มีชายสองคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ อยู่บ้านใกล้กันและไปโรงเรียนด้วยกันจนเรียนจบ แต่ทั้งสองคนมีนิสัยและความประพฤติต่างกันมาก คนหนึ่งเป็นคนดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น สุราบุหรี่ไม่แตะต้อง แต่อีกคนหนึ่งชอบดื่มสุราและชอบด่าคนอื่นด้วยคำหยาบคาย แม้แต่พระในวัดข้างบ้านก็ไม่เว้น

ต่อมาทั้งสองคนตายจากกันไป คนที่เป็นคนดีได้ไปเกิดบนสวรรค์ชั้นฟ้า มีวิมานซึ่งเพียบพร้อมด้วยนางฟ้าและของทิพย์ทั้งมวลเป็นสมบัติ ส่วนเพื่อนอีกคนไปเกิดเป็นหนอนอยู่ในถานพระริมรั้ววัด

วัน หนึ่งเพื่อนที่เป็นเทวดาคิดถึงเพื่อนอีกคนขึ้นมาจึงมองหาดูเห็นเพื่อนเกิด เป็นหนอนกินอุจจาระอยู่ในถานพระเพราะเคยด่าพระมาจึงเกิดความสงสาร ต้องการชวนเพื่อนมาอยู่บนสวรรค์ด้วย จึงหายวับจากสวรรค์มาปรากฏตัวอยู่ที่ใต้ถานพระแล้วตะโกนเรียกชื่อเพื่อน


หนอนที่เป็นเพื่อนกันได้ยินเสียงร้องเรียกชื่อเก่าของตนจึงโผล่หัวออกมาจากอุจจาระ เห็นเทวดาลอยอยู่เหนือหัวของตน จึงถามว่า "ท่านเป็นใคร รู้จักชื่อเราได้อย่างไร"

"เราคือเพื่อนของท่านที่ชื่อนี้ไง เราตายแล้วได้ไปเกิดเป็นเทวดาอยู่บนสวรรค์"

"ท่านมาหาเราทำไม" หนอนถาม

เทวดาจึงตอบว่า "เรามาชวนท่านไปอยู่บนสวรรค์ด้วยกันเราเห็นท่านจมอยู่กับอุจจาระที่สกปรก โสโครกก็นึกเห็นใจ อยากให้ท่านได้อยู่สุขสบายด้วยกันในวิมานของเรา" "บนสวรรค์มีดีอย่างไรหรือท่านเทวดา" หนอนถามอีก

"บนสวรรค์มีแต่อาหารทิพย์ รสชาติอร่อยเลิศกว่าอาหารมนุษย์มากมายจนเทียบกันไม่ได้"

"อาหารเหล่านั้นได้มาอย่างไร ใครเป็นคนปรุง"

"อาหารทิพย์ไม่ต้องมีคนปรุง เป็นอาหารสำเร็จรูป เรานึกอยากจะกินเมื่อไรก็นึกเอา นึกเสร็จอาหารก็มาอยู่ตรงหน้า สบายที่สุดไปอยู่ด้วยกันนะเพื่อนนะ จะได้ลิ้มอาหารทิพย์ด้วยกัน" เทวดาอ้อนวอน

" ถ้าอย่างนั้นก็สู้เราไม่ได้แล้วท่าน อาหารของเราไม่ต้องเนรมิตเสียให้ยาก ถึงเวลาก็หล่นลงมาเองทุกวัน กินเท่าไรก็ไม่หมด ท่านกลับไปเถอะ ข้าพเจ้าขออยู่กับอาหารอันเอมโอชที่เหลือเฟือทั้งไม่ต้องทำไม่ต้องเนรมิตต่อ ไปดีกว่า"

ว่าแล้วหนอนก็มุดหัวลงไปในกองอุจจาระทันที เทวดาก็ได้แต่ถอนใจที่ไม่สามารถกล่อมเพื่อนให้ไปอยู่ด้วยกันได้


หนทางยังมีอยู่ ผู้เดินทางยังไม่ขาดสาย ลงมือเสียแต่วันนี้ ก่อนที่กระแสลมแห่งกาลเวลา จะพัดพารอยพระบาทของท่านหายไป เพราะถึงเวลานั้น พวกเราก็จะต้องระหกระเหินไร้ทิศทาง ไปอีกนานแสนนาน _/!\_