สื่อ

ศิลปมวยไทยมิได้มีไว้เพื่อใช้กันบนเวทีเท่านั้น  แต่อาจมีไว้เพื่อระบายอารมณ์เวลามีอารมณ์ที่หาทางระบายออกแบบอื่นไม่ได้  เมื่อสมัยผมเป็นเด็กเวลาโกรธใคร  ประมาณว่าถ้าชกกับเขาแล้วคงสู้เขาไม่ได้แน่    เลยเขาไปในดงกล้วยแล้วเอาต้นกล้วยนั่นแหละครับเป็นที่ระบายอารมณ์  เตะแล้วไม่เป็นอันตรายต่อแข้ง แต่ก็อดสงสารต้นกล้วยไม่ได้  การที่สื่อโดยผู้สมัครผู้ว่า ฯ  ใช้ศิลปมวยไทยประเคนเข้าใส่  ผมมองเป็นกรณีที่น่าศึกษามาก ๆ  ครับ เพราะปรกติแล้วสื่อมักจะไม่คิดอย่างอื่นนอกจากเห็นแหล่งข่าวเป็นเหยื่อชิ้นปลามัน ที่จะใช้วาจาจาบจ้าง หลอกล่อ ล้วง เจาะ   อาศัยการพูดที่สักแต่ว่ามีปาก  อ้างว่าเพื่อจะเจาะถึงความจริงถึงแก่น  สาระพัดที่จะใช้คำพูดแล้วมักจะอ้างว่าเป็นวิชาสื่อสารมวลชน  และที่สำคัญอวดรู้อวดภูมิสุด ๆ บางครั้งเมื่อดูแล้วก็อดสงสารคนที่เป็นเหยื่อของสื่อพวกนี้ไม่ได้  เหยื่อบางรายถูกข่มขืนมาแล้วยังมาถูกสื่อพวกนี้ข่มขืนซ้าอีก  ดีที่ว่ามีสื่อมีเครื่องมืออยู่ในมือจะด่าจะว่าใครก็ได้     บางครั้งไม่รู้ข้อเท็จจริงนำมาอ่านมาขยายความใหญ่โตเป็นจริงเป็นจังแค่ดูจากหนังสือพิมพ์เท่านั้น  แล้วก็พิพากษาเขาจนตายทั้งเป็น  หรือท่าน ๆ มีความเห็นเป็นอย่างไรครับ