กว่าสามสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันเองได้เรียน ได้รู้ ได้สู้กับชีวิต
ความร้อนจากแสงแดด ความหนาวเย็นจากสายฝน ได้สู้กับชีวิต ได้เรียนรู้จากผู้คน ได้ระคนชีวิตด้วยแรงใจ

ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้เมื่อยามต้องอาบเหงื่อต่างน้ำร่วมกันทรงคุณค่าอย่างล้นเหลือ
เพื่อน พี่ น้อง ต่างช่วยเหลือ ค้ำ จุนเจือ ให้งานนี้ลุล่วงไปด้วยดี

มิตรที่มีไมตรีทำให้แรงใจเกิดมีอยู่พร้อมพรั่ง
แม้แดดจะร้อน ของจะหนัก มิถอยเดินกลับหลัง สู้เพื่อกันและกัน สู้เพื่องาน “งานความดี...”

เก้าวันผ่านไป....

 เก้าวันสำหรับทีมงานช่างก่อปล่องซึ่งนำโดย นายช่างชะลอ เผือกวัด กับทีมงานผู้มีมิตรไมตรี ชายสี่ หญิงหนึ่ง ที่ได้มาร่วมงาน ร่วมชีวิตกัน ความทรงจำดี ๆ ที่มีให้กันนั้นไม่ลืมเลือน
ความทุ่มเท เสียสละ รอยยิ้มที่มีให้กันจะเป็นสิ่งคอยย้ำเตือน มิลางเลือนดับสูญด้วยกาลหรือเวลา

นี่แหละหนอชีวิตที่อาบเหงื่อต่างน้ำ
ชีวิตแบบนี้จะได้รู้คุณค่าของคน “คนที่เป็นมิตร”
มิตรแท้ มิตรที่ดียังมีอยู่ เพียงแค่กล้าเดินลงไปสู้กับ “ความจริง...”

ความจริงถึงแม้จะเหนื่อย
ความจริงถึงแม้จะหนัก
แต่ก็เป็นสิ่งที่ใช้วัด “ใจ” ซึ่งกันและกันได้เสมอ
คนจริง คนมีใจ วัดกันได้เมื่อยามลำบาก

เมื่อลำบากใครอยู่เคียงข้างเรา
คนที่อยู่เคียงข้างเรา สู้กับเรา คนนั้นได้ชื่อว่าเป็นมิตรที่ดีคือ “มิตรแท้”
มิตรที่ดูแลเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน
งานก็คืองาน มิตรก็คือมิตร
มิตรที่สู้ร่วมกันในหน้างาน นั่นคือมิตรที่สามารถร่วมงานด้วย “ชีวิต...”