เพดานที่มองไม่เห็นด้วยตาคือเพดานความคิด
เพดานของแต่ละคนอาจสูง-ต่ำไม่เท่ากัน
แต่สิ่งที่ทุกคนมีเหมือนกัน คือ ความสุขใจที่สามารถชนะใจของตนเองได้
การนำใจของตนเองโผล่พ้นเพดานความคิดของเราได้ด้วยสติ อาจมีความสุขที่มากกว่านั้นอีกกับความว่างที่รอทุกคนอยู่เหนือเพดานนั้น...
สาธุ
อรุณสวัสดิ์ครับน้องวัณย์
โห...พูดน้อยจัง สงสัยกำลัง ซ้อม ๆๆๆ อย่างที่ท่าน อ.วรภัทร์แนะนำใช่ป่าว
สุดยอด ตอนด้วยสตินี่แหละยากครับ
สวัสดีคะน้องกบ
เห็นบันทึกนี้ ยิ้มเลย อิอิ. ชอบจัง สั้น ๆ เข้าใจทันทีเลย สาธุด้วย
เห็นด้วยว่าเพดานของแต่ละคนไม่เท่ากัน เพราะบ้าน(ใจ)ของคนไม่เท่ากัน บางคนเปิดบ้าน(ใจ)รับฟังความคิดเห็นทุกคน แต่บางคนปิดซะหมด อิอิ น้อยคนที่เปิดใจ และชนะใจตนเองได้ ทำได้ต้องยกย่องเลยคะ ขอบคุณสำหรับแง่คิดดี ๆ นะจ้ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณครับท่าน ผอ.ประจักษ์~natadee
เห็นน้ำพริกแล้วอยากทานจังเลยครับ ใช่น้ำพริกลงเรือหรือเปล่าครับ
สวัสดีครับพี่ราณี
ยิ่งเปรียบเทียบเป็นบ้าน (ใจ) แล้วยิ่งเห็นภาพชัดครับ
ขอบคุณครับ
ครับ... ป้าแดง
pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
ป้าแดงสบายดีมั๊ยครับ
ภาพนี้ผมไปขุดค้นออกมาเล่าแบ่งกันฟังน่ะครับ เคยใช้ภาพนี้พูดคุยกับน้องๆในทีมช่วงที่ผมยังเป็นคนทำพันธุ์อยู่น่ะครับ
สุขมาก หรือสุขน้อยอยู่ที่ใจของแต่ละคนจริงๆด้วยครับ
ขอบคุณครับ : )
สวัสดีค่ะ
สบายดีนะค่ะ...เห็นด้วย ๆ "เพดานที่มองไม่เห็นด้วยตา คือเพดานความคิด"
สวัสดีครับพี่อ้อยควั้น
ครับ...."เพดานที่มองไม่เห็นด้วยตา คือเพดานความคิด" แต่เหนือเพดานความคิด คือ การเห็นการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับลงของความคิด และไม่ยึดถือความคิดที่เราคิดว่าถูกต้อง เพราะพระท่านสอนว่า การยึดถือว่าความคิดของตนเองนั้นถูกนั่นแหละผิด :)
สวัสดีครับ
ผมได้ขนมแล้วครับ อร่อยครับ
ขอบพระคุณมากๆครับ
เสียดายที่ไม่ได้พบหน้านะครับ