เครียดนิดๆสำหรับเรื่องนี้ แต่เป็นห่วงประเทศชาติมากกว่า ทำไมเราไม่หันหน้าเข้าหากันนะ (เขาก็หันกันอยู่แล้วนี่นา)

บทกลอนนี้เป็นกลอน"การเมือง" โดย อาจารย์เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

การเมือง


"การเมืองไม่ใช่เรื่องธุรกิจ
การเมืองไม่ใช่คิดแต่จะได้
การเมืองไม่ใช่การค้ากำไร
การเมืองไม่ใช่ใช้แต่เกมกล

การเมืองไม่ใช่บ้าแต่อำนาจ
การเมืองไม่ใช่ศาสตร์แห่งเหตุผล
การเมืองไม่ใช่การกดขี่คน
การเมืองไม่ใช่ตนใหญ่คนเดียว

การเมืองไม่ใช่เรื่องของการเล่น
การเมืองไม่ใช่เข่นกันด้วยเขี้ยว
การเมืองไม่ใช่ตามกันกรูเกรียว
การเมืองไม่ใช่เลี้ยวไปลงคู

การเมืองต้องเป็นเรื่องการเสียสละ
การเมืองคือภาระของทุกผู้
การเมืองเรื่องส่วนรวมร่วมรับรู้
การเมืองต้องต่อสู้เพื่อส่วนรวม

การเมืองต้องมีธรรมเป็นเข็มทิศ
การเมืองต้องมีจิตสำนึกร่วม
การเมืองต้องโปร่งใสไม่กำกวม
การเมืองต้องท้นท่วมศรัทธาอุทิศ

การเมืองต้องเคารพความเห็นต่าง
การเมืองต้องสรรค์สร้างเสรีสิทธิ์
การเมืองคืออำนาจขจัดพิษ
การเมืองคือชีวิตประชาชน ! "

ก่อนนอนขอฝากหนึ่งบท จะได้นอนหลับกันให้สบายครับ พี่น้อง

ประชาธิปไตยในวันนี้
แสดงออกเสรีตามกฏหมาย
หรือเป็นแค่อันธพาลอันตราย
หรือเป็นผู้จุดประกายให้สังคม

เป็นผู้เสียสละผู้อุทิศ
หรือเป็นผู้หลงผิดสร้างขื่นขม
หรือเป็นผู้มีความหมายอันอุดม
หรือแค่หลงลมปากลากกันไป

 

รักชาติเถิดอย่าละชาติก่อนจะคิด
รักชาติเถิดรักสิทธิอันยิ่งใหญ่
รักชาติเถิดรักเทิดทูนด้วยดวงใจ
อย่าละชาติเอาไว้ตามใจตัว.