เช้าวันที่ 1 กันยา(2533) ในราวป่าเสียงปืนกึกก้อง ญาติมิตรล้วนน้ำตานอง จากข่าวร้ายกลางป่าอุทัย วิญญาณเจ้าจงรับรู้ คนที่ยังอยู่ยังยืนหยัดต่อไป สืบ...เอยหลับให้สบาย เจ้าจากโลกไปนี้ไม่สูญเปล่า สืบ...เอย...เจ้าจากไป...ไม่สูญเปล่า

18 ปี ที่คนดีได้จากไป..

วันที่ 1 กันยายน 2533 เราได้สูญเสียคนดีไป 1 ท่าน คนดีที่ไม่น่าตาย พวกที่น่าตายกลับไม่ตายมาสร้างปัญหาให้บ้านเมือง ผมจำได้ว่าขณะนั้นผมเรียนอยู่ระดับปวส.2 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตตาก ช่างไฟไฟ้ากำลัง(เดี๋ยวนี้เป็น ม.เทคโนโลยีราชมงคลล้านนา วิทยาเขตตาก) ตื่นขึ้นมาตอนเช้าวันที่ 1 กันยายน 2533 ได้ยินข่าวทางวิทยุว่าสืบ นาคะเสถียรฆ่าตัวตาย รู้สึกตกใจ คนดีไปอีกหนึ่งแล้วเหรอ..

1 ชีวิตของท่านได้สร้างประโยชน์ให้กับประเทศอย่างมากมาย มหาศาล ห้วยขาแข้งได้เป็นมรดกโลกในเวลาต่อมา ความรักสัตว์ รักป่าเมืองไทย ถ้าใครเคยดูสารคดี "ส่องโลก" เดี๋ยวนี้ไม่มีให้ดูแล้ว คนวัยผมคงจะเคยดูกันบ้างนะครับ ได้เห็นแววตาของท่านที่ช่วยเหลือสัตว์ต่างๆไม่ให้จมน้ำตายจากการสร้างเขื่อนเชี่ยวหลาน แม้แต่งูเห่าท่านก็พยายามช่วย ถ้าเป็นคนอื่นก็คงปล่อยให้ตายไปแล้ว แต่ท่านไม่..

 

๑ กันยายน ๒๕๓๓ 

เช้ามืดวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2533 สืบ นาคะเสถียร ตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง สืบได้สั่งเสียลูกน้องคนสนิทและเขียนจดหมายสั่งเสีย 6 ฉบับ  ชำระสะสางภาระหน้าที่รับผิดชอบ และทรัพย์สินส่วนตัวที่คั่งค้าง มอบหมายเครื่องใช้ และ อุปกรณ์ในการศึกษาวิจัยด้านสัตว์ป่า ให้สถานีวิจัยสัตว์ป่าเขานางรำ เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ ตามวัตถุประสงค์ดังกล่าว 


เช้าตรู่เริ่มต้นตำนานแห่งนักอนุรักษ์ สืบ นาคะเสถียร 
นักอนุรักษ์ไทย ผู้ที่รักป่าไม้และธรรมชาติด้วยกาย วาจา และใจ

ผู้คนสมัยนี้ไม่เคยรับรู้ รู้แต่ว่าจะแสวงหาผลประโยชน์ให้กับตัวเองได้อย่างไร สร้างแต่ปัญหาให้กับบ้านเมือง

เด็กๆเยาวชนสมัยนี้ก็ไม่เคยรับรู้ ผู้ใหญ่ไม่สั่งสอน รู้แต่เรื่องบ้าบอคอแตก ใช้ชีวิตเสพสุขกันไปวันๆ

 

"เป็นหัวหน้าโครงการอพยพสัตว์ป่าที่กำลังจะถูกน้ำท่วม อันเป็นผลมาจากการก่อสร้างเขื่อนเชียวหลาน ซึ่งจะทำให้ป่าดงดิบผืนใหญ่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาสกและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จำนวนแสนกว่าไร่ ต้องจมน้ำกลาย เป็นทะเลสาบความลึกเกือบ 100 เมตร ซึ่งทำให้ให้มีสัตว์ป่าจำนวนมากกว่า 300 ชนิด อาทิ เลียงผา สมเสร็จ ชะนี ค่าง เสือลายเมฆ ไก่ฟ้าหน้าเขียว นกหว้า ที่หนีน้ำไม่ทันต้องติดตามเกาะ หรือหนีน้ำขึ้นไปอยู่ตามยอดไม้ รอวันตายเพราะขาดแคลนอาหาร ภารกิจของโครงการฯ คือ อพยพสัตว์เหล่านี้ออกมาอยู่ ในที่ปลอดภัย สืบ ทุ่มเทให้กับงานนี้  โดยมิได้หวาดกลัวภยันตรายที่จะเกิดขึ้นแม้แต่น้อย นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ลงมือปฏิบัติงานด้วยตนเองเป็นคนแรก หากภารกิจนั้นๆ เป็นภารกิจที่สุ่มเสี่ยงและอันตราย   ทั้งๆ ที่เขาก็สามารถใช้ให้ลูกน้องเป็นผู้ทำก็ได้   นี่คือลักษณะการนำที่ไม่เอาเปรียบของสืบ สองปีผ่านไป โครงการดังกล่าวสามารถช่วยชีวิตสัตว์ป่าไว้ได้ 1,364 ตัว.."

(อ่านเพิ่มเติมที่ http://www.oknation.net/blog/print.php?id=107251)

 

เชิญร่วมรำลึกถึง สืบ นาคะเสถียร 18 ปี ที่คนดีได้จากไป..

ด้วยความเคารพและศรัทธา

สามารถอ่านประวัติและผลงานของคุณสืบ นาคะเสถียร ได้ที่

เพลงสืบทอดเจตนา(คาราบาว)

แววตาของเจ้าลุกโชน เสียงตะโกนของเจ้าก้องไพร
บัดนี้เจ้านอนทอดกาย จากป่าไปด้วยใจกังวล
วาจาของเจ้าจริงจัง มีพลังเหมือนดังมีมนต์
นักสู้ของประชาชน จะมีกี่คนทำได้ดังเจ้า

สืบ นาคะเสถียร เป็นบทเรียนของกรมป่าไม้
หัวหน้ารักษาพงไพร จังหวัดอุทัย ณ ห้วยขาแข้ง

สองมือเจ้าเคยฟันฝ่า อีกสองขาเจ้าย่างย่ำไป
ลัดเลาะสุมทุมพุ่มไม้ ตระเวนไพรให้ความคุ้มครอง
ดูแลสารทุกข์สารสัตว์ ในป่ารกชัฏ ลำห้วย ลำคลอง
ขาแข้งเหมือนดังขาน่อง สองขาเจ้าย่ำนำความร่มเย็น

สืบ นาคะเสถียร เป็นบทเรียนข้าราชการไทย
ถือประโยชน์ของชาติเป็นใหญ่ ถึงตัวต้องตายไม่เสียดายชีวา

สืบ นาคะเสถียร เป็นบทเรียนของกรมป่าไม้
หัวหน้ารักษาพงไพร จังหวัดอุทัย ณ ห้วยขาแข้ง

เช้าวันที่ 1 กันยายน ในราวป่าเสียงปืนกึกก้อง
ญาติมิตรล้วนน้ำตานอง จากข่าวร้ายกลางป่าอุทัย
วิญญาณเจ้าจงรับรู้ คนที่ยังอยู่ยังยืนหยัดต่อไป
สืบ...เอยหลับให้สบาย เจ้าจากโลกไปนี้ไม่สูญเปล่า

สืบ...เอย...เจ้าจากไป...ไม่สูญเปล่า

***************