ้าง ท้องฟ้าเลยบอกว่า ฉันก็เหงา แต่กลับลงไปไม่ได้แล้ว แต่เจ้าลงไปได้นี่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะส่งเจ้ากลับลงไป และความคิดถึงของฉันก็หนักมากพอที่จะส่งพวกเจ้าลงไปหมดทั้งท้องฟ้า
จากนั้น ก้อนเมฆทั้งหมดก็รวมตัวกันและรวมเข้ากับความคิดถึงอันมากมายของท้องฟ้าและตกลงมาเป็นหยาดฝน ส่งความรักและความคิดถึงมายังแผ่นดินและผืนน้ำ
จึงไม่แปลก ถ้าเมื่อใดที่ฝนตก แล้วเราจะคิดถึงคนที่เรารัก คนที่เราผูกพันและบางครั้ง
...ท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย
ชอบมาก ๆๆๆ ขอขอบคุณ ที่มีเรื่องดี ๆ ให้อ่าน