ครูพงษ์แห่งลุ่มน้ำแม่กลอง (1-8)


ผมไม่เคยแยกหน้าที่ ..สำหรับผมมีหน้าที่เดียวคือ...ต้องช่วยให้ชุมชนเข้าใจและช่วยตัวเองได้...

    

               ชายฝั่งที่งอกออกมาจากการทำปะการังเทียม 

    วันนี้อยากเล่าถึง...ครูภูมิปัญญาไทยแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง อีกท่านหนึ่ง...

สรณพงษ์  บัวโรย หรือ ครูพงษ์ที่คนไม่มีรากเรียกติดปาก ได้รับการยกย่อง จากสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา เป็นครูภูมิปัญญาไทย รุ่นที่ 3 ด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม พ.ศ.2546

 

    ย้อนไปเมื่อคราวต้องไปประเมินเชิงประจักษ์ หลังพิจารณาเอกสารที่ส่งมารับการประเมินเพื่อยกย่องเป็น “ครูภูมิปัญญาไทย” นั้น คณะทำงานผู้มีหน้าที่คัดเลือกหลายท่านได้ตั้งข้อสังเกตว่า .. เป็นข้าราชการนะ แต่ทำงานเหมือนพวก NGO. ตกลงว่าเป็นอะไรกันแน่...ต้องดูให้ชัด ๆ 

    ครั้งนั้นคนไม่มีรากมีหน้าที่ลงไปประเมินกับพี่ร่วมโครงการอีกท่านหนึ่ง อดที่จะบ่นเล็ก ๆ ไม่ได้ว่า เลือกทำไมไม่รู้ พวกมีปัญหา ก้ำ ๆ กึ่ง ๆ นี่น่ะ ครูภูมิปัญญาไทย ต้องมาจากปราชญ์ท้องถิ่นสิ คนนี้เขาเป็นข้าราชการนะ...จะใช่ล่ะหรือ...

   พบครั้งแรก...ก็ยิ่งคล้ายพวก NGO หนักเข้าไปใหญ่เลย เพราะทั้งเล่าทั้งอธิบายแต่เรื่องงานชุมชนที่ตัวเองเป็นผู้ประสานงานในจังหวัดสมุทรสงครามให้กับชุมชน ดึงคนนั้นคนนี้เข้ามาร่วมกระบวนการ ประสานงานขอทุนจาก SIF (สำนักงานกองทุนเพื่อการลงทุนทางสังคม) พาไปดูปะการังเทียมที่ทำจากยางรถยนต์เก่า พาไปดูกลุ่มทำกะปิคลองโคน ดูกลุ่มทำน้ำตาลมะพร้าว ดูกลุ่มทำน้ำปลา กลุ่มทำปุ๋ยชีวภาพ กลุ่มท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ดูหิ่งห้อย สารพัดกลุ่ม….ทั้งร้อนทั้งเหนื่อย แอบคิดในใจ (อีกแล้ว) ทำอะไรเองบ้างนี่ ล้วนแต่ประสานงาน ช่วยสนับสนุนให้คนอื่นทำทั้งนั้นเลยนี่นา...

 พอฟังและดูโน่นดูนี่มาก ๆ เข้า ก็เลยถามทะลุกลางปล้องขึ้นมาว่า

คนไม่มีราก  : แล้วคุณสรณพงษ์คิดว่าตัวเองทำหน้าที่อะไรคะ...เท่าที่ฟังมีแต่
                  ช่วยให้ชาวบ้านทำทั้งนั้นเลย...

ครูพงษ์  :  ...นิ่งไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยเสียงเรียบ ๆ ว่า

              ...หน้าที่ของผมก็คือการช่วยให้ชาวบ้านรวมตัวกันและช่วยตัวเองได้

คนไม่มีราก  : อ้าว...แล้วหน้าที่ที่ทำนี่ไม่ใช่หน้าที่ของนักวิชาการส่งเสริม
                 การเกษตรหรือคะ 
ถามเสียงเรียบ ๆ บ้าง

ครูพงษ์  :  ผมไม่เคยแยกหน้าที่ สำหรับผมมีหน้าที่เดียวคือ...ต้องช่วยให้
                
ชุมชนเข้าใจและช่วยตัวเองได้...

คนไม่มีราก  :  อมยิ้ม...ได้คำตอบแค่นี้ก็พอใจแล้ว...

 

     “ครูพงษ์” ครูภูมิปัญญาไทยแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง ผู้เป็นนักวิชาการส่งเสริมการเกษตร ของสำนักงานเกษตรจังหวัดสมุทรสงคราม  แต่มีกระบวนการทำงานที่ประสานกับชาวบ้าน ประหนึ่งเป็นผู้นำชาวบ้าน "ครูพงษ์” นอบน้อมต่อผู้คน ทำงานติดดิน ร่วมกับคนในพื้นที่ และใส่ใจที่จะส่งเสริมพลังอำนาจแห่งตนให้กับชุมชน มีองค์ความรู้ที่หลากหลาย มีการต่อยอดความรู้ และความรู้สามารถนำไปใช้ได้ในชีวิตจริง

             งานที่ริเริ่มและยังดำเนินต่อมาจนปัจจุบันคือ มหาวิชชาลัยภูมิปัญญาท้องถิ่น” ในสมุทรสงคราม

     คำว่า มหาวิชชาลัย” นี้ มาจากหนังสือพระราชนิพนธ์พระมหาชนกโดยแยกเป็นคำต่าง ๆดังนี้ “มหา” คือ มหาสมุทรที่กว้างใหญ่ไพศาล “วิชชา” คือ องค์ความรู้ที่หลากหลาย และสืบทอดกันมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน “ลัย” คือ ที่อยู่, พื้นที่ที่ให้ความรู้ เมื่อรวมกับคำว่า “ภูมิปัญญาท้องถิ่น” จึงมีความหมายลึกซึ้งมากขึ้น “ภูมิปัญญา” คือ องค์ความรู้ที่ก่อเกิดจากการคิดค้น ทดลองทำ สะสมยาวนานสู่ลูกหลาน จากรุ่นหนึ่งสู่รุ่นหนึ่ง “ท้องถิ่น” คือ ที่ที่มีคนอยู่รวมกันเป็นสังคม

     เมื่อรวมเป็นคำว่า มหาวิชชาลัยภูมิปัญญาท้องถิ่น” จึงได้ความหมายว่า แหล่งความรู้ที่เป็นความรู้ท้องถิ่นที่มีองค์ความรู้มากมาย ที่สามารถถ่ายทอดสู่ผู้อื่นที่ต้องการเรียนรู้ได้

      ครูพงษ์เล่าถึงกิจกรรมของมหาวิชชาลัยภูมิปัญญาท้องถิ่นสมุทรสงคราม  ซึ่งการแบ่งออกเป็น 6 ภาควิชา ได้แก่

1.    ภาควิชาเกษตรกรรมและพลังงานยั่งยืน

2.    ภาควิชาขนมไทยและอาหารไทยพื้นบ้าน

3.    ภาควิชาแปรรูปผลผลิตการเกษตร

4.    ภาควิชาศิลปวัฒนธรรม หัตถกรรมพื้นบ้าน

5.    ภาควิชาสมุนไพรแพทย์แผนไทยพื้นบ้าน

6.    ภาควิชาอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง

 

  บุญปรอด เจริญฤทธิ์ เจ้าของนาเกลือที่ผันตัวเองมาช่วยงานครูพงษ์ในการทำงานให้ชุมชน

   

      งานของครูพงษ์ ล้วนเป็นงานที่ช่วยสนับสนุนให้คนอื่นได้แสดงศักยภาพและทำงานประสานกันอย่างราบรื่น โดยไม่เคยถือเป็นเครดิตส่วนตัวว่าเป็นคนคิดเป็นคนทำ ไม่ว่าจะเป็นการร่วมคิดร่วมสร้างกระบวนการอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่งทะเลและการสร้างแนวกันคลื่นหรือปะการังเทียมป้องกันชายฝั่งทะเลในจังหวัดสมุทรสงครามโดยใช้กระบวนการชุมชน  ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นของทรัพยากรชายฝั่งทะเล การกลับมาของป่าชายเลนอันเป็นแหล่งอนุบาลพันธุ์สัตว์และพันธุ์พืชทางทะเล ทำให้เกิดการต่อยอดความรู้ในการเพิ่มมูลค่าและการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและยั่งยืน เช่น การทำธนาคารหอย ธนาคารปู การทำน้ำปลา การทำหอยแมลงภู่ดอง การทำไวน์จากผลไม้ป่าชายเลน การทำน้ำหมักชีวภาพจากผลผลิตทางทะเล ฯลฯ

    มหาวิชชาลัยภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดสมุทรสงคราม จึงเป็นแหล่งศึกษาดูงานของคนที่สนใจ มีกิจกรรมต่อเนื่องและสร้างเครือข่ายโยงใยทั่วประเทศเป็นที่รู้จักกันดี

            "ครูพงษ์" กับ "น้องหยก" ลูกสาวที่เป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น 

 

    กิจกรรมทั้งหมดนี้...มั่นใจได้เลยว่า...พึ่งตนเองได้อย่างยั่งยืนแน่นอน เพราะเกิดจากการริเริ่ม ความต้องการ การวางแผน การดำเนินการ และประเมินผลการทำงานด้วยคนในชุมชนเอง...

 

           ต้องกล่าวชื่นชมดัง ๆ ว่า  

 

ครูพงษ์ ..เป็นผู้ช่วยส่งเสริมและสร้างให้มีการพัฒนาที่ยั่งยืนอย่างแท้จริง

 

***ลืมบอกว่า ครูพงษ์ก็มีบล็อกใน Gotoknow ใช้ชื่อว่า KM เมืองสมุทร

 

อ้างอิง:  ลิงก์ KM เมืองสมุทร 

 

หมายเลขบันทึก: 213803เขียนเมื่อ 3 ตุลาคม 2008 12:06 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 19:39 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (56)

สวัสดีค่ะ น้องโก๊ะ ตาซื่อของพี่

 

  • ดีจังเลย อ่านแล้ว มีพลัง
  • ยังมีคนดี อยู่ในแผ่นดินนี้อีกมากมายนะคะ
  • ขอเป็นกำลังใจแด่เพื่อนครูทั้งหลายค่ะ

คิดถึงเสมอค่ะ...ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะท่านผอ.ประจักษ์

ส่งกำลังใจเป็นคนแรกของบันทึก...เลย

ขอบคุณมากค่ะ...^_^...

สวัสดีค่ะพี่อ้อย

เห็นด้วยอย่างมากกับพี่อ้อยค่ะ คนดีๆ ยังมีเต็มแผ่นดิน ...

คนไม่มีรากมีหน้าที่ (ทางใจ) ที่จะต้องนำเรื่องของ คนดีเหล่านี้มาเผยแพร่ให้กัลยาณมิตรใน G2K ได้ทราบค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ...^_^...

สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก

  • เข้ามาร่วมชื่นชม ครูพงษ์ จิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญของการพัฒนาท้องถิ่นด้วยคนนะคะ
  • เดี๋ยวจะไปติดตามที่บล๊อกของครูพงษ์ต่อค่ะ
  • ส่วนเรื่อง ปีศาจที่ไร่คุณมน อ่านหลายรอบแล้วค่ะ ประทับใจมาก
  • ไม่ทราบคิดเหมือนชาวบ้านเขาหรือเปล่านะคะ
  • ครูปูดีใจแทนคุณพี่ปีศาจท่านนั้นด้วยนะคะ ที่แม้จะเจออะไรมามากมายในชีวิต แต่ก็ยังโชคดีที่ได้อยู่กับคุณมน และทำงานในไร่แห่งนั้น
  • ครูปูว่า การได้พบปะผู้คนมากหน้าหลายตาอยู่เรื่อย ๆ น่าจะทำให้คุณพี่ปีศาจได้ผลัดใบความคิดอยู่บ่อย ๆ นะคะ
  • เราเองอาจจะยังสดใหม่ กับลักษณะของคุณพี่เขา
  • แต่คุณพี่เขาอาจจะคุ้นชินกับคนที่มีอากัปกริยาและวิธีการตอบสนองแบบ เรา มาแล้วก็ได้ และสนุกสนานกับการเทียบเคียงนั้นอยู่
  • เพียงแต่พี่แก ใช้สิทธิ ที่สังคมมอบให้ คือ "เป็นบ้า" ก็เลยไม่จำเป็นจะต้องถกแถลง แสดงการรับรู้อะไรมากมาย
  • เก็บเงียบ ๆ ไว้ อยากทำอะไรก็ทำ แล้วดูซิว่า รายต่อไป มันจะว่ายังไง
  • ตกผลึกเอง รับรู้เอง แต่ยังมีความสุขดีที่จะเป็นอย่างนี้
  • ใครจะทำไม
  • เอ คิดไปถึงไหนเนี่ยะเรา
  • คุณคนไม่มีรากสบายดีนะคะ คิดถึงจังค่ะ 
  • ฝนตกหนักมากเลย ครูปูก็เลยล่องลอยไปตามสายฝนปู้นแหน่ะ!
  • อิอิ

 

สวัสดีค่ะครูปู

เป็นคอมเม้นท์ที่น่าจะเป็นบันทึกได้ ... ถูกใจมาก ๆ ๆ ๆ  ....

จริงอย่างครูปูว่าล่ะค่ะ.... การได้พบปะผู้คนมากหน้าหลายตาอยู่เรื่อย ๆ น่าจะทำให้คุณพี่ปีศาจได้ผลัดใบความคิดอยู่บ่อย ๆ นะคะ แต่คุณพี่เขาอาจจะคุ้นชินกับคนที่มีอากัปกริยาและวิธีการตอบสนองแบบ เรา มาแล้วก็ได้ และสนุกสนานกับการเทียบเคียงนั้นอยู่ เพียงแต่พี่แก ใช้สิทธิ ที่สังคมมอบให้ คือ "เป็นบ้า" ก็เลยไม่จำเป็นจะต้องถกแถลง แสดงการรับรู้อะไรมากมาย เก็บเงียบ ๆ ไว้ อยากทำอะไรก็ทำ แล้วดูซิว่า รายต่อไป มันจะว่ายังไง ตกผลึกเอง รับรู้เอง แต่ยังมีความสุขดีที่จะเป็นอย่างนี้ ใครจะทำไม

เขียนได้ใจอย่างนี้ ... ต้องมอบรางวัล ผู้คอมเม้นท์ดีเด่นในดวงใจให้ค่ะ...รับไหมคะ

ขอบคุณมากจ้ะเพื่อนรัก เราคิดคล้ายกันเลยล่ะ...^_^...ส่งใบคล้าม้าลายใบไม้ที่ชอบมากให้เป็นกำนัลจ้ะ

สวัสดีค่ะคุณอรุณ

ขอบคุณค่ะที่มาทักทาย

ข้อมูลของครูภูมิปัญญาไทย สามารถดูได้จากเวปของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา ตามลิงก์ทึ่ให้ไว้นี้ค่ะ

http://www.thaiwisdom.org/wisdom.html

หนังสือที่จัดพิมพ์โดย สกศ.โดยมากจะสามารถโหลดได้ทั้งเล่ม ลองเข้าไปชมนะคะ

+ หวัดดีค่ะ...คนไม่มีราก...

+ แผ่นดินไทยยังคงยืนยงอยู่ได้ทกุวันนี้เพราะเมืองไทยมีคนดีเช่นนี้อีกมากมาย...

+ ขอบคุณคนไม่มีรากมากค่ะ...ที่นำมาบอกกล่าว...ทั้งนี้เพราะ

" อยากให้คนดีดังก้องเกรียงไกร สืบเชื้อสายในใจชนคนรุ่นใหม่"

+ คิดถึงค่ะ....

คุณอ๋อยคะ

ใช่แล้วค่ะ....คนดีดังก้องเกรียงไกร สืบเชื้อสายในใจชนคนรุ่นใหม่.....

ขอบคุณความคิดดี ๆ ที่ช่วยสนับสนุนให้มีกำลังใจที่จะนำเรื่องดี ๆ ของคนดี ๆ มาเล่าสู่กันฟังค่ะ

(^__^)

ลืมเตือนว่าอย่าลืมต้นไม้ที่ฝากไว้ที่ห้องอ.เม้งนะครับ

 
  • เห็นหมี่กรอบทับทิมกับสลัดผักธัญพืชน่าทาน เลยเอามาฝากเพื่อนในเทศกาลเจนี้ค่ะ
  • (^__^)

พี่คนตัดไม้คะ

ครูพงษ์คนนี้แหละค่ะ ที่เราพบที่ไร่คุณมน ครูพงษ์เป็นเบื้องหลังในการประสานงานและหาเทคโนโลยีต่าง ๆ ป้อนให้กับทั้งครูมน ครูสมทรง และเครือข่าย...เรียกว่าปิดทองหลังพระก็ได้ค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะคุณใบโพธิ์

เห็นด้วยค่ะ คนดี ๆ ที่ไม่โอ้อวด ทำงานเป็นผู้ปิดทองหลังพระมีอีกมากมายเต็มแผ่นดินค่ะ โดยเฉพาะที่เป็นครูภูมิปัญญาไทย

คุณแม่ของคนไม่มีรากมักสอน (ก่อนนอน) บ่อย ๆ ว่า

คนดีจริง...ไม่ค่อยอวดตัว

คนอวดตัว...มักไม่ดีจริง

เห็นด้วยไหมคะ...^_^...

ขอบคุณสำหรับต้นสร้อยแสงเพ็ชรค่ะ...ชอบมาก ๆ ขอเล่านิดหนึ่งค่ะ พี่ที่เรียนด้วยกันเคยซื้อให้เป็นของขวัญเมื่อปีใหม่ เพราะเห็นคนไม่มีรากชื่นชมกับต้นสร้อยแสงเพ็ชรที่เรียงรายตามทางเดินก่อนเข้าโรงอาหารของคณะครุศาสตร์ ... พอหิ้วกลับบ้านวางไว้หน้าบ้านจะให้คนงานมายกขึ้นไปปลูกบนดาดฟ้า...เพียง 5 นาที ต้นนี้ก็อันตรธานหายไปแล้ว ยังไม่กล้าบอกพี่เขาเลยค่ะ และได้ทราบว่าต้นนี้หายากมากด้วยสิคะ...

ได้ของฝากเป็นต้นสร้อยแสงเพ็ชรนี้ จึงถูกใจมาก ๆ ค่ะ

(^__^)

ครูปูคะ

ต้องบอกว่า...สลัดธัญพืชนี้น่าทานมากจริง ๆ ค่ะ ...คล้ายกับที่พี่สาวทำให้ทานเมื่อวานนี้ค่ะ ... ที่บ้านจะชอบธัญพืช พวกลูกเดือย ถั่วต่าง ๆ งาดำ งาขาว เมล็ดอัลมอนบด ผักวอเตอร์เครป ฯลฯ ทานทุกวันค่ะ

หน้าตาดีอย่างนี้ ต้องเปิดให้พี่สาวดูค่ะ เธอจะได้ทำให้ทานอีก...อิ อิ อิ ตัวเองทำไม่ค่อยเป็นค่ะ ทานเป็นมากกว่า...

ขอบคุณค่ะ รู้ใจเพื่อนจังเลย...^_^...

ผมไม่เคยแยกหน้าที่ ..สำหรับผมมีหน้าที่เดียวคือ...ต้องช่วยให้ชุมชนเข้าใจและช่วยตัวเองได้...

    ชอบจังเลยค่ะ ประโยคนี้

     สวัสดีค่ะพี่สาว

     แวะมาส่งความคิดถึงค่ะ  

         พี่สาวสบายดีนะคะ ^__^

     มีความสุขกับทุกๆวันนะคะ

สวัสดีค่ะ ครูตุ๊กแก..ดำ..แต่~natadee

ชื่อใหม่ยาวมากขึ้น ความน่ารักก็คงมากขึ้นตามไปด้วยแน่เลย

หายไปนาน จนคิดถึงค่ะ...^_^...

ครูภูมิปัญญาไทยแต่ละท่าน ผ่านประสบการณ์ ความสุข ความทุกข์ เรียนรู้ด้วยหยาดเหงื่อ น้ำตาของตัวเอง แล้วยังมีจิตใจกว้างขวางส่งผ่านประสบการณ์ที่มีคุณค่านั้นให้คนอื่นและสังคม....

คนเหล่านี้ในความคิดของพี่แล้ว .... เป็นผู้ที่สมควรได้รับการยกย่อง เพราะไม่ใช่เพียงเกิดมา มีชีวิตอยู่ แล้วก็จากโลกไปโดยไม่ได้ทำอะไรไว้ให้คนรุ่นหลังเลย....

พี่สบายดีค่ะ ครูตุ๊กแกคงไม่ค่อยเหงาแล้วนะคะ....

คิดถึงค่ะ...^_^...

<object classid="clsid:6bf52a52-394a-11d3-b153-00c04f79faa6" width="200" height="60" codebase="http://activex.microsoft.com/activex/controls/mplayer/en/nsmp2inf.cab#Version=5,1,52,701">
<param name="id" value="mediaplayer" />
<param name="url" value="http://gotoknow.org/file/kelvin/joe_La_sao_maeklong.wma" />
<param name="autostart" value="true" /><embed id="mediaplayer" type="application/x-mplayer2" width="200" height="60" autostart="true" url="http://gotoknow.org/file/kelvin/joe_La_sao_maeklong.wma"></embed>
</object>


นำ โค้ดเพลง ลาสาวแม่กลอง มาฝากครับ คนไม่มีราก ผู้เป็นมิตรรักอักษรา (ลาสาวแม่กลอง Vocal: อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ Album: Simply Me)

มาร่วมชื่นชนคนดี และเรื่องราวดี ๆ ค่ะ ..^__^..

บรึ๋ย..รีบไปหน่อย พิมพ์ผิดเลย

เอาใหม่..

มาร่วมชื่นชมคนดีและเรื่องราวดี ๆ ค่ะ..^__^..

ฟังเพลงได้ที่นี่เลยครับ คุณเด็กพังงา  http://gotoknow.org/file/kelvin/joe_La_sao_maeklong.wma

คุณใบไม้คะ

สมเป็นท่านนักเขียนใหญ่เสียจริง ๆ เลย....แค่เคาะวรรคผิดไปเคาะเดียว ต้องพิมพ์ใหม่...

ทำให้คิดถึงอ.ธ.วัชชัยเลยค่ะ ท่านนั้นน่ะคอยตรวจ แก้ไข และเป็นพจนานุกรมให้เสร็จสรรพ ... ไม่ทราบหายไปไหนเสียแล้ว

มีความสุขกับการทำงานนะคะ

(^___^)

สวัสดีค่ะคุณเด็กพังงา

อ่านแล้วต้อง...ยิ้ม...คุณเด็กพังงาคงกำลังไม่สบายใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นปัจจุบัน โดยเฉพาะที่ทำเนียบ ฯ ... จะบอกว่า...รู้สึกเช่นเดียวกันค่ะ...และวันนี้ก็ไปมาจริง ๆ หลังจากหยุดไปเพราะต้องสอบ ...

ไม่เล่าดีกว่าค่ะ จะยาวและไม่เหมาะกับที่นี่....แต่ไปมาแล้วก็เศร้าใจ...คนในบ้านเมืองเราไม่มีความละอายและเกรงกลัวต่อบาปทำทุกอย่างได้ ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

เห็นด้วยที่สุดกับที่คุณเด็กพังงาว่าค่ะ....คนดีอย่างคุณจำลอง ก็ถูกตั้งข้อหากบฎ ในขณะที่อาชญากรของประเทศขอลี้ภัยไปอยู่ในอังกฤษได้อย่างสุขสบาย ...ชีวิตในบ้านเมืองเป็นอะไรไปหมดแล้วก็ไม่ทราบค่ะ..

มีความสุขกับการฟังเพลงเพราะ ๆ ของคุณกวินนะคะ แต่ไม่จบเพลงค่ะ จะต้องไปขอคุณกวินใหม่ค่ะ...^_^...

สวัสดีค่ะคุณกวิน

ขอบคุณมากค่ะสำหรับโค้ดเพลง "ลาสาวแม่กลอง" จะบอกว่ารู้ใจจังค่ะ..คิดอยากได้อยู่แต่ไม่มีเวลาหาโค้ดเพลง จะขอก็เกรงใจ เลยรอเวลา ตั้งใจว่าถ้ามีเวลาจะลองหาเองค่ะ เวอร์ชั่นนี้เพราะและฟังสบาย  จำได้ว่าเคยหัดดีดกีต้าร์เพลงนี้เหมือนกัน....วันนี้ได้ฟังเสียงกีต้าร์เพลงนี้แล้ว...เพราะดีจัง

ลองฟังแต่ไม่ทราบว่าผิดพลาดอะไร ไม่จบเพลงค่ะ ...จะลองใส่ใหม่ค่ะ...

ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ...^_^...

+ พี่คนไม่มีรากค่ะ...(แอมแปรืยังไม่นอนค่ะ...เพราะเพิ่งตื่นค่ะ.ประมาณนอนผิดเวลา..เลยตื่นผิดเวลาค่ะ)

+ แอมแปร์มาดูอะไรเร้ว....

+ " ดึ่ง ดึ้ง ดึ่ง ดึ่ง ว้าว...ใครส่งมาให้งะแม่..ป้าดาวเหรอแม่.."

+ ไม่ใช่...ป้าคนไม่มีรากส่งมาจ๊ะ...

+ " อ๋อ...ป้าคนที่เล่าเรื่อง คนปีศาจ...นั่นเหรอแม่..."

+ " แม่..แล้วมีสเตโกซอรัสไหมงะแม่.."

+ ไม่มีค่ะ..มีแต่เจ้าตัวนี้...

+ " แม่อ๋อย..ทำไมป้าเค้าไม่มีรากละค่ะ..."

+ ก๊าก ๆ ๆ ๆ..โอ้ย..ก๊าก ๆ

+ " แม่อ๋อยหัวเราะทำไมงะ "

+ อืม..เดี๋ยวแม่ถามให้...

+ นี่ไงคนนี้ คือ ป้าคนไม่มีราก...

+ " อ้าว..ทำไมเป็นรูปดอกไม้งะแม่..ไม่เห้นเป็นคนเลย..."

+ ได้ก๊าก ๆ อีกแล้วค่ะ...

+ แอมแปร์มาดูป้าคนไม่มีรากเร้ว...

+ " อ๋อ..คนนี้ใช่ไหมแม่...ใส่แว่นด้วย.."

+ " แม่พี่เขาเป่าขลุ่ยด้วยงะแม่...พี่เขาเป่าเป็นไหมงะแม่.."

+ " แม่..แล้วทุกคนเขาเป็นผู้หญิง หรือผู้ชายงะแม่"

+ ทำไมลูกถามแบบนั้นละ..ลูกก็ดูให้ดี ๆ สิ...

+ " ก็แบบว่าเขาผมสั้นไงแม่...ทำไมเขาผมสั้นงะแม่..."..

+ เพราะพี่เขาไม่อยากร้อนไง...ถ้าผมยาวจะร้อนมาก..

+ " จริง ๆ ด้วยแม่..แอมแปร์ก็ร้อน...เพราะแอมแปร์ผมยาว.."

+ เดี๋ยวพอแอมแปร์ไปเรียน ร.ร.ชั้น ป.1 แอมแปร์ก็ต้องตัดผมแบบนี้แหละ

+ " ก็ดีเหมือนกันแม่...แอมแปร์ไปนอนดีกว่า...แม่มาเล่าเรื่องคนปีศาจอีกเร้วแม่..."

+ เฮ้อ....ติดใจจริง ๆ กับคนปีศาจ...วันนี้ตามแม่ไปที่ ร.ร.ของแม่..นอกจากโม้เรื่องสารานุกรมไดโนเสาร์ที่ป้าดาวฝากมาให้...ยังโม้เรื่องคนปีศาจให้ป้าสาวและน้ามีนฟังด้วย....

+

สวัสดีค่ะคุณอ๋อย

ขำ ๆ คุณแม่กับคุณลูกคุยกัน....

คนไม่มีรากชอบคุยกับเด็ก ๆ และคนที่เขาเรียกว่า .. แปลก  ๆ เพราะ...

คุยกับเด็กนี่ ทำให้เราได้กลับเข้าสู่รากเหง้าของจิตเดิมแท้...จิตที่ไม่มีการปรุงแต่งด้วยกิเลส ตัณหา อุปทาน ความโกรธ เกลียด

คุยกับคนแปลก ๆ ดีบ้าง บ๊องส์ ๆ บ้าง ทำให้เราได้เห็นจิตที่ผ่านการปรุง การแต่ง การแปลง การปรับ ... จนเป็นเช่นนั้น ...ดูแล้ว เห็นแล้ว ย้อนดูตัวเอง ได้ข้อคิดสำหรับเตือนตน เตือนใจมากเลยค่ะ

ส่งภาพไปให้ดูแล้วนะคะว่า ป้าคนไม่มีรากหน้าตาเป็นอย่างไรบ้าง ....

ขอบคุณคุณอ๋อยค่ะ....^_^...

ขอบคุณคุณวิวัฒน์ค่ะ

ร่วมกันชื่นชมคนดี ๆ ในสังคม ทำให้เราสบายใจขึ้นค่ะ...^_^...

แวะมาชื่นชมครูพงษ์

อยากไปดูหิ่งห้อยอีกนะ แล้วก็ไปซื้อส้มโอขาวใหญ่ของครูสมทรง

เมื่อไหร่จะเขียนเรื่องครูสมทรงล่ะ

“มหาวิชชาลัยภูมิปัญญาท้องถิ่น” เป็น ชื่อเรียกที่เป็นมงคล มีความหมายดีมาก เราน่าจะช่วยครูพงษ์สารฝัน สร้างแสงสว่างให้ท้องถิ่น

จิ๊กกี้เพื่อนรัก

กำลังจะเขียนเรื่องครูสมทรง แต่หาภาพไม่เจอ...อีกนิดเดียวจ้ะ

อยากไปดูหิ่งห้อยเมื่อไหร่บอกได้เลยจ้ะ จะพาไปโฮมสเตที่บ้านครูสมทรงดีไหม...^_^...

สว้สดีค่ะอ. Todsapol

ขอบคุณค่ะที่มาร่วมสานฝันกับ...ครูพงษ์....

ครูพงษ์เป็นผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของหลายองค์กรและหลายกลุ่มคนค่ะ ...

คนไม่มีรากเคารพและชื่นชมครูพงษ์มาก...^_^...

สวัสดีครับ

แวะมาอ่านครับ ;)

  • หวัดดีค่ะ
  • สบายดีนะค่ะ
  • แวะมาทักทายค่ะ

สวัสดีค่ะอ.ธ.วัชชัย

ยินดีต้อนรับกลับบ้าน G2K ค่ะ

หายไปนานมากเลย...^_^...

สว้สดีค่ะคุณตติยะ

ยินดีที่มาทักทายค่ะ

ใช่แล้วค่ะ ครูสรณพงษ์ ทำงานเป็นเครือข่ายกันทั้งจังหวัดค่ะ โดยมีศูนย์การเรียนรู้ครูภูมิปัญญาไทยของคุณครูสมทรง แสงตะวัน เป็นพื้นที่สำคัญค่ะ

กำลังจะนำเสนอบันทึกเกี่ยวกับครูสมทรง แสงตะวันค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ อ้อยควั้น

ยินดีต้อนรับค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ...^_^.. 

เคยอ่านงานวิจัยของ สกว

เกี่ยวกับการแก้ปัญหาน้ำเค็ม

โดยกระบวนการของ "ชุมชน" ที่เมืองสมุทร

มีผู้นำชุมชน  ลาออกจากราชการมาทำงานเพื่อชุมชน

คล้าย ๆ กันนี้ค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ krukim

ชุมชนที่สร้าง "กระบวนการพัฒนาในชุมชนของตนเอง" มีมากมายเลยค่ะ น่าชื่นชม เสียดายว่าช่วงนี้ไม่ได้ลงพื้นที่ทำงานเลย ไม่เช่นนั้นคงได้มีเรื่องและภาพมาเล่าให้ฟังอีกมากค่ะ...^_^...

ขอบคุณท่านอ.ประจักษ์ค่ะ

(^__^)

  • พยายามตามงานของ สกศ ตั้งแต่สมัยแรกๆๆ
  • เผลอหน่อยเดียว
  • สามรุ่นแล้ว
  • มาคารวะครูพงษ์
  • ด้วยคนครับผม
  • คนไม่มีรากสบายดีนะครับ

อ.ขจิตคะ

ขณะนี้กำลังคัดครูภูมิปัญญาไทย รุ่นที่ 6 แล้วค่ะ

(^__^)

สวัสดีค่ะ

* นับถือครูพงษ์

* นับถือคนไม่มีราก...ทะลุกลางป้อง...ต้องการเห็นเร็ว

 

สวัสดีค่ะอ.พรรณา

คนไม่มีรากเป็นพวก...ชอบแหย่คนค่ะ อยากรู้ว่าเขาจะแสดงอาการอย่างไร เหมาะไหมที่จะเป็น "ครูภูมิปัญญาไทย"

(^__^)

สวัสดีค่ะคุณแจม

การจัดให้ดูหิ่งห้อยก็เป็นผลผลิตจากกลุ่มมหาวิชชาลัยท้องถิ่นสมุทรสงครามนี่ล่ะค่ะ

ชอบเหมือนกันค่ะ...^_^...

มาดูหิงห้อย เอ้ยมาฟังเพลง นะครับ อืม เรื่อง โยเกิร์ต หัวเชื้อโยเกิร์ต ก็เลือกยี่ห้อที่ไม่ มีสาร เมรัย เอ้ย สาร เมลามีน นะครับ

ขอบคุณที่ส่งโค้ดเพลงเพราะ ๆ เพลงนี้มาให้ค่ะ...

เรื่องหัวเชื้อโยเกิร์ต ใช้ของดัชชี่แล้วกันค่ะ ตรวจและรับรองแล้วค่ะว่า...ปลอดภัยค่ะ...^_^...

สวัสดีค่ะคุณแฟนเก่า

ดีใจที่ได้พบอีก (หลาย ๆ ครั้ง) ค่ะ...^_^...

คนไม่มีรากก็อยากเขียนเรื่องของครูภูมิปัญญาไทยอีกค่ะ แต่ไม่มีโอกาสไปพบท่านเหล่านี้ในช่วงหลัง เพราะลาเรียนและไม่ได้ทำงานด้านครูภูมิปัญญาไทยแล้ว 

การเขียนเรื่องครูภูมิปัญญาไทยโดยข้อมูลเก่า ก็คงไม่ได้อัตรส ออกจะแห้งแล้ง ภาพก็ไม่อัพเดท จึงเลือกเขียนเฉพาะที่ได้พบกับครูภูมิปัญญาไทยในช่วงเวลานี้ด้วยเหตุต่าง ๆ ค่ะ

ขอบคุณค่ะ จะพยายามไปพบคุณครูตามการประชุมต่าง ๆ แล้วนำมาเขียนลงค่ะ

(^__^)

         หายเหนื่อยหรือยังจ๊ะ หม่ะ ทานข้าวกัน (^_^)

สวัสดีค่ะครูปู

อาหารเช้า ... เสริ์ฟด้วยน้ำพริกกะปิเลยนะคะ

(^__^)

อยากถามน้องคนไม่มีรากว่า ที่สมุทรสาคร มีมหาวิชชาลัยภูมิปัญญา

เหมือนจังหวัดอื่น บ้างไหม  พี่เองอาศัยอยู่ทำมาหากิน ออกไปไถนาทุกวัน  ยังไม่เคยได้ยิน

แต่รู้ว่ามีภูมิปัญญามากมาย ไม่รู้ว่าเขาจัดระบบมหาชีวาลัยกัยอย่างไร

สวัสดีค่ะพี่ krutoi

ขอโทษมาก ๆ นะคะ ที่เพิ่งจะเข้ามาดูคอมเม้นท์ของพี่....นานมากเลยค่ะ

เท่าที่ทราบน่าจะยังไม่มีมหาวิชชาลัยท้องถิ่นในสมุทรสาคร ค่ะ 

ถ้าพี่ต้อยสนใจอยากติดต่อหรือคุยกับครูพงษ์บอกได้นะคะ คนไม่มีรากจะแนะนำให้ค่ะ ใกล้กันแค่ข้ามจังหวัดเอง...

(^___^)

ส่งดอกไม้ที่บ้านพี่สาวมาเป็นกำลังใจค่ะ

Az111

ขอบคุณกำลังใจจากพี่อ้อยค่ะ

ดอกกล้วยไม้สวยมากค่ะ

(^___^)

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี