ไปอยู่ที่ไหนก็ยังเห็นคนไทย เมื่อเข้าไปกินอาหารเที่ยงวันในเมืองหนึ่งเจอกลุ่มคนไทยเข้าพูดภาษาไทยใส่กันอร่อยลิ้นเลยละ
แล้วเรามีเป้าหมายจะไปดูพิพิธภัณฑ์ข้าวในรัฐ Kedah ที่อยู่กับชายแดนไทย พอไปถึงใกล้ 5 โมงเย็นเขากำลังจะปิดแล้ว เลยขอเวลาเพื่อเข้าชม เขาอนุญาติเราเลยเข้าไปตึกมองภายนอกเหมือนเห็ดใหญ่สูงเท่าตึกห้าชั้น เราขึ้นบันไดเวียนขึ้นไปนั่งตามที่นั่งเหมือนขึ้นไปบนยอดเขาสูงแล้วมองไปรอบทิศ คือเขาวาดภาพวิถีการทำนา หมู้บ้าน ประเพณีต่าง ๆ มองแบบรอบวงกลมเหมือนเรายืนอยู่บนยอดเขากลางแจ้งแล้วมองไปจรดฟ้าโดยรอบอย่านั้นละ
เขาทำดีมีกลุ่มฝนสายฟ้าผ่าฝนตกอะไรเทือกนั้นละ ที่แนะ ๆ เขาห้ามถ่ายรูป ชี้มาที่กล้องผม ผมเลยให้สัจจะว่าไม่ถ่ายรูปภายในนั้นแน่นอน เจ้าหน้าที่เลยไม่ยึดกล้อง และผมก็ทำตามสัญญา.
พอออกมารอบนอกเลยถ่ายรูปไว่ซะหน่อย...

นี่คือด้านหน้าพิพิธภัณฑืข้าวละ

ตรงตึกที่เห็นนี้เอาเงินคนไทยไปเป็นกอบเป็นกำเพราะมีสินค้าปลอดภาษีให้ซื้อหาเป็นของฝากนะ ตึกนี้อยู่ในเขตมาเลเซียใกล้เขตแดนของไทยที่ ด่านนอก

เขาเรียกว่า...ดิวตี้ฟรี...นะ ถ้ามีเงินมาเลติดกระเป๋าก็ต้องเข้าไปแลกเปลี่ยนกันที่นี่ละ ส่วนมากเราก็ซื้อของฝากนั้นเองละ

และอีกไม่กี่ก้าวเราก็เข้าเขตแดนประเทศไทยกันตรงนี้แล้ว
WELCOME TO THAILAND ถึงกันซะทีประเทศไทย...ฮิ ฮิ ฮิ.
สวัสดีค่ะอาจารย์ umi
มาติดตามเรื่องเล่า ค่ะ
ขอขอบคุณอาจารย์ค่ะ
สวัสดีครับ คุณ Bright Lily
ที่เห็นรูปบรรยากาศทั่วไปก็ยูมิถ่ายภาพเองละ
ส่วนที่เห็นยูมิในภาพก็มีหลายฝีมือครับ ทั้งในและนอกประเทศ ที่ขอช่วยเขาถ่ายให้นะ
เพราะกล้องไม่ซับซ้อนบอกที่กดถ่ายเพียงให้มือนิ่ง ๆ เท่านั้นเองละนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ช่วงก่อนออกจากประเทศมาเลเซียก็จวนจะหมดเวลาเพราะมาเลเขาปิดด่านเวลา 1 ทุ่มแต่ไปเปิดเอาตี 5 นะครับผม ตรงด่านนอก อ.สะเดา จ. สงขลา
ว่าง ๆ เชิญแวะไปเที่ยวอีกนะครับ มีสิ่งของให้ซื้อเยอะเลยละ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณคนพลัดถิ่น
มีความสุขมาก ๆ นะครับกับการทำงาน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ krukim
การเดินทางนี้จะมีสิ่งผ่านตา ให้จดจำมาเล่าขานกันเยอะนะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณมนัญญา
ก็เป็นเพียงเงาสะท้อนสิ่งที่พบเจอในช่วงเดินทางนะครับผม ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ