“หนึ่งครอบครัวหนึ่งตำราเลี้ยงลูกให้ได้ดี”

ตำราเลี้ยงลูก

                ตำราเลี้ยงลูก  คือสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ตลอดไป   จากแหล่งเรียนรุ้ต่างๆรอบๆตัวเรา   เริ่มจากพ่อแม่ ปู่ย่าตายาย ผู้คนคนรอบข้าง   คนที่เป็นพ่อแม่ทุกคนล้วนมีตำราเป็นประสบการณ์ส่วนตัวทั้งนั้น  การได้มีโอกาสถ่ายทอดตำราสู่สังคมให้เกิดการแลกเดปลี่ยนเรียนรู้   เป็นสิ่งล้ำค่า  ที่พบเห็นเป็นตำราเลี้ยงลูกตั้งแต่อยูในครรภ์  ตำราเลี่ยงลุกตั้งแต่วัยทารกถึงวัยเด็ก  มีมากมายหลายเล่ม  แต่ตำราเลี้ยงลูกในวัยรุ่นยังมีน้อย   ทั้งที่ช่วงวัยรุ่นเป็นช่วงที่มีปัญหามากที่สุด   น่าจะต้องมีตำราในการเลี้ยงดูหลาย ๆ วิธีการ  ไม่ให้วัยรุ่นเติบโตเฉพาะร่างกาย   การดูแลสุขภาพร่างกาย  การสอนวิธีคิดให้ลูกวัยรุ่นเป็นเรื่องที่ต้องใส่ใจใกล้ชิด 

                เมื่อได้พูดถึงเทคนิคการเลือกหนังสืออย่างมีรสนิยม    เหมาะสมกับวัย   มีหนังสือหลายเล่มที่สอดแทรกแนวคิดเกี่ยวกับจิตวิทยาในการเลี้ยงลูกในวัยรุ่น    มีนักเรียนคนหนึ่งถามว่า  ครูคะหนังสือ “วิธีพูดกับลูก” ครูซื้อมาจากไหน   หนูจะเก็บตังค์ไว้ซื้อให้แม่อ่านตอบแทนที่แม่ซื้อหนังสือ  “ฝึกวินัยให้ลูก” ให้หนูฝึกตัวเอง ...สายตาและน้ำเสียงของลูกแฝงความภูมิใจที่แม่รักและเอาใจใส่  ถ้าทั้งแม่ทั้งลูกแก้เกมกันด้วยหนังสือ  ต่างฝ่ายต่างรู้และเข้าใจเจตนาดีของกันและกัน  ความเข้าใจดีๆ ในครอบครัวจะตามมา  ส่งผลให้ครอบครัวมีความรักและความเข้าใจกันมากยิ่งขึ้น   เหตุการณ์ที่กล่าวมาทำให้นึกถึงหนังสือเล่มหนึ่ง  คือหนังสือเด็กวอนสอนผู้ใหญ่    ซึ่งมีเนื้อหาที่ทำให้มองอีกมุมหนึ่งได้ว่าตำราเลี้ยงลูกในวัยรุ่น  จะเมีความสมบูรณ์ที่สุดถ้าพ่อแม่ลูกช่วยกันเขียน   และเชื่อมั่นว่าถ้าเขียนสำเร็จ  ก็จะกลายเป็นสินค้า  “หนึ่งครอบครัวหนึ่งตำราเลี้ยงลูกให้ได้ดี”  

                เขียนแบบฝันๆไป....แม้ความต้องการให้ฝันเป็นจริงได้...คงยาก...สภาพการต่อสู้ดิ้นรนในสังคมทุกวันนี้ไม่เปิดโอกาสในการสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้เท่าที่ควรจะเป็น    องค์ความรู้จากประสบการณ์ตรงอันล้ำค่าของหลายๆคน จึงผ่านมาและผ่านเลยไปอย่างน่าเสียดาย