...

เมื่อวานนี้ เป็นวันที่ผมเพิ่งกลับจากการไปราชการต่างจังหวัดและได้ไปร่วมงานรื่นเริงกับเพื่อนๆ กลับถึงบ้านก็ดึกดื่น และวันนี้ก็ไปทำงานแต่เช้า จนกระทั่งกลับมาถึงบ้านตอนเย็น

ตั้งใจจะไปเยี่ยมน้องหมาที่ป่วยด้วยโรคไตวายตัวหนึ่ง ที่บ้านน้องสาวซึ่งอยู่ติดกัน ก็ได้รับทราบว่า ได้เสียชีวิตไปเมื่อวานนี้ตอน ๕โมงเย็น

......

ผมกำลังนึกถึงภาพเมื่อสามวันก่อนหน้านี้ ที่ผมได้เห็นเค้าครั้งสุดท้าย

เค้านอนอยู่ใต้บันไดในบ้าน มีน้องสาวของผมที่ตาสองข้างบวมเหมือนกับคนที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก นั่งเงีบยๆ เอาหลังพิงกำแพงบ้านอยูข้างๆ

เหมือนกับกำลังทำใจว่า ไม่ว่าจะทุ่มเทเงินทองมากสักเท่าไร ก็ไมสามารถยื้อให้สายฟ้าอยู่กับเราได้

เมื่อผมถามว่าไม่ไปทำงานเหรอ เธอบอกว่า ตาอักเสบขับรถลำบาก

ผมก็ไม่ถามอะไรต่อแล้ว

แล้วก็คิดอยู่ในใจว่า สายฟ้าคงอยู่กับเราอีกไม่นาน.....

 

ก็แค่สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “สุนัข” ตัวหนึ่ง

แต่สุนัขตัวนึงตัวนี้ เป็นเหมือนลูกที่เจ้าของคลุกคลีใกล้ชิด ประคบประหงมเลี้ยงดูมาตั้งแต่เป็นลุกหมาตัวน้อยๆ ไปไหนก็พาไปด้วย

คิดถึงวันเวลาที่ผ่านมา ..แล้วรู้สึกเหมือนกับได้สูญเสียสมาชิกที่รักยิ่งคนหนึ่งในครอบครัวไป

 

ทั้งๆ ที่เราต่างก็รู้ว่า การพลัดพรากจากสื่งที่รักนั้น....เป็นทุกข์และทรมาณ

แต่เราหลายๆ คน ก็ไม่หยุด...ที่จะะมีความรัก

 

ขอให้หลับพักผ่อนอย่างสงบนะ...สายฟ้า

♥ ♥ ♥ ♥ ♥