ทุกคนต้องดำเนินชีวิตไปตามวิถีทางที่ตัวเองกำหนด...ไม่ว่าจะกำหนดแบบไหน...ตามใจตัว...มีคนคอยขีดให้เลือกเดิน แต่นั่นมันก็เป็นสีสันอีกอย่างหนึ่งของการใช้ชีวิต...ถ้าเราใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย...สีสันของเราก็จะน้อยหน่อยไม่ฉูดฉาด ...ถ้าเราใช้ชีวิตที่หรูหรา...สีสันก็จะสด..จนเข้ม...อย่างงี้ก็มากไป....เราลองมาเดินสายกลาง...ไม่คิดมาก...ไม่คิดน้อย...เอาแต่เรื่องดีดีเข้าตัว...วันละนิด...จิตของเราก็จะสดใส...ใจก็จะงาม...ได้รับการขัดเกลา....อย่ามองว่าคนอื่นเขาทำอะไร...ดีกว่าเราหรือไม่....มองตัวเราเองดีกว่า...ว่าเราทำอะไร...ดี ถูก หรือผิด...ไปปรับปรุงแก้ไข...มองโลกในแง่ดี...ชีวิตก็จะงดงาม...สีสันก็สดใส...ถ้าคนเราเลือกมองแต่ความไม่ดีของคนอื่น...แล้วมาเทียบกับตัวเอง...จิตเราก็ไม่สงบ...โกรธ...อิจฉา...ริษยา... ความจริงแล้ว....มันก็เป็นสีสันนะ...แต่เป็นสีสันที่ดูแล้วมันแดง...จนเป็นสีเลือด...ลด...ละ...มองเลย...... เพื่อชีวิตจะมีสีสันที่สดใส..
วันนี้เป็นวันเกิดของถนนคนเดิน....ถนนคนเดินอยากเห็นคนทุกคนมีความสุข....ไม่คิดมาก....ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน....มองตัว...ดูตัว....คนเรามีอะไรหลายๆ อย่างไม่เหมือนกัน...จงกระทำดี...คิดดี....โลกนี้จะมีสีสันที่สดใส
