การเดินทางของผู้คนย่อมเกิดมีขึ้นได้ในทุกเมื่อ และการเดินทางไปในทุกที่หาใช่จะเจอแต่ความราบรื่นก็หาไม่ แต่อุปสรรคเหล่านั้นคือสะพานอย่างดีให้เราได้ก้าวผ่านพ้นไปสู่เส้นชัยได้เป็นอย่างดีนะ
ช่วงที่ผมท่องอยู่ในดินแดนมาเลเซียนั้น มีสิ่งสิ่งที่สะกิดใจอยู่ไม่น้อยคือ ชนชั้นทางสังคม คนที่เจริญทางด้านจิตใจแล้วไม่ต้องห่วง แต่เป็นห่วงผู้คนที่ยังหิวกระหายทางวัตถุ
ล่อตาล่อใจให้เขาหลงระเริง อย่างในเส้นทางถนนใหญ่มักมีที่พักคนเดินทางมีปั้มน้ำมันมีร้านขายของสะดวกซื้อ และมีห้องน้ำ ยกตัวอย่างนายกอเป็นนักท่องเที่ยวนั่งรถนานต้องการเข้าห้องปลดทุกข์เบา
พอรถจอดแล้วก็มีนายกอคนเดียวและกำลังลงเดินไปห้องนั้นแต่ปิดมีห้องสำหรับหญิงเข้าเพราะมีรูปติดไว้ มีคนท้องถิ่นเดินตามมาและแนะนำให้เข้าห้องสุขาหญิงได้เลย
แล้วเขาคนนั้นก็เข้าไปก่อน นายกอดูคนแนะนำกับกิริยาแล้วไม่เชื่อใจ เลยไม่เข้าไป มาคิดดูแล้วคือ คนแนะนำเมื่อเราเข้าไปปลดทุกข์ มันอยู่ข้างหลังคงล้วงเอากระเป๋าแน่ ๆ หรือทำอันตรายต่าง ๆ ทางที่ดี ปลอดภัยไว้ก่อนถ้าต้องเข้าไปต้องมีเพื่อนอย่าไปคนเดียวในต่างแดน
สวัสดีค่ะอาจารย์
แม้แต่บ้านเรา ประเทศไทยของเรา
ยังไว้วางใจอะไรไม่ได้เลยนะคะ
เด็ก ๆ ได้อ่านบันทึกของอาจารยืและช่วยกันลงความเห็นค่ะ
ขอขอบคุณอาจารย์ค่ะ
สวัสดีครับ คุณครูคิม
เออนะ...ไม่รู้ใครเรียนแบบใครนะนี่
หรือมันเป็นเรื่องสากลไปแล้วละ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ