ทำหน้าที่ด้วยแรงกายและแรงใจ อย่างเต็มความสามารถ

เรื่องเล่าดีๆ มีมาฝากชาว GTK ค่ะ เรื่องนี้เขียนโดย พนักงานเปล ของศูนย์มหาวชิราลงกรณ์ ... เป็นครั้งแรกที่เขาได้เขียนเรื่องเล่าค่ะ เขาบอกว่าพูดไม่เป็น.. เมื่อเห็นเขาเขียนมา พอลล่าได้อ่านและชื่นชมเขาว่าเป็นเรื่องที่ดีมากๆ เขาดีใจมากเลยค่ะ มาช่วยให้กำลังใจเขากันหน่อยนะคะ

ครั้งหนึ่งในชีวิต.... จากเด็กท้องไร่ท้องนา ที่ตรากตรำอยู่กับแดด กับฝนและความลำบากยากแค้น ต้องพึ่งพาการเลี้ยงดูจากพี่ๆ ที่รับจ้างหาเช้ากินมืด เก็บเล็กผสมน้อย ส่งเสียให้ผมมีความรู้มากกว่าพวกพี่ๆ จนได้มาทำงานที่รพ.แห่งนี้ ศูนย์มหาวชิราลงกรณ์ ทำหน้าที่พนักงานเปล ผมทำงานด้วยความมุ่งมั่น มุมานะ อุตสาหะ เก็บเงิน เพื่อมุ่งหวังว่าจะตอบแทนพระคุณพ่อ แม่ พวกพี่ๆ ที่มีพระคุณอันยิ่งใหญ่หลวง ตอบแทนเท่าไหร่คงไม่หมด ผมจึงตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับผิดชอบด้วยใจ ที่มุ่งมั่น พร้อมทั้งร่างกายที่แข็งแรงของผม เต็มความสามารถ

จนมาวันหนึ่ง ผมได้พบเจอ คุณยายคนหนึ่ง อายุ 71 ปี บ้านอยู่จังหวัดพิจิตร มารักษาที่รพ.ของเรา คุณยายมาคนเดียวไม่มีแม้แต่ญาติ พี่น้อง หรือลูกหลาน ยายได้ตรวจตามขั้นตอน และได้รับเข้ารักษาในตึก ตอนนี้แหละเป็นหน้าที่ของผมที่จะต้องพายายไปฉายแสงทุกวัน ทุกวัน จนสนิท สนม เราได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกันเสมอมา จนคุณยายเรียกผมว่า “พี่” ตอนนั้นผมรู้สึกว่ามันบาปมาก เลยบอกคุณยายไปว่า ทีหลังอย่าเรียกผมอย่างนี้อีกเลย คุณยายตอบว่า...”

พี่ช่วยเหลือยายมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกิน ผลหมากรากไม้ ไม่ว่าเรื่องเงินพี่ก็ให้ไว้ใช้ ขอให้เรียกพี่เถอะนะ เพราะว่าไม่มีใครแล้ว เวลาหนูอยากกินอะไร พี่ก็ซื้อหามาให้เสมอ”   คุณยายแทนตัวเองว่า “หนู” ...

จนกระทั่งวันหนึ่งคุณยายเรียกผมไปคุยด้วยแล้วบอกว่า “พี่อย่าทิ้งหนูนะ ขอให้หนูรักษา หายแล้ว ขอกลับไปอยู่บ้านด้วยนะ” .. ผม อึ้ง พูดไม่ออก แล้วคุณยายก็หยิบหลวงพ่อเงินมาให้ผมเก็บไว้ คุณยายบอกผมว่าได้รับมากับมือท่านเลย  ให้ผมเก็บรักษาไว้ให้ดี “เปรียบเมือนเป็นตัวแทนของหนู ที่ไม่มีอะไรจะให้พี่อีกแล้ว.มีแต่พระหลวงพ่อเงินองค์นี้ .”. ความรู้สึกขณะนั้น ผมคิดว่าคุณยายคงจะรู้ตัวดีว่าอาจจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว..... คุณยายยังได้สั่งเสียอีกว่า ถ้าหนูตายไปแล้วขอให้เอาไปเผาแล้วเอากระดูกไปไว้ที่บ้านพี่ด้วยนะ” ด้วยความที่ไม่ได้คิดอะไรมาก ผมก็รับปากคุณยายไป เพื่อให้คุณยายสบายใจ

จนกระทั่ง......วันนั้นก็มาถึง คุณยายได้จบชีวิตลงอย่างสงบ เจ้าหน้าที่ที่หอผู้ป่วยได้จัดการศพให้คุณยาย นำร่างไร้วิญญาณของยายไปเผาและได้นำกระดูกของคุณยายไปลอยอังคาร จนทุกวันนี้ ผมได้นั่งมองหลวงพ่อเงิน คิดถึงความหลัง และคำพูดของคุณยายที่ก้องอยู่ในหูผมตลอดเวลา .............

เจ้าหน้าที่ เปล ศูนย์มหาวชิราลงกรณ์ ธัญญบุรี