เนื่องจากเป็นครูผู้สอนระดับชั้นประถม  และอยู่ใกล้ชิดนักเรียนมาก จึงเห็นพฤติกรรมของนักเรียนหญิงที่ล่อแหลมต่อการเสื่อมเสีย  ที่ครูผู้หญิงอย่างครูอ้อย  รับไม่ได้

ต้องเข้าตักเตือนแบบนุ่มนวล  นิ่มเนียน  

ต้องระวังผลกระทบต่างๆที่อาจเกิดขึ้นได้กับนักเรียน  ในเรื่อง  การล้อเลียน  ให้ได้อับอาย..

สรีระร่างกายของนักเรียนหญิงที่กำลังเติบโตตามวัย  แต่ความรู้สึกนึกคิดของนักเรียนเหล่านั้น  ยังเป็นเด็ก...

ดังนั้น  การเสริมสร้าง  ตักเตือนนักเรียน  จึงเกิดขึ้นตลอดเวลา  อย่างมีศิลปะ..สนุกสนานไม่ใช่บรรยากาศเคร่งเครียด

หรือการว่ากล่าวตักเตือน  เพื่อความรักที่เป็นพื้นฐาน  และความเป็นไทย  ที่จะต้องบอกกล่าวในนักเรียน  เกิดความภาคภูมิใจ  ตระหนักในความเป็นไทย

*****

เหมือนกับ เรื่องตลก ขบขัน  ที่เกี่ยวเนื่องเรื่องนี้  โดยตรง  เรื่องมีอยู่ว่า.....กำนัน  ท่านมีลูกสาวคนหนึ่ง ที่เรียนจบมาจากต่างประเทศ  กิริยา  มารยาท  ไม่ได้มีความเป็นไทยเลยสักนิด  พ่อกำนันจึงให้เธอผู้เป็นลูกสาวสุดที่รัก  หัดนุ่งผ้าถุง  มากกว่า  การนุ่งกางเกงขาสั้น  ซึ่งลูกสาว ก็ตกลงทำตามความต้องการของพ่อกำนัน 

พ่อกำนันดีใจมีความสุข  ที่ลูกสาวหัวนอกเชื่อฟัง  แต่แหม  การเชื่อฟังของเธอลูกสาวจะเป็นผลไหมนี่ 

วันหนึ่งมีการจัดการประชุม  สมาชิกทุกคนก็นั่งประชุมด้วยความเรียบร้อย  เหลือแต่...ลูกสาวกำนันคนเดียว ที่นุ่งผ้าถุง 

แต่...ท่าทางนั่งของเธอ  ผ้าถุง ห้อยลงมาเป็นท้องช้าง...ทำให้กำนัน  ผู้เป็นพ่อ รู้สึก..เอ้อ..ใจหายใจคว่ำ

จึงออกอุบาย  ..ตะโกนออกมาทันทีว่า...ทั้งหมดตรง...

ทุกคนลุกขึ้นยืนตรง  ยกเว้นลูกสาวกำนั้น คนเดียวที่ไม่ลุกขึ้น  แต่ถามพ่อกำนันด้วยความสงสัยว่า...แค่พ่อกำนันมา  ทำไมต้องลุกขึ้นด้วย....

พ่อกำนัน  รีบบอกลูกสาวอย่างรีบร้อนว่า.....แกน่ะ  ตัวดี  ลุกขึ้นยืนเดี๋ยวนี้...

*****

อิอิ  เสียงครูอ้อย หัวเราะ..ท่านทราบ  หรือยังคะว่า  ทำไม ท่านกำนัน จึงอยากให้ลูกสาวลุกขึ้นยืน

นั่นสิ มีเหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้นกับ นักเรียนที่เหมือนลูกหลานของเรา  แล้ว  ครูอ้อย หรือครูทุกคน จะไม่บอกหรือ

ดีนะ  ครูอ้อยเป็นผู้หญิง.....