เมื่อก่อน อยู่พอเพียง เดี๋ยวนี้ จะพอเพียงต่อไป นี่แหละ...ชีวิตที่พอเพียง
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในโลกใบนี้ ต้องพร้อมจะรับมือเสมอ
เมื่อก่อน อยู่พอเพียง เดี๋ยวนี้ จะพอเพียงต่อไป นี่แหละ...ชีวิตที่พอเพียง
อยากทำอะไรก็จะทำ เพื่อความสุขในชีวิต แต่จะไม่สร้างปัญหาให้คนอื่นใด
เพราะเราเคยทุกข์ยากมาก่อน มากพอแล้ว พอที่จะไม่ทำตนให้เป็นต้นเหตุให้ใครต้องมารับทุกข์ต่อไปอีก
ชีวิตพอเพียง กับ เศรษฐกิจพอเพียง เหมือนกันหรือเปล่า อยากทราบค่ะ
เป็นความเห็นส่วนตัวนะครับ ใช่หรือไม่ใช่ใคร่ครวญเอาเอง ประชาธิปไตย(Democracy) เป็นภาพ ๓ มิติ : การอยู่ร่วมกัน การทำงานร่วมกัน และการปกครองบ้านเมือง หรือให้ชัดก็คือ สังคม เศรษฐกิจ และการเมือง นั่นเอง เศรษฐกิจ เศรษฐกิจคงพอเข้าใจแล้ว ก็เป็น "เศรษฐกิจพอเพียง" ประเด็นที่คุณกบได้ถามมา ก็คือ "ชีวิตที่พอเพียง" เป็นอย่างไร ชีวิต ก็เป็น วิถีชีวิต / สังคมนั่นเอง ก็ขยายความเป็น "ชีวิตที่พอเพียง" หรือ "สังคมพอเพียง" เอ!!! แล้ว "การเมืองพอเพียง" ควรเป็นอย่างไรล่ะ เหมือนอย่างที่เรากำลังประสบอยู่ในขณะนี้หรือเปล่าเอ่ย ??? น่าสงสารประเทศไทย เบื่อคนรวยที่ไม่รู้จักพอ เบื่อคนลุยไม่รู้จักเลิก นึกถึงพ่อหลวงแล้วอยากร้องไห้ ??????? แต่ผมไม่เกลียดการเมืองหรอก บ้านเมืองเป็นของพวกเราทุกคน ยังไงๆก็หนีไม่พ้นการเมือง ติดตามการเมืองอย่างมีสติดีกว่า "สติมา ปัญญาเกิด" นะครับ.
เป็นความเห็นส่วนตัวนะครับ ใช่หรือไม่ใช่ใคร่ครวญเอาเอง ประชาธิปไตย(Democracy) เป็นภาพ ๓ มิติ : การอยู่ร่วมกัน การทำงานร่วมกัน และการปกครองบ้านเมือง หรือให้ชัดก็คือ สังคม เศรษฐกิจ และการเมือง นั่นเอง เศรษฐกิจ เศรษฐกิจคงพอเข้าใจแล้ว ก็เป็น "เศรษฐกิจพอเพียง" ประเด็นที่คุณกบได้ถามมา ก็คือ "ชีวิตที่พอเพียง" เป็นอย่างไร ชีวิต ก็เป็น วิถีชีวิต / สังคมนั่นเอง ก็ขยายความเป็น "ชีวิตที่พอเพียง" หรือ "สังคมพอเพียง" เอ!!! แล้ว "การเมืองพอเพียง" ควรเป็นอย่างไรล่ะ เหมือนอย่างที่เรากำลังประสบอยู่ในขณะนี้หรือเปล่าเอ่ย ??? น่าสงสารประเทศไทย เบื่อคนรวยที่ไม่รู้จักพอ เบื่อคนลุยไม่รู้จักเลิก นึกถึงพ่อหลวงแล้วอยากร้องไห้ ??????? แต่ผมไม่เกลียดการเมืองหรอก บ้านเมืองเป็นของพวกเราทุกคน ยังไงๆก็หนีไม่พ้นการเมือง ติดตามการเมืองอย่างมีสติดีกว่า "สติมา ปัญญาเกิด" นะครับ.
ทุกคนคิดได้อย่างนี้ก็ดี โลกคงสงบสุข ประเทศไทยคงเจริญขึ้น ไม่ต้องตามล้างตามผลาญกันอย่างทุกวันนี้ อนิจจา...ประเทศไทยของเรา.
ถึงวันนี้แล้ว ต่อไปบ้านเมืองจะสงบไหมนี่
บ้านเมืองมีปัญหา : สังคมเสื่อมทราม เศรษฐกิจรุดโทรม การเมืองสับสน ประชาชนหวั่นไหว แบ่งฝักแบ่งฝ่าย แก่งแย่งอำนาจ / ผลประโยชน์กัน (สมบัติ เปี่ยมบริบูรณ์, ๒๕๔๕)
วิกฤตนี้คือโอกาส ขอให้บ้านเมืองเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีก็แล้วกัน ขอเอาใจช่วย และมีส่วนร่วมตามสมควร.