เด็กๆช่วยกันเก็บผักบุ้งได้เต็ม 1 กะละมังใหญ่ อาหารมื้อเที่ยง ผักผักบุ้งน้ำมันหอยหรือ ตำส้มตำแกล้มยอดผักบุ้งดีล่ะ ....

ครบ 7 วันที่น้ำท่วมนา ตลอด 7 วันนี้ฉันแวะเวียนไปดูนาทั้งเช้า - เย็น เหมือนไปเยี่ยมญติป่วยที่โรงพยาบาลอะไรประมาณนั้น  ฉันว่าการที่เราได้ไปนา ตอนที่เกิดวิกฤติแบบนี้ การไปบ่อยๆมันช่วยอะไรได้เยอะเหมือนกัน อย่างแรก คือ  ความรู้สึกของเจ้าของนา สำหรับฉันนั้น ยิ่งไปดูมากเท่าไหร่ ไม่ใช่ยิ่งหมดหวัง ตรงข้าม ยิ่งมีหวัง เพราะเราได้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตลอด  และฉันก็มีความเชื่อเพิ่มขึ้นกับตัวเองมาอีกอย่างนึงว่า "ข้าวก็ต้องการขวัญและกำลังใจ"เช่นเดียวกันกับคน เมื่อเจ้าของนามีขวัญและกำลังใจดี ข้าวนาก็น่าจะได้รับสิ่งนี้ด้วยเช่นกัน

ตอนนี้น้ำลดลงแล้ว ได้เวลากู้ชีวิตต้นข้าวที่โดนผักปอด (ผักตบชวา)ทับแล้ว  ผักปอดไหลมากับน้ำเข้านาฉันมากมายก่ายกอง ปริมาณของมันเมื่อเก็บกู้แล้ว ได้ประมาณ 1 รถ 6 ล้อ ตอนแรกที่มันพากันไหลเข้ามา ชาวบ้านที่ผ่านไปมาเห็นเข้าก็มีแต่มาบอกให้ฉันไปลากออก บ้างก็ฝากบอกกับคนอื่นมา ฉันเนี่ยนะ ! ... จะบ้ารึไงพี่...ปัญญาอย่างฉัน ว่ายน้ำก็ไม่เป็น น้ำในนาสูงถึงคอ  ไหลก็แรง ไหนจะมีพวกปลิงควาย ,ตะเข็บ,ตะขาบ,มดคันไฟ โอย....สาระพัด ใครจะไปเอาออกได้....ฉันบอกได้คำเดียวว่าไม่ได้แน่ๆ  ฉันทำได้อย่างเดียวคือ ยืนเท้าสะเอวดูมันเท่านั้น  ท่วมมาขนาดนี้แล้ว ใจร้อนไปก็เท่านั้น  ตอนน้ำลดค่อยมาว่ากันอีกที  ดูสิ ...ผักปอดที่นาฝั่งตรงข้ามจ่อคิวเข้ามาอีก 1 รถสิบล้อ  แต่โชคดีตอนนี้น้ำลดลงแล้ว ฮา....

และวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เกิดยุทธการเก็บกู้ผักปอด เด็ดยอดผักบุ้งกัน ฉันและชายหนุ่มอีก 2 คน (จ้างมา) ช่วยกันจัดการเจ้าผักปอด ลูกชายและเพื่อนอีก 3 คน มาเล่นน้ำและเก็บผักบุ้ง ลากผักปอดกอใหญ่ๆขึ้นจากน้ำ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ตอนแรกฉันไม่กล้าลง เพราะกลัวปลิงควาย แต่เขาบอกว่าน้ำลึกและแรงไม่มีปลิงหรอก ฉันเลยเข้าไปช่วยเขาอีกคน  กระโดดลงน้ำตูม ....น้ำท่วมถึงหน้าอกแน่ะ...นี่หากมาเก็บคเดียวฉันไม่เอาด้วยแน่ๆ  กอผักปอดนั้นก็เต็มไปด้วยมดคันไฟ และมดตะนอย แต่ทำไงได้ มันกัด เราก็เอามือจุ่มน้ำ   ส่วนเรื่องปลิงนั้น ต้องคอยสำรวจตามขากางเกงตลอดว่ามีอะไรเข้าไปเกาะด้านในบ้างมั้ย เมื่อไม่มีก็ค่อยสบายใจหน่อย เด็กนั้นไม่ต้องพูดถึงว่าจะกลัวอะไร เล่นน้ำกันอย่างเดียว  เมื่อยุทธการเก็บกู้ผักปอดเสร็จเรียบร้อย ฉันชวนเด็กๆไปเด็ดยอดผักบุ้งกัน ผักบุ้งในนาตอนนี้พากันทอดยอดสลอนเชียว ในนาฉันผักบุ้งไม่เคยฉีดยาฆ่า ใครๆก็มาเก็บไปกินตลอด ยิ่งตอนนี้น้ำท่วมผักบุ้งยิ่งงาม ในตลาด มีแม่ค้าหลายรายที่มาเก็บผักบุ้งที่นาของฉันไปขาย  ยอดงามๆทั้งนั้น

เด็กๆช่วยกันเก็บผักบุ้งได้เต็ม 1 กะละมังใหญ่ อาหารมื้อเที่ยง ผักผักบุ้งน้ำมันหอยหรือ ตำส้มตำแกล้มยอดผักบุ้งดีล่ะ ....

ลูกชายงอแงไม่อยากกลับ อยากเล่นน้ำต่อ ฉันเลยหลอกว่า

"พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ลูก วันนี้แม่เหนื่อยแล้ว หิวข้าวด้วย" 

ลูกชายเห็นแม่อ้อนวอน คงสงสาร เลยยอมกลับ แต่ไม่วายบอกกับแม่ว่า

"แม่ๆพรุ่งนี้มูจะทำไม้กระดานมาโต้คลื่นที่นา"    

ฮา.......

สงสัยลูกชายดูการ์ตูนเรื่องเซิร์ฟ อัพ มากเกินไปล่ะมั้ง

ยุทธการเก็บกู้ผักปอดเสร็จสิ้น พร้อมๆกับที่น้ำก็ค่อยลดลงเช่นกัน ข้าวที่ล้มเพราะแรงน้ำเริ่มชูยอดขึ้นมาบ้างแล้ว  ความสุขของชาวนาอย่างเรา  ก็สุขที่ได้เห็นต้นข้าวที่เราปลูกมาเติบโตและพลิ้วไสวนี่แหละ ส่วนเด็กๆนั้นคงจะมีความสุขที่ได้มาเล่นที่นากับพ่อแม่