เวทีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประจำสัปดาห์ของสถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล ประจำวันจันทร์ที่ ๒๗ มีนาคม ๒๕๔๙ เราแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในหัวข้อ "วิธีผูกมัดใจผู้ร่วมงาน" เห็นว่าเป็นประเด็นที่น่าสนใจ เพื่อให้เกิดความสุขในการทำงาน ลองดูนะคะ
6 วิธีผูกใจผู้ร่วมงาน
“เพื่อน”
คำนี้ ไม่เคยขาดหายไปจากชีวิต ตั้งแต่ “เพื่อนร่วมโลก”
“เพื่อนร่วมชั้นเรียน” “เพื่อนกิน” “เพื่อนเที่ยว” “ เพื่อนรัก” และ
“เพื่อนร่วมงาน” ในบรรดา เพื่อนทั้งหมด
นอกเหนือจากเพื่อนในสมัยเรียนแล้ว “เพื่อนร่วมงาน”
ดูจะเป็นเพื่อนที่เราใช้เวลาอยู่ร่วมมากที่สุด โดยจะเห็นได้ว่า ในเวลา
1 วัน เราใช้เวลาในการทำงานถึง 8 ชั่วโมง
ซึ่งก็หมายถึงเวลาที่ใช้อยู่กับเพื่อนร่วมงานด้วยนั่นเอง
ที่เหลือจะเป็นเวลาในการพักผ่อนและการเดินทางทำให้โอกาสที่จะพบปะกับเพื่อนฝูงสมัยเรียนนั้นมีน้อยเต็มที
ซึ่งในบางคนที่เพิ่งเรียนจบหรือเปลี่ยนงานใหม่อาจจะกังวลกับการที่จะต้องเริ่มต้นกับเพื่อนร่วมงานใหม่จนทำให้เกิดความลำบากใจในการวางตัว
ด้วยกลัวว่าจะไม่ได้เป็นที่ยอมรับจากพวกเค้าซึ่งความลำบากใจนี้
ย่อมจะส่งผลถึงการทำงานของคุณ ดังนั้น
เทคนิคที่จะทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงาน
จึงเป็นสิ่งที่มองข้ามไปไม่ได้เช่นกัน
</span>สร้างทัศนคติที่ดี
ในการทำงานร่วมกัน
การสร้างความรู้สึกที่ดีต่อกันนั้นเป็นเรื่องสำคัญทีเดียว
เพราะการที่งานจะดำเนินไปได้ก็ต้องอาศัยความร่วมมือ
ร่วมใจของผู้ร่วมงาน หากมีความในใจที่ไม่ดีต่อกัน
การทำงานก็ย่อมจะไม่ราบรื่นไปด้วย</span> ดังนั้นในการทำงานจึงควรมองที่ความสามารถมากกว่าที่จะมองในเรื่องส่วนตัว
ไม่แบ่งพรรคแบ่งพวกสามารถทำงานได้กับทุกคน
ถ้าทำเช่นนี้ได้คุณสามารถจะทำงานด้วยความสบายใจทีเดียวค่ะ
</span>รับฟังความคิดเห็น
บางครั้งการได้คิดหรือทำอะไรคนเดียว
อาจจะทำให้คุณตัดสินใจได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะผิดใจกับใครหรือไม่
แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำงานเป็นทีม
คุณก็อาจจะต้องพบกับความลำบากใจในการตัดสินใจ
เมื่อต้องฟังความคิดเห็นของคนอื่นด้วย
เพราะทุกคนต่างก็มีความคิดเป็นของตนเอง ซึ่งก็เป็นไปได้ยาก
ที่คนอื่นจะต้องคิดเหมือนกับคุณ การรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น
จะเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่จำเป็นต่อการทำงาน เพราะบางครั้ง
คุณอาจจะได้แนวคิดในการทำงานที่แตกต่างไปจากมุมมองที่คุณมองอยู่
ดังนั้น คุณควรลองเปิดใจให้กว้างอีกนิด ปัญหาที่คิดหัวแทบแตก
อาจจะกลายเป็นเรื่องหมูๆ ไปเลยก็ได้
</span>ยอมรับในความผิดพลาด
ตลอดชีวิตของคนเรานั้น เป็นไปไม่ได้เลยที่คนเราจะไม่เคยมีทำผิดพลาด
แต่เมื่อความผิดพลาดนั้นเกิดขึ้นแล้วคุณก็ควรจะยอมรับในความผิดพลาดนั้น
อย่ามัวแต่ตีโพยตีพาย แล้วโยนความผิดให้คนอื่น
เพราะการยืดอกยอมรับในความผิดที่ตนก่อขึ้นนั้นจะเป็นการแสดงให้เพื่อนร่วมงาน
ได้เห็นถึงความรับผิดชอบที่มีในตัวคุณและเกิดความรู้สึกดีๆ
กับคุณมากขึ้นด้วย
</span>เล็กๆ
น้อยๆ ที่ไม่ควรมองข้าม
เคยสังเกตไหมคะว่า ในยามที่มีคนเอ่ยชมผลงานของเรา เราจะรู้สึกดี
และมีกำลังใจในการทำงานขึ้นมากทีเดียว
จากที่กำลังเบื่อหน่ายกับงานหมดโต๊ะ
และสิ่งรอบข้างกลับเปลี่ยนเป็นความกระตือรือร้นในงานไปเลย
เพื่อนร่วมงานของคุณเอง
ก็เช่นกันการเอ่ยปากชมเมื่อได้เห็นว่าเขาประสบความสำเร็จ
หรือมีพัฒนาการที่ดีขึ้นก็ช่วยให้เขาเกิดความรู้สึกดีๆ ต่อคุณ
และมองเห็นถึงความใส่ใจของคุณที่มีต่อเขา
</span>น้ำใจ
น้ำใจเป็นสิ่งหนึ่งที่จะช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างคน 2
คนได้ดีที่เดียวค่ะ อย่ามองข้ามที่จะแสดงน้ำใจเล็กน้อยๆ
แก่เพื่อนร่วมงานของคุณ เช่น ช่วยรับผิดชอบงานแทนเขา
ในยามที่เขาเจ็บป่วยหรือมีกิจด่วน สอบถามอาการ
เจ็บป่วยของเขาหรือมีของติดไม้ติดมือมาฝาก
ยามที่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนกลับมา
สิ่งเหล่านี้จะช่วยทำให้เขารู้สึกว่าเราไม่ได้
เป็นแค่เพื่อนร่วมงานอย่างเดียว และต่อไป
ถ้าเรามีเหตุที่จะต้องพึ่งพาเขา เชื่อเถอะค่ะว่า
เขาจะต้องเต็มใจแน่นอน
</span>คำหนึ่งคำมีค่า
“ขอบคุณ”
“ขอโทษ” มี 2 คำนี้
ติดตัวไว้รับรองว่าฉลุยแน่นอนเพราะถึงแม้ว่าในบางคนจะแสดงน้ำใจกับเราโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน
แต่เมื่อสิ่งที่ได้รับ กลับจะเป็นคำขอบคุณ
เขาก็ย่อมจะรู้สึกดีและเต็มใจที่จะช่วยเหลือเราต่อไป
อีกคำที่มองข้ามไปไม่ได้คือคำว่า “ขอโทษ”
คำนี้สามารถจะเปลี่ยนสถานการณ์ได้ทีเดียว
เมื่อความผิดพลาดเกิดขึ้นจากเราและเราก็ยอมรับผิดพร้อม กล่าวคำขอโทษ
แค่นี้ทุกคนก็พร้อมจะให้อภัยคุณแล้วค่ะ
ถ้าทุกคนในองค์กรสามารถปฏิบัติตามได้ทั้ง 6 ข้อ ผมคิดว่าองค์กรนั้นต้องเป็นองกรค์ที่ "เยี่ยมมาก" แต่ไม่เป็นอย่างนั้นนะซิ ทุกคนรู้หมดว่าทำอย่างไร ถึงจะทำให้การดำเนินงานแต่ละอย่างลุล่วงด้วยดี แต่ทำตามข้อปฏิบัติได้ไม่ถึง 100 เปอร์เซ็นต์ สำคัญอยูที่ข้อ "ยอมรับในความผิดพลาดของตัวเอง" ทุกคนไม่ไม่ว่าจะเก่ง ฉลาดแค่ใหนก็ตาม ล้วนมีข้อผิดพลาดทั้งสิ้น ถ้ายอมรับได้และยอมแก้ไข " ก็ดีไป" แต่ถ้ายอบรับความผิดพลาดของตัวเองไม่ได้ จะกลายเป็นตัวปัญหาขององค์กรนั้น ๆ ยิ่งถ้าเป็นระดับหัวหน้าที่มีหน้าที่สั่งการด้วยแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ ตัวเองผิด แต่ไม่ยอมรับและดื้อที่จะทำต่อไป ไม่นานความหายนะจะเข้ามาเยือน
เป็นบทความที่ดีมากครับ พอจะมีวิธีการที่จะจัดการกลุ่มคนที่คอยประจบประแจง หน้าไหว้หลังหลอก และพวกหัวรั้นใหมครับ