มนุษย์เป็นสัตย์สังคม ความสุขที่แท้จริงส่วนหนึ่งเกิดจากการอยู่ร่วมกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "การทำงานร่วมกัน"

             ความสุขของมนุษย์เกิดจากการที่ได้ทำอะไรสมความปรารถนาที่ตนเองตั้งไว้ และมี "สติ" กับงานที่ทำ

             ถ้าจะสุขในการทำงานร่วมกัน "ต้องมีจุดมุ่งหมาย" ในการทำงานร่วมกัน เป็นจุดมุ่งหมายที่ยอมรับและเข้าใจร่วมกัน

             "การร่วมมือร่วมใจ" อยากเห็นผลงานของกลุ่มเสร็จเร็ว รู้สึกอยากจะช่วยเหลือกัน รู้ซึ้งกับความต้องการของกันและกัน และพยายามสนองตอบซึ่งกันและกัน ก็เป็นกุญแจสำหรับสู่การทำงานร่วมกันอย่างมีความสุข

            การมีส่วนร่วม หรือ "มนุษยสัมพันธ์ที่ดี" มีความผูกพันต่อกันทำให้แต่ละคนที่ทำงานร่วมกันมีความอบอุ่นใจ มีค่าเป็นที่ต้องการของคนรอบข้าง ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้คนมีความสุขในการทำงานร่วมกัน

             "ให้เกียรติต่อกัน"  เชื่อว่าแต่ละคนมีอาณาจักรชีวิตส่วนตนที่มิอยากให้ใครรุกล้ำ ก้าวก่าย ทำให้การอยู่ร่วมกันมีความสุขมหันต์

              สร้างพรหมวิหาร 4 มี เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ในการทำงานร่วมกัน คนเราถ้าหากเมตตาต่อกัน ร่างกายย่อมหลัง "สารสุข" ให้จิตชื่นบานต่อกัน