นักเรียนเกิดความภาคภูใจในท้องถิ่นของตนเอง รู้จักอนุรักษ์ภูมิปัญญาของบรรพบุรุษให้สืบต่อไป ทั้งนี้ นักเรียนยังได้เรียนรู้ด้วยการศึกษาค้นคว้าและรู้จักสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน เกิดความสามัคคีในหมู่คณะ ทำให้รู้จักยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น

ชื่อเรื่อง  ประสานสู่วัฒนธรรมท้องถิ่น

คุณกิจ (เจ้าของเรื่องเล่า)

โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์ อำเภอเมือง  จังหวัดเชียงราย  กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

 

รายละเอียดเรื่องเล่า

 

                ในชั่วโมงวิชาภาษาไทย (ท 31101) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ข้าพเจ้าดำเนินการสอนในหน่วยที่ 6 ชื่อ ประสานสู่วัฒนธรรมท้องถิ่น เรื่องเพลงกล่อมเด็ก ซึ่งให้นักเรียนแบ่งกลุ่ม กลุ่มละ 5 คน และให้สมาชิกในกลุ่มอยู่หมู่บ้านเดียวกัน หรือใกล้เคียงกัน เพื่อสะดวกในการไปศึกษาแหล่งเรียนรู้ หาข้อมูลความรู้ เพื่อค้นคว้าในการทำโครงงานดังกล่าว

                ปรากฏว่ามีนักเรียนสองคนคือเด็กหญิงสุรางคนางค์ และเด็กหญิงสุพิศ ไม่ยอมเข้ากลุ่มกับคนอื่น ข้าพเจ้าได้เข้าไปสอบถามว่าทำไมหนูไม่เข้ารวมกลุ่มกับเพื่อนๆ พวกเขามีท่าทางที่วิตกกังวลในแววตามาก ข้าพเจ้าได้บอกว่าถ้ามีอะไรให้ครูช่วยก็บอกมานะ พวกเขาก็ตอบว่า อาจารย์คะ หนูเป็นชนเผ่ามูเซอ หนูอยากจะทำโครงงานเพลงกล่อมเด็กของชนเผ่าของหนูได้ไหมคะ เพราะที่บ้านหนูมีผู้เฒ่าเป็นจำนวนมากที่ร้องเพลงกล่อมเด็กของชนเผ่าได้ค่ะ ข้าพเจ้าตกลงพร้อมกับบอกว่า ดีมากหนู หนูมีวิทยากรท้องถิ่นที่ใกล้ตัวดีมากอยู่แล้ว ดำเนินการได้เลยค่ะ ซึ่งข้าพเจ้าก็แนะนำว่า ถ้าจะให้ดี หนูควรแปลความหมายของเนื้อเพลง และให้คำอธิบายความหมายของคำศัพท์ เป็นความหมายภาษาไทยด้วยนะคะ รวมทั้งเชิญชวนเพื่อนคนอื่นๆ ที่ต้องการจะศึกษาเพลงกล่อมเด็กของชนเผ่าเข้าร่วมกลุ่มด้วย ผลปรากฏว่า นักเรียนกลุ่มนี้สามารถศึกษาค้นคว้าข้อมูลจากแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นได้อย่างละเอียด ได้เนื้อหาที่สมบูรณ์ และเสนอผลงานโครงการโดยวิธีบันทึกเป็นวีดีทัศน์ มีการบรรยายเนื้อเรื่อง ขับร้องเพลงกล่อมเด็กเป็นภาษาชนเผ่าในท้องถิ่น ซึ่งมีวิทยากรท้องถิ่นร่วมด้วย พร้อมทั้งมีการบรรยายเป็นภาษาไทย ทำให้นักเรียนได้ความรู้ ความคิดจากภูมิปัญญาท้องถิ่นในรูปแบบต่างๆ นักเรียนเกิดความภาคภูใจในท้องถิ่นของตนเอง รู้จักอนุรักษ์ภูมิปัญญาของบรรพบุรุษให้สืบต่อไป ทั้งนี้ นักเรียนยังได้เรียนรู้ด้วยการศึกษาค้นคว้าและรู้จักสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน เกิดความสามัคคีในหมู่คณะ ทำให้รู้จักยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น นักเรียนมีความสุข เรียนอย่างสนุก ไม่เกิดความเบื่อหน่ายในการเรียน นักเรียนสามารถเรียนรู้ที่จะอยู่ในสังคมอย่างมีความสุข