เตรียมลูกดอกพร้อมออกศึก...

หายไปร่วม 2 เดือนจากโดโจไประเหเร่ร่อนที่เมืองไทยอยู่นาน นึกว่าจะยิงคิวโดไม่ได้ซะแล้วว... โชคดีได้ยูมิยาง (แบบภูมิปัญญาชาวบ้าน -- ดูรูปประกอบ) ที่นากาโอะเซนเซทำให้เอาไปยิงเล่นๆตอนอยู่บ้านบ้าง ต้องเรียกว่า"บ้าง"จริงๆ เพราะว่าแทบไม่ได้แตะเลย ยางยังไม่มีการสึกกร่อน หย่อนยานใดๆทั้งสิ้น แต่การยิงคิวโดะอาจจะคล้ายๆการเป็นเซนต์เซย่า คือพอไม่ได้แตะนานๆเข้า กลับทำได้ดีกว่าตอนทำบ่อยๆ เออ... มันก็มีอย่างนี้ด้วยนะ ถึงแม้หายไปนานก็ยังพอยิงได้อยู่ อาจจะไม่สวยมาก ก็ต้องมาตบๆกลับๆให้มันเข้าที่เล็กๆน้อยๆ

elastic yumi

เดิมทีตั้งใจว่าจะขอสอบเลื่อนขั้นประจำเดือนกันยายนนี้ (ครั้งที่ 3 ของปี) แต่ว่าซ้อมไม่ทัน ก็เลยถือสิทธิ์ความเป็นนักเรียนเพื่อจะได้ขอเข้าสอบเดือนพฤศจิกายนแทน (ครั้งที่ 4 หรือครั้งสุดท้ายของปี อนุญาตให้แต่นักเรียนสอบเลื่อนขั้นเท่านั้น บุคคลภายนอกไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมได้.. ต้องรอไปถึงเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้าแทน) แต่เซนเซบอกว่าก่อนที่จะขอเข้าสอบนั้น ควรจะเข้าแข่งขันซักครั้งนึงเพื่ีอชิมลางบรรยากาศความกดดัน ประมาณว่าให้ใช้สนามแข่งเป็นสนามทดลองสภาวะร่างกายและจิตใจก่อนที่จะไปสนามจริง.. ว่างั้น.. ก็เลยเป็นที่มาของการออกศึกครั้งแรก

ปกติเวลาไปโดโจก็จะยิงกับเป้าซ้อม (มะกิวะระ) อยู่เป็นประจำ ไม่ค่อยได้ออกไปยิงเป้าจริง (มะโตะมาเอะ) ซักเท่าไหร่ ก็เพราะต้องลงแข่งนี่แหล่ะ ก็เลยได้โอกาสไปยิงที่มะโตะมาเอะบ่อยขึ้น เล็งก็ยังไม่ค่อยจะถูก ยิงก็ได้แต่แบบเฉียดไปเฉียดมาไม่เข้าเป้าซักที แต่ถึงกระนั้น เซนเซก็ยังยืนยันจะให้ลงแข่ง ก็เลยแบบ.. อ๊ะ.. ลงก็ได้ .. ไม่มีอะไรเสียหายหรอก... (นึกว่าแข่งเดียวไง แบบแพ้ก็แพ้ ชนะก็ชนะ ไม่มีผลอะไรกะใคร)... ที่ไหนได้.... ลงเป็นทีมนะคะ ทีมละ 3 คน ยิงด้วยกัน จะเคลื่อนย้ายขบวนก็ต้องไปกันเป็นทีม วันแรกทีั่รู้ก็..เกร็งซะ... แต่พอซ้อมไปซ้อมมาก็ชักสนุกแฮะ.. โชคดีเซมไปสองคนที่ลงแข่งด้วยกันน่ารักมาก ออกแนวฮาตลอด เรียกว่าสุขภาพจิตดี ให้กำลังใจกันดี.. บางวันก็ยิงกันไม่ค่อยโดนหรอก พอโดนทีก็เฮ (ในใจ) ที (อันนี้ไม่รู้เราเป็นคนเดียวป่าว) จริงๆวันนี้เราก็ยิงโดนเป็นครั้งแรก.. เสียงธนูกระทบเป้านี่มันหนักหน่วง เสียง "ฉวบ" ตอนปลายดอกธนูเสียดเข้าเป้ากระดาษดังนี่มันโดนใจจริงๆ... แต่ขอโทษนะคะ.. คือยิงไปโดนเป้าของคนข้างหน้า ไม่ได้โดนเป้าตัวเอง -"- โห... อยากจะดีใจที่ยิงโดนเป้า.. แต่ต้องฝันสลาย กลายเป็นเรื่องฮากันไป

การต้องลงแข่งครั้งนี้ทำให้ได้เรียนรู้อะไรอีกหลายอย่างเลย

รู้ว่าวิธีทำไทไฮมีทั้งแบบนั่งและยืน .. คราวนี้ลงแข่งแบบยืน (เรียกว่า "ริชชะ 立射"） ซึ่งจะมีขั้นตอนต่างกับแบบนั่ง (เรียกว่า "ซัชชะ 座射") ที่เคยเขียนถึงเมื่อก่อนหน้านี้
รู้วิธีการแยกลูกธนูว่ามี 2 ประเภท　"ฮะยะ 甲矢"เอาไว้ยิงดอกแรก และ "โอะโตะยะ 乙矢" คือดอกที่ 2 (เวลายิงจะยิงเป็นชุด ชุดละ 2 ดอก... ลงแข่งครั้งนี้ยิงกัน 4 ดอกก็จะต้องแบ่งธนูเป็น 2 ชุด ใช้ฮะยะและโอะโตะยะอย่างละ 2 ดอก) วิธีแยกต้องสังเกตที่ขนไก่ที่ติดกับธนู เค้าจะแปะกาว 2 แบบ ชุดที่แปะกาวแถบซ้ายจะเรียกว่า "โอะโตะยะ" (ดอกแรกจากด้านซ้าย) อีกชุดที่แปะกาวแถบขวาของขนไก่จะเรียกว่า "ฮะยะ" (แบบดอกที่สองจากด้านซ้าย) ก็จัดการแปะสติ๊กเกอร์ไว้เตือนความจำว่าตอกไหนเป็นดอกไหน

้haya otoya

รู้วิธีการดูว่าลูกธนูอันไหนมันด้านบนด้านล่าง เวลาขึ้นลูกธนูจะได้ขึ้นถูกข้าง (อันนี้แอบเก็ตช้า.. ปกติใช้ลูกธนูที่ใช้ยิงกับมะกิวะระ แบบไม่มีขนไก่ ฉะนั้นก็เลยไม่เคยรู้ซักทีว่าข้างไหนมันเป็นข้างไหน) จริงๆแล้วดูไม่ยาก ขนไก่มันมี 3 แฉก ก็จัดให้แฉกที่มันตรงกับขั้วธนูอยู่ด้านบน (เหมือนในรูปด้านล่างนี้) ก็เป็นพอ ถ้าขึ้นกลับข้างลูกธนูมันจะไม่ค่อยวิ่ง ไม่แน่ใจว่าโดนตัดแต้มป่าว การแปะสติ๊กเกอร์ก็เป็นการบอกตัวเองอีกอย่างว่าถ้าหันสติ๊กเกอร์เข้าหาตัวเอง ก็จะหมายความว่าตั้งลูกธนูถูกด้านแล้ว

รู้วิธีเก็บลูกธนูจากสนาม ทำความสะอาด ละเอียดกระทั่งวิธีถือลูกธนูหลังจากเก็บแล้วด้วยนะ เดินหิ้วมาโท่งๆนี่โดนเซนเซดุเลยทีเดียว
รู้ว่าถ้าสายธนูขาด ลูกธนูหักหรือว่าเกิดอุบัติเหตุต่างๆต้องทำอย่างไร พอดีอาทิตย์ที่ผ่านมาสายธนูรุ่นพี่สองคนขาด ลูกธนูของชมรมก็หักคามือเรา (ตรงขั้วที่ขึ้นกับสายธนูมันแตก) ก็เลยได้ฟังเซมไปบอกว่าต้องทำยังไง แต่ก็ไม่ค่อยแม่นหรอกนะ เพราะมันไม่ได้เกิดกันบ่อยๆ ถ้าจะเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ก็อาจจะงงๆได้ ก็ต้องภาวนาไม่ให้มีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นระหว่างการแข่งขันหรือตอนสอบ... สาธุ

ลูกธนูเซ็ตนี้เซมไปที่ลงแข่งด้วยกันให้ยืมมาใช้ชั่วคราวก่อน (หลังจากทำธนูชมรมแตก เลยมีไม่ครบ 4 ดอกที่ต้องใช้เวลาลงแข่ง) สังเกตได้ว่าไม่ใช่ของใหม่ ขนไก่นี่ท่าจะเคยผ่านศึกหนักมาหลายครั้ง ขาดๆแหว่งๆ เปรอะๆอย่างเห็นได้ชัด ปกติลูกธนูจะขายเป็นเซ็ต 6 ดอก ที่เห็นในรูป 4 ดอกนี้นี่อยู่ในสภาพดีที่สุด (อีก 2 ดอกนี่บาดเจ็บสาหัสจากศึกครั้งก่อนๆ วิ่นๆมาก) ก็เอากลับบ้านมาจัดการแปะสติ๊กเกอร์และเตรียมพร้อมให้อยู่ในสภาพพร้อมแข่ง อีก 2 วันก็จะถึงวันแข่งจริงแล้ว ถ้าหาคนถ่ายรูปมาให้ได้ไว้จะเอามาลงให้ดูกันว่าบรรยากาศเป็นยังไงนะคะ

ป.ล. วันนี้ขอเปลี่ยนชื่อสมุดบันทึกจาก "คิวโดะ" เป็น "คิวโด" ให้ถูกต้องตามการออกเสียงนะคะ

ป.ล. 2 แก้คำผิดค่ะ